«Δεν μπορεί κανείς να ρισκάρει με την ασφάλεια των πολιτών», δήλωσε ο υπουργός Μεταφορών και Υποδομών, Χρήστος Σπίρτζης, αναφορικά με τη διακοπή της λειτουργίας του τραμ στο τμήμα Σύνταγμα - Νέος Κόσμος.

Όπως εξηγεί σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Έθνος της Κυριακής, ο υπουργός επισημαίνει πως η περίπτωση συνιστά «τρανταχτό αλλά τυπικό παράδειγμα του πώς λειτουργεί το ελληνικό κράτος στις δημόσιες υποδομές. Και εξηγεί: «To 1936 έγινε η εκτροπή της υπόγειας κοίτης του Ιλισού. Από τότε σε έλεγχο που έγινε το 1988 και στη συνέχεια θάφτηκε, διαπιστώθηκαν φθορές υλικών και δυσλειτουργίες. Το ίδιο επαναλήφθηκε το 2002 πριν ξεκινήσουν τα έργα του τραμ. Ελέγχθηκε μόνο η πλάκα επικάλυψης του τραμ και όχι τα τοιχία αντιστήριξης».

Και συνεχίζει: «Εμείς κάναμε το αυτονόητο. Ενεργοποιήσαμε και συντονίσαμε όλους τους συναρμόδιους φορείς ξεπερνώντας γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και, προληπτικά, διακόψαμε τα δρομολόγια του τραμ. Δεν μπορεί κανείς να ρισκάρει με την ασφάλεια των πολιτών. Ο τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος στον Ιλισό δίνει την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσουν όλοι οι φορείς, δημόσιοι και ιδιωτικοί. Προληπτικοί, περιοδικοί έλεγχοι όλων των υποδομών ,τακτικές απαιτούμενες συντηρήσεις, καθορισμένες ευθύνες, προδιαγραφές προσωπικού λειτουργίας». Πρόσθεσε δε ότι το σχέδιο νόμου που ετοιμάζει το υπουργείο για το ηλεκτρονικό μητρώο δημοσίων και ιδιωτικών έργων θα περιλαμβάνονται και οι διαδικασίες ιεράρχησης των έλεγχων σε κρίσιμες υποδομές.

Ενιαία πολιτική για όλα τα κρατικά αεροδρόμια

Οι προηγούμενες κυβερνήσεις δέσμευσαν τη χώρα με δύο διαγωνισμούς παραχώρησης των κερδοφόρων αεροδρομίων, αφήνοντας τα υπόλοιπα στις πλάτες του ελληνικού λαού, τόνισε επίσης ο κ. Σπίρτζης.

Στο συγκεκριμένο θέμα η κυβέρνηση δεν θα ακολουθήσει την ίδια πολιτική «ούτε, όμως, μια λαθεμένη πολιτική δογματικού κρατισμού που αφήνει τις κτιριακές υποδομές, τους χώρους στάθμευσης, την προσέλευση εταιρειών στα αεροδρόμια εγκαταλειμμένα και απαξιωμένα. Σε αυτούς τους τομείς, και μόνο, μπορεί να υπάρχει συνεργασία του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα», συμπληρώνει.

«Τα κρατικά αεροδρόμια πρέπει να αντιμετωπισθούν ως ενιαίο σύνολο. Να αναπτυχθούν με σύγχρονες επαρκείς και ασφαλείς υποδομές και κυρίως να μην κοστίζουν ούτε ένα ευρώ στον ελληνικό λαό. Προφανώς το αεροδρόμιο στο Καστελόριζο και άλλα μικρά αεροδρόμια δεν θα είναι ποτέ κερδοφόρα. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να κλείσουν, όπως με μαθηματική ακρίβεια οδηγούσε η νεοφιλελεύθερη πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων. Όσα από τα κρατικά αεροδρόμια μπορούν να γίνουν κερδοφόρα θα πρέπει να καλύψουν το κόστος λειτουργίας των υπολοίπων».