«Η απώλεια του δεν θα ξεχαστεί, τουλάχιστον από όσους και όσες από εμάς παραμένουμε αφοσιωμένοι στον αγώνα για μια κοινωνία, που η ανθρώπινη ζωή θα είναι η υπέρτατη αξία», αναφέρει στην απαντητική επιστολή που έστειλε στη μητέρα του Ζακ Κωστόπουλου ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας.

«Συμφωνώ απόλυτα με την έκκλησή σας για διεξοδική διερεύνηση όλων των πτυχών της τραγικής υπόθεσης και της απόδοσης ευθυνών σε όσους πιθανά με τις πράξεις τους ή τη στάση τους προκάλεσαν ή επέτρεψαν την απώλεια της ζωής του Ζακ», απαντά ο Αλέξης Τσίπρας, δεσμευόμενος προσωπικά, στην επιστολή που δημοσιεύει η Εφημερίδα των Συντακτών.

«Όσα συνέβησαν και οδήγησαν στον θάνατο του Ζακ συνιστούν έναν εφιάλτη» σημειώνει εισαγωγικά ο πρωθυπουργός και εξηγεί: «όχι μόνο γιατί η ωμή βία οδήγησε στην απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής, αλλά και γιατί έγιναν αφορμή για να αναδυθεί ο κοινωνικός κανιβαλισμός, που επικροτεί την αυτοδικία και δεν ανατριχιάζει στην όψη της ωμής βίας απέναντι σε αυτόν που είναι από κάτω. Τον αδύναμο, τον διαφορετικό, τον άλλον».

Έπειτα ο κ. Τσίπρας αναφέρεται σε μέσα ενημέρωσης τα οποία υποδαυλίζουν τον κοινωνικό κανιβαλισμό και υποκαθιστούν τη Δικαιοσύνη ενώ σε κάποιες περιπτώσεις προσβάλλουν «προς χάριν της τηλεθέασης, έναν συμπολίτη μας που έχασε με αυτόν τον απάνθρωπο τρόπο τη ζωή του».

«Αυτή η υπόθεση όμως, δεν τελειώνει με την εξιχνίασή της», διαμηνύει ο πρωθυπουργός και προσθέτει: «Η αντιμετώπιση τού κοινωνικού κανιβαλισμού και των φαινομένων βίας και μίσους χρειάζεται συντεταγμένη παρέμβαση από την Πολιτεία με στόχο τη συνολική πρόληψη του εγκλήματος, αλλά κυρίως τη διαπαιδαγώγηση της κοινωνίας. Για να διαμορφωθούν νέες συνειδήσεις και να προστατευθούν οι πιο αδύναμοι συμπολίτες μας»

«Δεσμεύομαι προσωπικά, ότι θα εργαστούμε με ακόμη μεγαλύτερη αφοσίωση σε αυτήν την κατεύθυνση», καταλήγει ο πρωθυπουργός και προσκαλεί τη μητέρα του Ζακ Κωστόπουλου να συναντηθούν την επόμενη φορά που θα βρίσκεται στην Αθήνα.

Η επιστολή του Αλέξη Τσίπρα:

Αξιότιμη κυρία Κωστοπούλου,

θα ήθελα κατ' αρχάς να σας εκφράσω τα βαθιά μου συλλυπητήρια για την οδυνηρή απώλεια του Ζακ. Αλλά και την ευγνωμοσύνη μου που σε μια τόσο δύσκολη στιγμή θελήσατε να μοιραστείτε μαζί μου τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας.

Όσα συνέβησαν και οδήγησαν στο θάνατο του Ζακ συνιστούν έναν εφιάλτη. Όχι μόνο γιατί η ωμή βία οδήγησε στην απώλεια μίας ανθρώπινης ζωής αλλά και γιατί έγιναν αφορμή για να αναδυθεί ο κοινωνικός κανιβαλισμός που επικροτεί την αυτοδικία και δεν ανατριχιάζει στην όψη της ωμής βίας απέναντι σε αυτόν που είναι από κάτω. Τον αδύναμο, τον διαφορετικό και τον άλλο.

