Το ‪Reader.gr‬ σε οδοιπορικό ρεπορτάζ στην πλατεία Βάθη και στο Μεταξουργείο κατέγραψε μια πτυχή της πραγματικότητας που δεν λέει να αλλάξει, ακόμα και υπό αυτές τις συνθήκες.

Παρά τη σοβαρή επιδημιολογική κρίση του κορονοϊού και τα περιοριστικά μέτρα που τέθηκαν σε ισχύ, η αδιαφορία γι΄ αυτούς τους ανθρώπους είναι πρωτοφανής. Οι τοξικομανείς, στην οδό Καρόλου και  Νικηφόρου, παραμένουν συνωστισμένοι στο ίδιο σημείο που ήταν και πριν την πανδημία.

Η εικόνα είναι ίδια, σαν να έχει σταματήσει ο χρόνος. Τοξικομανείς να κάνουν χρήση στο πεζοδρόμιο. Άλλοι να κείτονται στους δρόμους και μερικοί από αυτούς να περιφέρονται, ψάχνοντας απεγνωσμένα ένα τρόπο να βρουν χρήματα για να αγοράσουν την δόση τους. 

Η πολιτεία για ακόμη μια φορά απουσιάζει. Άντρες της αστυνομίας εν ώρα περιπολίας περνούν από δίπλα τους, ωστόσο μένουν άπραγοι. Σαν να μην υπάρχουν.

Αξίζει να διαβάσει κανείς το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα (ΦΕΚ 986/20) που ψηφίστηκε και τέθηκε σε ισχύ την περασμένη εβδομάδα και αφορά στην κρατική μέριμνα για τους ναρκομανείς και τους άστεγους που επίσης έχουν εγκαταλειφθεί αν και το Κράτος υποχρεούται πλέον να τους μεταφέρει στα ιδρύματα, τουλάχιστον έως τη λήξη της κατάστασης του κόκκινου συναγερμού. 

Αναφέρονται λοιπόν τα εξής στο Διάταγμα: «Άστεγοι και τοξικοεξαρτημένα ανέστια άτομα μετακινούνται, με μέριμνα της οικείας δημοτικής αρχής, σε κατάλληλους δημοτικούς χώρους φιλοξενίας και τους παρέχεται κάθε δυνατή φροντίδα, συσσίτιο και περίθαλψη. Οι κοινωνικές υπηρεσίες/δομές των δήμων μεριμνούν για την κατ’ οίκον παράδοση του ημερησίου συσσιτίου σε δικαιούχους οργανωμένων συσσιτίων και δικαιούχους προγραμμάτων επισιτιστικής και βασικής υλικής συνδρομής (ΤΕΒΑ). Σε περίπτωση που ο δικαιούχος, για οποιονδήποτε λόγο, δεν είχε δηλώσει διεύθυνση διαμονής, αυτή δηλώνεται τηλεφωνικά από τον ίδιο στην αρμόδια υπηρεσία».