«Το παιδί είχε κρυφτεί μέσα στην αγκαλιά μου και έτρεμε με τις ώρες. “Φοβάμαι γιαγιά” μου έλεγε το παιδί. Λες κι εγώ δε φοβόμουν...» θυμάται η κυρία Δήμητρα.

Ο 14χρονος εγγονός της ήταν αυτός που είδε τη φωτιά να πλησιάζει και οδήγησε τη γιαγιά και την αδερφή του στη θάλασσα. «Ο μικρός έκλεισε τα παραθυρόφυλλα και μου λέει πάμε. Στο ένα χέρι είχα τα κλειδιά του αυτοκινήτου και του σπιτιού και με το άλλο κρατούσα το παιδί. Ρωτούσα τον εγγονό μου “Βασιλάκη καίγεται το σπίτι μας;”, “όχι γιαγιά ένα πεύκο (κάηκε)” μου έλεγε το παιδί», λέει η κυρία Δήμητρα.

Στη συνέχεια περιγράφει τις δύσκολες ώρες που έβλεπαν τα διασωστικά να φτάνουν και να φεύγουν μέχρι τη στιγμή που τελικά κατάφεραν να φύγουν και να σωθούν.