Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καταδίκασε και μάλιστα ομόφωνα την Ελλάδα, για την υποχρεωτική εφαρμογή της Σαρία στη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, καθώς η υπεροχή του θρησκευτικού (ειδικού ισλαμικού εδώ) νόμου έναντι του ελληνικού αστικού Δικαίου συνιστά παραβίαση της Αρχής της μη διάκρισης καθώς και προσβολή του δικαιώματος στην ιδιοκτησία.

Στο Δικαστήριο είχε προσφύγει η Molla Salli για μια περίπτωση κληρονομικής διαμάχης. Ειδικότερα, ο Άρειος Πάγος αποφάσισε ότι είναι άκυρη η διαθήκη του Έλληνα μουσουλμάνου συζύγου της Molla Sali που είχε γίνει σε συμβολαιογράφο και όχι μέσω του μουφτή. 

Την διαθήκη προσέβαλαν οι δύο αδελφές του που επικαλέστηκαν τις Συνθήκες των Σεβρών και της Λωζάνης, με τις οποίες τα ισλαμικά έθιμα και το θρησκευτικό δίκαιο εφαρμόζονται για τους Έλληνες μουσουλμάνους. Τα ελληνικά δικαστήρια σε πρώτο βαθμό αλλά και στην έφεση δεν τις δικαίωσαν. Τις αποφάσεις ανέτρεψε ο Άρειος Πάγος και η χήρα του εκλιπόντος προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο τελικά την δικαίωσε. 

Όπως αναφέρει στην ανακοίνωση της απόφασής του το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Διακιωμάτων του Ανθρώπου, το συνταγματικό δικαίωμα της πρόσβασης σε έννομη προστασία από το φυσικό δικαστή και όχι από τον ιεροδίκη για τους συμπολίτες μας που ανήκουν στη μειονότητα δεν ήταν καθόλου αυτονόητο για τις ελληνικές κυβερνήσεις επί δεκαετίες.  Αλλά και οι δικαστές, μάλιστα του Αρείου Πάγου, ακολουθούσαν μια πατερναλιστική λογική: Προέκριναν δυστυχώς συστηματικά την επιβολή της Σαρία, την εφαρμογή δηλαδή του θρησκευτικού δικαίου, «για το καλό» των μελών της μειονότητας, ακόμα και ενάντια στη θέλησή τους.