Σύμφωνα με το zarpanews.gr, η πρόταση της Κοινότητας που εστάλη γραπτώς στον Δήμο Πλατανιά και την Περιφέρεια Κρήτης, είναι η Γέφυρα του Κερίτη να αποκατασταθεί προκειμένου να επανέλθει στην αρχική της μορφή.

Η γέφυρα του Κερίτη βρισκόταν στο σημείο για πάνω από 100 χρόνια και υπέστη ανεπανόρθωτη ζημιά από το κύμα κακοκαιρίας «Ωκεανίς» που προκάλεσε σφοδρές βροχοπτώσεις στην Κρήτη.

«Η γέφυρα του Κερίτη, ένα από τα εμβληματικά έργα της περιόδου της Κρητικής Πολιτείας με προϋπολογισμό για την “κατασκευήν γέφυρας (και κοιτοποίησιν) εν τω ποταμώ Καιρίτη” 45.000 δραχμές, ήταν ένα από τα πολλά έργα εκσυγχρονισμού, μετά από μακροχρόνια εγκατάλειψη της Κρήτης από τους Οθωμανούς», αναφέρεται στο βιβλίο «Η Αρχιτεκτονική στην Κρήτη» της Χρυσούλα Τζομπανάκη.

«Τη μελέτη υπογράφει ο μηχανικός Χρήστος Τσολίνας. Το έργο δημοπρατήθηκε στις 20/11/1907. Στις 7/5/1911 το έργο φαίνεται ότι έχει τελειώσει, αφού δημοπρατείται “η κατασκευή θωρακείων, κορωνίδος και ρείθρων”», σύμφωνα με το βιβλίο ενώ «εντυπωσιακή για το μέγεθος και τη μορφή της γέφυρα, έχει τρία τόξα και μήκος 90 μέτρα. Η κατασκευή των εξωτερικών επιφανειών της είναι ιδιαίτερα επιμελημένη και ισχυρή, από λαξευτό πωρόλιθο και με την τεχνική του pugniato (δημιουργία μεγάλων αρμών ανάμεσα στις πέτρες), που έχει τις αρχές της στα χρόνια της όψιμης Βενετοκρατίας και έχει επιβιώσει στην αρχιτεκτονική της Κρήτης και στους επόμενους αιώνες, ενώ φανερές είναι και οι σύγχρονες νεοκλασικές επιδράσεις».

«Για να επιτύχουν τη δημιουργία μεγάλων ανοιγμάτων και ταυτόχρονα να αποφύγουν το υπερβολικό ύψος, χρησιμοποίησαν το λεγόμενο “χαμηλωμένο τόξο”, που είναι μικρότερο από ημικύκλιο. Αυτό βέβαια προϋποθέτει, σύμφωνα με τους Βενετσιάνους αρχιτέκτονες, ισχυρά βάθρα και καλό “φόρτωμα” στην άνω επιφάνεια», αναφέρει η Χρυσούλα Τζομπανάκη.