Το 2015, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε τους Στόχους για την Αειφόρο Ανάπτυξη (SDGs), μια δέσμη στόχων για την κοινωνική πρόοδο που πρέπει να επιτευχθεί έως το 2030. Οι στόχοι που πλησιάζουν περισσότερο στο να επιτευχθούν είναι για την πείνα και τη διατροφή, το νερό και τη υγιεινή, την υγεία και την εκπαίδευση. Αντίθετα, ένας από τους στόχους που ο κόσμος απέχει περισσότερο από το ν επιτύχει αφορά την ισότητα των φύλων.

Μια πρόσφατη έκθεση του Equal Measures 2030, μια πρωτοβουλία που συγχρηματοδοτείται από το Ίδρυμα Gates, κατατάσσει 129 χώρες σε κλίμακα από το 0 έως το 100 σε 15 από τις 17 SDG, λαμβάνοντας υπόψιν της μέτρα σε 51 θέματα όπως η υγεία, η βία με βάση το φύλο και η αλλαγή του κλίματος. Τα στοιχεία προέρχονται από τις υπηρεσίες των Ηνωμένων Εθνών, την Παγκόσμια Τράπεζα, τις ΜΚΟ, τις ομάδες προβληματισμού και τη Gallup, μια εταιρεία δημοσκοπήσεων.

Όσον αφορά την ισότητα των φύλων, ο δείκτης δείχνει ότι καμία χώρα δεν υπερβαίνει το κατώτατο όριο των 90 μονάδων για να θεωρηθεί «άριστη», αν και η Δανία, η κορυφαία χώρα στη λίστα, έρχεται κοντά με βαθμολογία 89,3. Ακολουθεί στενά η Φινλανδία, η Σουηδία, η Νορβηγία και οι Κάτω Χώρες. Δεν είναι έκπληξη το γεγονός ότι τα Αφρικανικά κράτη, όπως ο Νίγηρας, η Υεμένη και η Δημοκρατία του Κονγκό, υστερούν πολύ. Το Τσαντ έχει τη χαμηλότερη θέση στη λίστα, με βαθμολογία μόλις 33,4 μονάδες. Η μέση συνολική βαθμολογία των 65,7 είναι «φτωχή», σύμφωνα με το σύστημα βαθμολόγησης του δείκτη. Μόνο το 8% του παγκόσμιου πληθυσμού των κοριτσιών και γυναικών ζουν σε χώρες που έλαβαν «καλή» βαθμολογία, δηλαδή μεταξύ 80-89 μονάδων.

Συνολικά, οι βαθμολογίες των χωρών στο δείκτη φαίνεται να παρακολουθούν τα εθνικά επίπεδα εισοδήματος. Σημαντικές εξαιρέσεις είναι η Νότια Κορέα, η Ελβετία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες έχουν χαμηλότερες βαθμολογίες για την ισότητα των φύλων από ό, τι αναμένεται λαμβάνοντας υπόψη τον πλούτο τους. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, για παράδειγμα, αυτό οφείλεται στην κακή απόδοση σε δείκτες που σχετίζονται με τη φτώχεια και τη συμμετοχή των γυναικών στην οικονομία. Στην άλλη άκρη της κλίμακας είναι η Ρουάντα, η οποία έχει καλύτερη βαθμολογία στην ισότητα από το επίπεδο του εθνικού εισοδήματός της. Ένας από τους λόγους γι 'αυτό είναι το υψηλό ποσοστό γυναικών μελών του κοινοβουλίου. Οι γυναίκες αποτελούν το 61% του κοινοβουλίου, το υψηλότερο ποσοστό στον κόσμο. Αυτό όμως αποδεικνύει και τα όρια των στατιστικών στόχων: αν και ένα πολύ υψηλότερο ποσοστό του νομοθετικού σώματος είναι γυναίκες στη Ρουάντα από ό, τι στη Δανία (όπου το ποσοστό είναι μόλις 37%), το κοινοβούλιο της δεν έχει ουσιαστικά ισχύ.