Το γιγάντιο δίκτυο αερίων, το οποίο εκτίνεται τουλάχιστον τρία εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από το σημείο που μπορούν να δουν οι επιστήμονες, σχηματίζει έναν «κοσμικό ιστό».

Όταν αυτές οι ροές αερίων διασταυρώνονται, οι επιστήμονες πιστεύουν, ότι οι πυκνές συσσωρεύσεις της ύλης σχηματίζουν νέους Γαλαξίες και μαύρες τρύπες.

Οι κοσμολογικές προσομοιώσεις προβλέπουν ότι περισσότερο από το 60% του υδρογόνου που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του Big Bang διανέμεται ως μακρά νήματα και τα αέρια απλώνονται σε όλο το Σύμπαν.

Οι επιστήμονες αρχικά σκέφτηκαν ότι οι Γαλαξίες σχηματίστηκαν αυθόρμητα και στη συνέχεια συγκεντρώθηκαν σε ορισμένες περιοχές. Όμως τώρα πιστεύουν ότι η συσσωρευμένη ύλη υπάρχει μέσα στα ρεύματα των αερίων και στη συνέχεια εξελίσσεται σε Γαλαξίες.

Τα νέα αυτά ευρήματα δημοσιεύτηκαν και ο δρ. Χιντέκι Ουμεχάτα είπε: «Η παρουσία μιας τόσο έντονης ακτινοβολίας υποδηλώνει ότι το αέριο που πέφτει κατά μήκος των νημάτων υπό τη δύναμη της βαρύτητας πυροδοτεί τη δημιουργία πολλών γαλαξιών και των υπερμεγέθων μαύρων τρυπών, δίνοντας τελικά στο σύμπαν τη δομή που βλέπουμε σήμερα. Προηγούμενες παρατηρήσεις έχουν δείξει παρόμοια εκπομπή από τις κηλίδες αερίου που εκτείνονται πέρα από τους γαλαξίες».

«Τώρα όμως μπορέσαμε να δείξουμε με σαφήνεια ότι αυτά τα νήματα τείνουν σε πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις, πηγαίνοντας ακόμη και πέρα από την άκρη του πεδίου που είδαμε. Αυτό προσθέτει την πίστη στην ιδέα ότι αυτά τα νημάτια τροφοδοτούν στην πραγματικότητα την έντονη δραστηριότητα που βλέπουμε στους γαλαξίες μέσα σε μεγάλες δομές που συναρμολογούνται στο πρώιμο σύμπαν».

Εκτιμάται ότι ο κοσμικός ιστός, ο οποίος σήμερα περιλαμβάνει πάνω από το 60% των συνολικών αερίων του σύμπαντος, εμφανίστηκε αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια μετά τη «Μεγάλη Έκρηξη» (Μπιγκ Μπανγκ), μαζί με τους πρώτους γαλαξίες, καθώς η δύναμη της βαρύτητας βοήθησε να σχηματιστούν «ποτάμια» υδρογόνου ανάμεσα τους. Στα σημεία διασταύρωσης των «ποταμών», έλαβε χώρα η δημιουργία γαλαξιών, άστρων, μαύρων οπών και κβάζαρ (ενεργών γαλαξιακών κέντρων).

 Ο ιστός που είδαν οι αστρονόμοι, εκτείνεται σε μεγάλη απόσταση άνω των τριών εκατομμυρίων ετών φωτός, παρόλα αυτά δεν αποτελεί παρά ένα μικρό μόνο μέρος του συνολικού συμπαντικού διαγαλαξιακού ιστού.

Χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο του European Southern Observatory, ο Δρ Ουμεχάτα και οι συνεργάτες του ανίχνευσαν και χαρτογράφησαν το φως που εκπέμπεται από υδρογόνο ακτινοβολημένο από μια ομάδα γαλαξιών.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το αέριο είναι διατεταγμένο σε μακριές ίνες, παρέχοντας καύσιμο για έντονο σχηματισμό των αστεριών και για την ανάπτυξη υπερμεγέθων μαύρων τρυπών.

Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science, τα ανιχνευόμενα νήματα περιείχαν μια σημαντική δεξαμενή αερίου, η οποία θα συμβάλει στην συνεχιζόμενη ανάπτυξη γαλαξιών στην περιοχή αυτή.

Οι προσομοιώσεις υπολογιστών, όπως αυτές που πραγματοποίησε το Ινστιτούτο Υπολογιστικής Κοσμολογίας του Durham (ICC), δείχνουν ότι ο κοσμικός ιστός αποτελεί το ικρίωμα του Κόσμου, παρέχοντας το πλαίσιο για τον σχηματισμό και την εξέλιξη των γαλαξιών και των μαύρων τρυπών.

Πηγή: Daily Mail