Ο Τόμας Ράις, από το Σαν Ντιέγκο, θέλησε με αυτόν τον τρόπο να τιμήσει τους νεκρούς του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, τη στιγμή που χιλιάδες παρακολουθούσαν την κάθοδο του από τον ουρανό.

Ο Αμερικανός ήρωας, ο οποίος υπηρέτησε με τον 101ο Αερομεταφερόμενο, πήδηξε στη Νορμανδία με χιλιάδες άλλους αλεξιπτωτιστές το 1944 και το θυμάται ως «το χειρότερο άλμα που είχα ποτέ».

Ένας άλλος Βετεράνος, ο 94χρονος ο Τζοκ Χάτον βρέθηκε πίσω στη ζώνη προσγείωσης, όπου είχε προσγειωθεί και την Ημέρα της μεγάλης απόβασης.

Του προσφέρθηκε μια καρέκλα, μετά την προσγείωση του, αλλά προτίμησε να σταθεί όρθιος, τα χέρια στους γοφούς, κοιτάζοντας τους 250 αλεξιπτωτιστές που προσγειώνονταν γύρω του.

Ο Τζοκ κι ένας άλλος βετεράνος ο Χάρι Ριντ, 95 ετών, μίλησαν για τις αναμνήσεις τους από τη μεγαλύτερη αεροπορική εισβολή στην ιστορία του πολέμου.

Ο κ. Ριντ, ένας συνταξιούχος αξιωματικός του Στρατού που ζει στο Μπόρνμουθ, ήταν ένας 20χρονος χειριστής ασυρμάτου, όταν προσφέρθηκε εθελοντικά να συμμετάσχει στην μεγάλη Απόβαση.

«Αισθάνομαι καλά. Αυτό ήταν ένα πολύ διαφορετικό είδος προσγείωσης από αυτό που είχα το 1944» είπε μετά την προσγείωση του.

Ο κ. Χάτον ήταν 19 ετών, όταν υπηρέτησε στο 13ο Τάγμα Αλεξιπτωτιστών του Λάνκασαϊρ.

Είπε μετά το άλμα: «Είναι υπέροχο πως επιστρέφω. Το μήνυμά μου προς τους νεαρούς είναι απλά να τρέχεις γρήγορα αν κάποιος σε πυροβολεί».