Σύμφωνα με ρεπορτάζ της τουρκικής εφημερίδας «Duvar», με τίτλο: «Οι πρόσφυγες μεταφέρονται από τους καταυλισμούς στα παράλια», πρόσφυγες και μετανάστες που εστάλησαν από το Παζάρκουλε σε εννιά προσφυγικά καμπ της Τουρκίας, πλέον ενθαρρύνονται να περάσουν στην Ελλάδα από τα παράλια της χώρας.

Όπως αναφέρει το συγκεκριμένο δημοσίευμα οι πρόσφυγες, οι οποίοι βρίσκονταν στο Παζάρκουλε μετά το κλείσιμο του συγκεκριμένου συνοριακού σταθμού εξαιτίας του νέου κορονοϊού, στάλθηκαν στην πόλη Οσμάνιγιε και μόλις έληξε η καραντίνα των 14 ημερών τους άφησαν στην παραλιακή πόλη Κιουτσιούκκουγιού στα Δαρδανέλια, απ’ όπου τους ενθαρρύνουν να περάσουν στην Ελλάδα.

Απίστευτες καταγγελίες προσφύγων

Όπως δήλωσε συγκεκριμένα ένας πρόσφυγας έφυγαν από το Κιουτσιούκκουγιού αλλά δεν έχουν ενημερωθεί σχετικά με τον τρόπο που θα μεταβούν στην Ελλάδα.

«Τώρα βρισκόμαστε στα Δαρδανέλια. Η αστυνομία μας άφησε και έφυγε. Σε μια αλάνα. Δεν υπάρχει ούτε φαγητό, ούτε νερό, ούτε τίποτα. Ούτε έρχονται, ούτε φεύγουν. Μας παράτησαν εδώ, λέγοντάς μας ότι μπορούμε να περάσουμε στην Ελλάδα, αλλά δεν υπάρχει ούτε μέσο ούτε τρόπος διέλευσης . Έχουμε μείνει εδώ».

Όπως αναφέρει ένας Αφγανός πρόσφυγας, μεταφέρθηκαν στα Δαρδανέλια χωρίς να τους δοθεί κάποια εξήγηση.

«Μείναμε για 28 μέρες στο Παζάρκουλε. Μας είπαν ότι τα σύνορα δεν θ’ ανοίξουν επειδή υπάρχει μία ασθένεια. Τότε χωρίς να συμφωνήσει κανένας, οι στρατιώτες μας πήραν και μας έβαλαν χωρίς τη θέληση μας σε λεωφορεία. ‘Όταν ρωτήσαμε “που μας πάτε;”, μας είπαν ψέματα ότι “πηγαίνετε στην Αδριανούπολη”. Ανεβήκαμε στο λεωφορείο στις 21:00 το βράδυ χωρίς να ξέρουμε που πηγαίνουμε. Μάθαμε ότι στις 5:00 το πρωί, ότι φτάσαμε στο Οσμάνιγιε. Μας πήραν τα τηλέφωνα, τα λεφτά και τα κορδόνια από τα παπούτσια μας. Δεν μας τάιζαν κανονικά. “Δεν θα σας πάμε στο Παζάρκουλε, θα σας βοηθήσουμε να πάτε στα Δαρδανέλια. Ξέρετε και οι ίδιοι ότι καμία χώρα δεν σας δεχθεί”, μας είπαν».

Ένας τρίτος πρόσφυγας είπε ότι πούλησαν όλα τους τα υπάρχοντα και τα έκαναν χρήματα πριν πάνε από το Παζάκρουλε στο Νεβσχίρ.

«Μας πήραν από το Παζάρκουλε και με λεωφορεία μας μετέφεραν στο Οσμάνιγιε. Μας πήραν τις ταυτότητες και τα τηλέφωνα. Ακόμα μας πήραν αποτυπώματα. Δεν είχαμε ούτε κουβέρτα για 15 μέρες. Κοιμόμασταν πεινασμένοι κάθε βράδυ. Δεν μπορούσα να δώσω ούτε γάλα στα παιδιά μου. Τώρα μας ρώτησαν “θέλετε να πάτε πάτε πίσω στις χώρες σας ή στην Ευρώπη”. Είπαμε ότι θέλουμε να πάμε στην Ευρώπη γιατί δεν έχουμε που αλλού να πάμε. Αλλά τώρα μας πέταξαν εδώ. Η ζωή μας τέλειωσε. Είναι ζωή αυτή;».