Ο γενετιστής Νιλ Γκέμελ, από το Πανεπιστήμιο Οτάγκο στο Ντάνεντιν (Νέα Ζηλανδία), ανέλυσε τις ακολουθίες DNA σε 250 δείγματα νερού που αντλήθηκαν από τα βάθη της σκωτσέζικης λίμνης.

«Βρίσκουμε μια σημαντική ποσότητα DNA χελιού», δήλωσε την Πέμπτη ο καθηγητής Γκέμελ.

Έτσι με βάση τα αποτελέσματα οδήγησαν τον επιστήμονα και την ομάδα του να αποκλείσουν την υπόθεση ενός ερπετού που ήρθε από τα βάθη της ιουράσιας περιόδου.

Το «τέρας» (που αποκαλείται χαϊδευτικά «Νέσι»), σύμφωνα με την πιο παλιά παρατήρηση του οποίου ανάγεται στον 6ο αι. μ.Χ., δεν είναι πλησιόσαυρος, ένα μεγάλο υδρόβιο ερπετό.

Επίσης η μελέτη αποκλείει κι άλλες υποθέσεις όπως αυτή γιγάντιων ψαριών (γατόψαρου, οξύρρυγχου ή ακόμη και καρχαρία της Γροιλανδίας).

Άραγε στα ψυχρά νερά του Λος Νες κατοικούν μεγάλα είδη;

«Τα δεδομένα μας δεν αποκαλύπτουν το μέγεθός τους, αλλά οι ποσότητες που βρήκαμε μας κάνουν να μην αποκλείουμε το ενδεχόμενο να υπάρχουν γιγαντιαία χέλια στο Λος Νες», υπογράμμισε ο γενετιστής.

«Επιπλέον έρευνες είναι απαραίτητες για να επιβεβαιώσουμε ή να ανασκευάσουμε αυτή τη θεωρία, όμως σύμφωνα με τα δεδομένα μας, η υπόθεση ενός τεράστιου χειλιού είναι εύλογη», καταλήγει ο καθηγητής Γκέμελ, που σημειώνει πως αυτή η υπόθεση είχε διατυπωθεί και το 1933.

Οι θεωρίες για τη φύση του τέρατος αφθονούν: από προϊστορικό θαλάσσιο ερπετό μέχρι υδρόβιο πουλί ή η κίνηση των κυμάτων υπό την επίδραση του ανέμου.

Μπορεί το μυστήριο να μην έχει ακόμη επιλυθεί πλήρως, όμως ο Νεοζηλανδός καθηγητής εκφράζει τη χαρά του για το γεγονός ότι έχει κατασκευάσει μια «εξαιρετική βάση δεδομένων» για αυτό που μπορεί να βρίσκεται στη μυθική λίμνη των Χάιλαντς, μια μεγάλη τουριστική ατραξιόν για τη Σκωτία.

Έχουν βρεθεί εκεί DNA ανθρώπου, σκύλου, προβάτου ή βοοειδούς, αλλά και άγριας τοπικής πανίδας: ελαφιών, ασβών, αλεπούδων, αρουραίων καθώς και πολλών ειδών πτηνών.

Το 2006, έπειτα από έρευνες δύο χρόνων, ένας Σκωτσέζος παλαιοντολόγος κατέληξε πως η «Νέσι» ήταν στην πραγματικότητα ελέφαντας ενός περιοδεύοντος τσίρκου που κολυμπούσε στα νερά της λίμνης.