Ο Ιταλός Πρωθυπουργός Γκιουζέπε Κόντε παραιτήθηκε την Τρίτη, ρίχνοντας ουσιαστικά την κυβέρνηση της χώρας.

Σε μια ομιλία ενώπιον της Ιταλικής Γερουσίας, ο Κόντε κατηγόρησε τον αναπληρωτή πρωθυπουργό του, Ματέο Σαλβίνι, για το χάος, κατηγορώντας τον ότι είναι ανεύθυνος και ότι θέτει «τα δικά του συμφέροντα κι εκείνα του κόμματός του» πάνω από την Ιταλία, με κίνδυνο της πολιτικής και οικονομικής αστάθειας.

Κανείς δεν μπορεί να πει πως ο Κόντε κάνει εντελώς λάθος στα όσα υποστηρίζει: Ο Σαλβίνι έχει προκαλέσει σε μεγάλο βαθμό αυτό το πολιτικό δράμα.

Ο επικεφαλής του ακροδεξιού κόμματος της Λέγκα, αγωνίζεται για εβδομάδες για να πάει η χώρα σε εκλογές με την ελπίδα ότι η αυξανόμενη του δημοτικότητα και η επιτυχία στις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τον Μάιο θα εκφραστεί ξανά, ώστε να γίνει πρωθυπουργός είτε μόνος του, είτε με την υποστήριξη μικρότερων δεξιών και ακροδεξιών κομμάτων. Είτε έτσι είτε αλλιώς, ο Σαλβίνι θέλει να γίνει πρωθυπουργός.

Η Ιταλία είχε μόλις εκλογές τον Μάρτιο του 2018, και τα αποτελέσματα αυτών έφεραν έναν περίεργο γάμο μεταξύ του αντι-συστημικού Κινήματος των Πέντε Αστέρων και της Λέγκα. Ήταν ένας εύθραυστος συνασπισμός από την αρχή, και οι διαφωνίες μεταξύ των δύο συνεχής και σε πολλά θέματα.

Ο Σαλβίνι απέσυρε την υποστήριξή του προς την κυβέρνηση νωρίτερα τον Αύγουστο και κατέθεσε πρόταση μομφής, η οποία αναμενόταν να διεξαχθεί σήμερα. Όμως, η παραίτηση του Κόντε ανακάλεσε την ψηφοφορία, ανατρέπωντας την κυβέρνηση ούτως ή άλλως.

Αλλά τα πράγματα ίσως να μην εξελιχθούν όπως ο Σαλβίνι τα σχεδίασε αρχικά. Αυτή τη στιγμή, υπάρχει μια πιθανότητα να μην πάει η χώρα στις εκλογές που εκείνος επιθυμεί απεγνωσμένα. Αντ 'αυτού, το σχέδιό του θα μπορούσε να ανατραπεί, και θα μπορούσε τελικά να βγει απλά εκτός κυβέρνησης.

Ο Σαλβίνι είναι ό, τι συμβαίνει στην ιταλική πολιτική.

Η άνοδός του Σαλβίνι στην εξουσία εντάσσεται σε μια ευρύτερη αναζωπύρωση του δεξιού λαϊκισμού που σάρωσε την Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Όταν ο Σαλβίνι ανέλαβε την ηγεσία της Λέγκα το 2013, ήταν ένα περιφερειακό κόμμα με στενή εστίαση στη βόρεια Ιταλία (το όνομά της ήταν η Λέγκας του Βορρά) και δεν είχε εθνική έκκληση.

Ο Σαλβίνι βοήθησε να αλλάξει αυτό, ιδίως στην πορεία προς τις εκλογές του 2018. Έσπρωξε το κόμμα προς τα δεξιά και αγκάλιασε ένα λαϊκιστικό μήνυμα, το «η Ιταλία πρώτη» ακολουθώντας τον Ντόναλντ Τραμπ. Πιο συγκεκριμένα, αγκάλιασε μια πλατφόρμα κατά των μεταναστών τη στιγμή που η Ιταλία βρισκόταν στην πρώτη γραμμή της ευρωπαϊκής κρίσης για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες.

Ο Σαλβίνι υποδύεται τον «άνθρωπο του λαού» και ειδικεύεται στην προώθηση αυτού του προσώπου στα κοινωνικά μέσα.

Ο Σαλβίνι επικαλείται επίσης πολύ τη θρησκεία, κάτι που ο Κόντε επέκρινε και κατά τη διάρκεια της ομιλίας του την Τρίτη, λέγοντας ότι «υπονόμευσε την αρχή του κοσμικού χαρακτήρα του σύγχρονου κράτους». Ο Σαλβίνι, απάντησε, φίλησε ένα κομποσκοίνι.

