Ούτε την καταδίκη του τάγματος εφόδου της Νίκαιας, που έπεσε σε εκατοντάδες αντιφάσεις κατά τη διάρκεια των απολογιών των μελών του, δεν κατάφερε να προτείνει η εισαγγελέας Αδαμαντία Οικονόμου. Ο Ρουπακιάς «έδρασε μόνος», οι υπόλοιποι «δεν γνώριζαν τον ανθρωποκτόνο σκοπό του» ως εκ τούτου ας απαλλαχθούν.

Κι αν το τάγμα της Νίκαιας είναι αθώο για τη δολοφονία, η ηγεσία της ναζιστικής οργάνωσης είναι εντελώς εκτός κάδρου.

Η Αδαμαντία Οικονόμου υιοθέτησε μάλιστα αυτούσια την υπερασπιστική γραμμή της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής, τα μέλη της οποίας αναρωτιούνται αφελώς: «Σε τι θα ωφελούσε το κόμμα μια δολοφονία;»

Είναι πλέον επαρκώς αποδεδειγμένο ότι η συνεχώς κλιμακούμενη -εκείνη την περίοδο- βίαιη δράση της ναζιστικής οργάνωσης, κορωνίδα της οποίας υπήρξε η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, συσπείρωνε τη Χρυσή Αυγή. Εκτός από το γεγονός ότι αποτελεί συστατικό στοιχείο της ναζιστικής ταυτότητας, αποδεικνύεται και από την ευκολία με την οποία ο Νίκος Μιχαλολιάκος ανέλαβε την «πολιτική ευθύνη της δολοφονίας» ενώ λίγο καιρό αργότερα, δεν έχασε ψήφο!

Το αυτό ισχύει και για τις άλλες δυο υποθέσεις, τις δολοφονικές επιθέσεις στους Αιγύπτιους αλιεργάτες και τα μέλη του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου. Η εισαγγελέας ισχυρίστηκε και στις δυο περιπτώσεις ότι οι δράστες «αν ήθελαν θα τους είχαν σκοτώσει» αλλά και πως ο εξοπλισμός των δραστών δεν στοιχειοθετεί «ανθρωποκτόνο σκοπό» και ως εκ τούτου πρότεινε την μετατροπή των κατηγοριών από απόπειρες ανθρωποκτονιών σε βαριές σκοπούμενες αλλά και απλές σωματικές βλάβες, κατηγορίες που δικαιολογούν μηδαμινές, για τα εγκλήματα που έχουν διαπραχθεί, ποινές.

Πρακτικά, η εισαγγελέας Αδαμαντία Οικονόμου υιοθέτησε πλήρως και χωρίς φραγμούς το «κερασάκι» της χυδαιότητας του αμετανόητου δολοφόνου Ρουπακιά, στην προσπάθειά του να αθωώσει τον Μιχαλολιάκο. «Μια απλή ανθρωποκτονία την κάνατε ολόκληρο θέμα». Άλλωστε όπως είπε η ίδια «συμπτωματικά βρέθηκε» ο Ρουπακιάς στο χώρο που δολοφόνησε τον Παύλο Φύσσα κι αυτό γιατί «δεν είχε λάβει το SMS».

Η δολοφονία Φύσσα και το σύνολο της εγκληματικής δράσης της Χρυσής Αυγής όμως δεν είναι «απλό θέμα». Και γι αυτό και αυτή η πρότασή της θα έχει την τύχη της προηγούμενης στη δίκη του Τάσου Θεοφίλου. Πιθανότατα θα ανατραπεί και αυτή πανηγυρικά, σε αντίθετη περίπτωση θα μιλάμε για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της ιστορίας της ελληνικής δικαιοσύνης.