Το μεγαλύτερο ακροδεξιό κόμμα στη Γερμανία δημιουργεί ιστότοπους για παιδιά και γονείς όπου θα μπορούν να καταγγέλλουν τις αντιληπτές αριστερές τάσεις των εκπαιδευτικών, παροτρύνοντας τους επικριτές να προειδοποιούν ότι αναβιώνει τις αυταρχικές μεθόδους της Στάζι.

Το κόμμα Εναλλακτική λύση για τη Γερμανία (AfD) υποστηρίζει ότι οι ιστοσελίδες της είναι απαραίτητες για την προστασία της ελευθερίας του λόγου και την πρόληψη της «αριστερής πλύσης εγκεφάλου» στις αίθουσες διδασκαλίας.

Για κάποιους Γερμανούς, η πρωτοβουλία επανέφερε σκοτεινές αναμνήσεις της μυστικής αστυνομίας της κομμουνιστικής εποχής, η οποία είχε διοργανώσει ένα δίκτυο τουλάχιστον 10.000 παιδιών πληροφοριοδοτών στα σχολεία του κράτους.

Η υπουργός Δικαιοσύνης, Καταρίνα Μπάρλεϊ, σχολιάζοντας το θέμα επεσήμανε στην Frankfurter Allgemeine Zeitung: «Η οργανωμένη καταγγελία είναι εργαλείο δικτατόρων», είπε. «Κάθε κόμμα που εισάγει κάτι τέτοιο για να εκθέσει τους μη δημοφιλείς δασκάλους και να τους βάλει στην άκρη, προδίδει αρκετά όσον αφορά τη δική του αντίληψη για τη δημοκρατία».

Ενθουσιασμένοι από δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι υποστηρίζεται από έναν στους έξι ψηφοφόρους, η AfD έχει ρίξει το βάρος σε μια επίθεση ενάντια σε αυτό που παρουσιάζει ως την κατηγορία της γερμανικής κοινωνίας με φιλελεύθερες αξίες.

Το κόμμα ξεκίνησε την πρώτη του ιστοσελίδα «ουδέτερων σχολείων» στο Αμβούργο πριν από έξι εβδομάδες και έχει σχέδια για άλλα τέσσερα σάιτς, μεταξύ άλλων στο Βερολίνο και τη Σαξονία. Παρόμοια συστήματα εξετάζονται στη Βαυαρία, τη Βρέμη και τη Ρηνανία-Παλατινάτο.

«Οι Γερμανοί καθηγητές έχουν συνταγματικό καθήκον να μεταδώσουν στους μαθητές τις βασικές αρχές της δημοκρατίας με ουδέτερο τρόπο. Το πείραμα του Αμβούργου δεν έχει προχωρήσει αρκετά. Η ιδέα ήταν να δοθεί στους μαθητές ένας τρόπος να αναφέρουν ανώνυμα τις ιδεολογικές αδυναμίες των δασκάλων τους, έτσι ώστε το AfD να μπορεί να τις μεταβιβάσει στις εκπαιδευτικές αρχές» αναφέρει το ακροδεξιό κόμμα στην ιστοσελίδα του.

Υπάρχουν ισχυρισμοί ότι το AfD δέχεται «πόλεμο», αλλά και εκατοντάδες σατιρικά posts, συμπεριλαμβανομένων καταγγελιών σχετικά με δασκάλους που αγοράζουν ξένη μπύρα και γρατζουνάν την κιμωλία πολύ δυνατά στον μαυροπίνακα.

Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των εκπαιδευτικών φοβούνται ότι οι ιστοτόποι θα μπορούσαν να έχουν άσχημο αποτέλεσμα στην ελευθερία της έκφρασης.

Τον Μάρτιο διευθυντής σχολείου στο Geilenkirchen, καταγγέλθηκε στις αρχές από έναν πολιτικό του AfD αφού είπε σε συνέντευξή του ότι «ακροδεξιές βουλευτές» είχαν εκλεγεί στο κοινοβούλιο. «Φυσικά είμαι δεσμευμένος στην ουδετερότητα ως δάσκαλος», δήλωσε ο διευθυντής του σχολείου κ. Μπόκερ στον ραδιοφωνικό σταθμό Deutschlandfunk. «Αλλά η ουδετερότητα δεν σημαίνει ότι πρέπει να αφήσω τον εγκέφαλό μου στην ντουλάπα όταν πηγαίνω στο σχολείο. Θέλω να αναθρέψω τα παιδιά και τους νέους να είναι υπεύθυνοι πολίτες. Αν κοιτάξετε ακόμη και εν συντομία τα βιβλία ιστορίας. . . βλέπετε ότι αυτό [το είδος] προέρχεται από συστήματα σαφώς ολοκληρωτικού χαρακτήρα».

Ορισμένοι σχολιαστές έχουν κάνει συγκρίσεις με τα τέλη της δεκαετίας του 1960, όταν η Δυτική Γερμανία συγκλονίζονταν με αριστερές διαμαρτυρίες και η κυβέρνηση ανησύχησε ότι η μαχητική σοσιαλιστική ιδεολογία εξαπλώθηκε μέσω του δημόσιου τομέα. Αυτό οδήγησε στο Ριζοσπαστικό Διάταγμα του 1972, σύμφωνα με το οποίο διερευνήθηκαν 3,5 εκατομμύρια αξιωματούχοι για «δημοκρατική νοσηρότητα» και 260 εκπαιδευτικοί απολύθηκαν προτού το διάταγμα καταργηθεί το 1985.