«Οι σκληροπυρηνικοί ψηφοφόροι των Ρεπουμπλικάνων και των Δημοκρατικών σπανίως έμοιαζαν αν έμοιαζαν ποτέ- τόσο αδύνατο να συμφιλιωθούν όσο σήμερα. Κατά συνέπεια, η (επικράτηση στην) εκλογική διαδικασία του 2020 θα κριθεί από έναν συγκριτικά μικρό αριθμό ψηφοφόρων, σε έναν συγκριτικά μικρό αριθμό Πολιτειών», εξηγεί το άρθρο της  Süddeutsche Zeitung.

«Για τους Δημοκρατικούς, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κάνουν άνοιγμα στους αμφιταλαντευόμενους ψηφοφόρους στις Μεσοδυτικές Πολιτείες, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι κατά βάση συντηρητικοί. Ρεαλιστικά μιλώντας, αυτό αποκλείει το να επιλεγούν προοδευτικοί υποψήφιοι για αυτή τη μάχη», συνεχίζει το κείμενο.

«Αν και η επιλογή ενός τέτοιου υποψηφίου θα έκανε αναμφίβολα καλό στο κόμμα, καθώς θα τόνωνε το ηθικό» της εκλογικής του βάσης, «το τίμημα που ενδέχεται να πλήρωνε» σε αυτή την περίπτωση θα ήταν «σχεδόν σίγουρα άλλα τέσσερα χρόνια με τον Τραμπ» ένοικο του Λευκού Οίκου, συνεχίζει η γερμανική εφημερίδα.

«Τι νόημα έχει να επιλεγεί ο πιο προοδευτικός άνδρας ή η πιο προοδευτική γυναίκα για να ηγηθεί του ψηφοδελτίου, εάν δεν μπορεί να κερδίσει τις Πολιτείες-κλειδιά που χρειάζονται για τη νίκη;», καταλήγει το άρθρο.