Το φεστιβάλ το οποίο στα ιαπωνικά ονομάζεται «Χαντάκα Ματσούρι», λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο το τρίτο Σάββατο του Φεβρουαρίου στον ναό «Saidaiji Kannonin», ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 30 λεπτών με τραίνο από την Οκαγιάμα.

Οι περίπου 10.000 άνδρες που συμμετείχαν φέτος δεν είναι βέβαια εντελώς γυμνοί όπως αναφέρει το όνομα του φεστιβάλ. Φοράνε τα άκρως απαραίτητα, την παραδοσιακή ιαπωνική φορεσιά που καλύπτει τα επίμαχα σημεία και η οποία ονομάζεται «fundoshi» και ένα ζευγάρι λευκές κάλτσες που λέγονται «tabi».

Το φεστιβάλ το οποίο γίνεται προκείμενου να ευλογηθούν οι καλλιέργειες ώστε να είναι γόνιμος και έχει ευημερία ο θερισμός, ξεκινάει στις 15:20 τοπική ώρα με το κομμάτι που είναι αφιερωμένο στους νέους, ώστε να μεταδοθεί το ενδιαφέρον για αυτό και στις νέες γενιές.

«Ελπίζουμε ότι θα είναι ικανοί να διατηρήσουν την παράδοση και στο μέλλον», ανέφερε στο CNN, o Μιέκο Ιτάνο, εκπρόσωπος Τουρισμού στην Οκαγιάαμα.

Το τελετουργικό

Το βράδυ οι άνδρες ξοδεύουν μία ή δύο ώρες τρέχοντας γύρω από τον ναό ενώ βρέχονται από παγωμένο νερό προτού συνωστισθούν εντός αυτού.

Όταν ανάψουν τα φώτα στις 22:00, ένας ιερέας πετάει από ένα παράθυρο τεσσάρων μέτρων μία δεσμίδα 100 κλαδιών και 2 τυχερά κλαδιά 20 εκατοστών τα «shingi».

Τότε είναι που ξεκινάει η αναστάτωση καθώς οι άνδρες στριμωγμένοι σαν σαρδέλες παλεύουν μεταξύ τους προκειμένου ν' αποκτήσουν κάποιο από τα κλαδιά που σύμφωνα με το θρύλο εξασφαλίζουν καλή τύχη για όλο το χρόνο.

Η εκδήλωση διαρκεί περίπου 30 λεπτά και οι συμμετέχοντες αποκτούν μερικά κοψίματα, μώλωπες αλλά και διαστρέμματα ως παράσημα.

Έθιμο 500 ετών

Το φεστιβάλ έχει τις ρίζες του σε μία ιεροτελεστία που ξεκίνησε πριν από 500 χρόνια κατά τη διάρκεια της περιόδου Μουρομάτσι (1338-1573), όταν οι χωρικοί συναγωνίζονταν μεταξύ τους προκειμένου να αρπάξουν τα τυχερά χαρτιά από τον ιερέα του ναού «Saidaiji Kannonin».

Με το πέρασμα των χρόνων όλο και περισσότεροι χωρικοί ήθελαν αυτά τα τυχερά χαρτιά και όλο αυτό εξελίχθηκε σε ιεροτελεστία. Αλλά διαπίστωσαν ότι στην προσπάθεια τους ν' αποκτήσουν αυτά τα χαρτιά όπως και τα ρούχα τους σκίζονταν και έτσι άλλαξαν το χαρτί με ξύλο, αναφέρει ο Ιτάνο.

Αυτό βέβαια αποτελεί ένα από τα πολλά «γυμνά φεστιβάλ» που διοργανώνονται στην Ιαπωνία κατά τη διάρκεια του χρόνου.