Όλα αυτά έχουν πάει καλά για τον Σαλβίνι μέχρι στιγμής. Είναι αναμφισβήτητα ο πιο δημοφιλής πολιτικός στην Ιταλία αυτή τη στιγμή και το κόμμα του στις δημοσκοπήσεις φαίνεται να φτάνει στο 38 τοις εκατό - πολύ κοντά στον αριθμό που απαιτείται για να αναλάβει πλήρως τον έλεγχο της κυβέρνησης. Το κόμμα του Σαλβίνι ήρθε επίσης στην πρώτη θέση στις ευρωπαϊκές κοινοβουλευτικές εκλογές στην Ιταλία, με την εκστρατεία κατά της ΕΕ με ποσοστό 34% .

Ποαρόλαυτα, όταν κατέθεσε πρόταση μομφής λογάριασε... χωρίς τον ξενοδόχο που στην προκειμένη περίπτωση είναι το Κίνημα των Πέντε Αστέρων.

Το Κίνημα των Πέντε Αστέρων έλαβε τις περισσότερες ψήφους - περίπου 32% - στις εκλογές τον περασμένο Μάρτιο. Ο κεντροαριστερός συνασπισμός, με επικεφαλής το Δημοκρατικό Κόμμα, ήρθε στη δεύτερη θέση. Στην τρίτη ήταν ο κεντροδεξιός συνασπισμός, ο οποίος περιλάμβανε τη Λέγκα του Σαλβίνι. Η Λέγκα είχε κερδίσει περίπου το 17% των ψήφων.

Με την παραίτηση του Κόντε η κατάσταση περνάει στα χέρια του Ιταλού Προέδρου Σέρτζιο Ματαρέλα.

Ο Ματαρέλα πλέον είτε θα κηρύξει νέες εκλογές είτε θα έχει επαφές ώστε να δημιουργηθεί ένας νέος κυβερνητικός συνασπισμός με ηγέτες άλλων ιταλικών κομμάτων.

Έτσι ο Σαλβίνι μπορεί τελικά να βρεθεί στην αντιπολίτευση.

Αυτό συμβαίνει επειδή μια πιθανή επιλογή είναι ένας συνασπισμός μεταξύ της κεντροαριστεράς, υπό την ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος, και του Κινήματος των Πέντε Αστέρων - που θα σήμαινε ότι η Λέγκα και ο Σαλβίνι θα εξαφανιστούν.

Αν συμβεί αυτό, η επιρροή του στο πλαίσιο κυβερνητικών και δεξιών πολιτικών κατά της μετανάστευσης θα εξαφανιστεί.

Ο Σαλβίνι φάνηκε να το συνειδητοποιεί αυτό το Σαββατοκύριακο και προσπάθησε να βρει δίοδο επικοινωνίας με το Κίνημα των Πέντε Αστέρων. Αλλά φάνηκε πως ήταν πλέον πολύ αργά. Ο ηγέτης του κινήματος των πέντε αστέρων Ντι Μάιο αποκάλεσε τη κίνηση αυτή «λυπηρή» και «αργοπορημένη».

Παρόλαυτα δεν υπάρχει εγγύηση ότι το κεντροαριστερό Δημοκρατικό Κόμμα και το Κίνημα των Πέντε Αστέρων μπορούν να συνεργαστούν. Υπάρχουν βαθιές διαφωνίες στο κέντρο της αριστεράς για την ανάληψη αυτού του κινδύνου και πολλές διαφωνίες μεταξύ του Δημοκρατικού Κόμματος και του Κινήματος των Πέντε Αστέρων. Αλλά η ανάγκη - η σημερινή πολιτική κρίση και η αδιαμφισβήτητη δύναμη του Σαλβίνι - θα μπορούσαν να τους φέρουν μαζί τώρα.

Εάν όχι, και οι Ιταλοί πολιτικοί δεν καταφέρουν να βρουν άλλο τρόπο για να σχηματίσουν κυβέρνηση, τότε η Ιταλία πιθανόν να προχωρήσει σε εκλογές, πιθανώς τον Οκτώβριο.

Λαμβάνοντας υπόψη τις σημερινές δημοσκοπήσεις, οι πιθανότητες να νικήσει ο Σαλβίνι φαίνονται καλές γι' αυτόν αν υπάρχουν εκλογές σύντομα.

Μια νίκη του Σαλβίνι θα έθετε έναν ακροδεξιό, αντι-μεταναστευτικό λαϊκίστη υπεύθυνο για την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, περιπλέκοντας αναμφισβήτητα την πολιτική της ηπείρου και του υπόλοιπου κόσμου κατά τη διάρκεια μιας ήδη αβέβαιης εποχής.