Δυστυχώς με μέρος των ΜΜΕ να υποδαυλίζει αυτόν τον κοινωνικό κανιβαλισμό αλλά και να υποκαθιστά για άλλη μια φορά την δικαιοσύνη ή, ακόμα χειρότερα, να προσβάλλει, προς χάριν της τηλεθέασης, έναν συμπολίτη μας που έχασε με αυτόν τον απάνθρωπο τρόπο τη ζωή του.

Συμφωνώ απόλυτα με την έκκλησή σας για διεξοδική διερεύνηση όλων των πτυχών της τραγικής υπόθεσης και της απόδοσης ευθυνών, σε όσους πιθανά με τις πράξεις τους ή με τη στάση τους προκάλεσαν ή επέτρεψαν την απώλεια της ζωής του Ζακ. Αυτή τη βούληση έχω εκφράσει δημοσίως και προς τους αρμόδιους θεσμούς του κράτους και της δικαιοσύνης.

Αυτή η υπόθεση, όμως, δεν τελειώνει με την εξιχνίασή της. Η αντιμετώπιση του κοινωνικού κανιβαλισμού και των φαινομένων βίας και μίσους χρειάζεται συντεταγμένη παρέμβαση από την πολιτεία με στόχο τη συνολική πρόληψη του εγκλήματος αλλά κυρίως τη διαπαιδαγώγηση της κοινωνίας. Για να διαμορφωθούν νέες συνειδήσεις και να προστατευθούν οι πιο αδύναμοι συμπολίτες μας.

Δεσμεύομαι προσωπικά ότι θα εργαστούμε με ακόμα μεγαλύτερη αφοσίωση σε αυτή την κατεύθυνση.

Με αυτές τις σκέψεις θα ήθελα και πάλι να σας εκφράσω τα θερμά μου συλλυπητήριά μου και να σας προσκαλέσω σε συνάντηση την επόμενη φορά που θα βρεθείτε στην Αθήνα.

Η απώλεια του Ζακ δεν θα ξεχαστεί, τουλάχιστον από όσους και όσες από εμάς παραμένουμε αφοσιωμένοι στον αγώνα για μια κοινωνία που η ανθρώπινη ζωή θα είναι η υπέρτατη αξία.

Με εκτίμηση,

Αλέξης Τσίπρας.

Η επιστολή της μητέρας του Ζακ Κωστόπουλου στον Αλέξη Τσίπρα:

Αξιότιμε κύριε πρωθυπουργέ,

Ονομάζομαι Ελένη Κωστόπουλου και είμαι η μητέρα του Ζαχαρία Κωστόπουλου, που άφησε την τελευταία του πνοή έξω από ένα κοσμηματοπωλείο στην Ομόνοια. Ίσως να γνωρίζετε την υπόθεση που έχει λάβει μεγάλες διαστάσεις λόγω της απάνθρωπης και σκληρής κακοποίησης που δέχθηκε το παιδί μου πριν ξεψυχήσει. Ήταν αποτρόπαια η εικόνα αστυνομικών να χτυπούν ένα αιμόφυρτο, ανήμπορο πλάσμα και να βάζουν χειροπέδες στο άψυχο κορμί του, ενώ στη συνέχεια δεν έκαναν τίποτα για να διασφαλίσουν τον περιβάλλοντα χώρο και να συλλέξουν στοιχεία για τις συνθήκες του θανάτου του. Η απάντηση δε του προέδρου της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών Δ. Πάκου «αυτή είναι η πρακτική και σε όποιον αρέσει» ήταν εξοργιστική και ντράπηκα για τον τρόπο που οι Αρχές αντιμετωπίζουν έναν άνθρωπο.

Οι σκληρές εικόνες των βίντεο που δημοσιεύτηκαν μας σόκαραν, μας εξόργισαν και κλόνισαν συθέμελα την εμπιστοσύνη μας προς την πολιτεία και το κράτος δικαίου, στο οποίο επιθυμούμε να μετέχουμε όλοι. Κανένας άνθρωπος δεν άξιζε αυτή τη μεταχείριση και αυτόν τον τρόπο θανάτου. Όλοι, ανεξαιρέτως, έχουμε το δικαίωμα της απολογίας και της ίσης μεταχείρισης – δικαίωμα που το παιδί μου στερήθηκε, ενώ, όπως καταδεικνύουν όλα τα στοιχεία, μπήκε στο κοσμηματοπωλείο κυνηγημένος και φοβισμένος και όχι για να κλέψει, αλλά κατέληξε να αντιμετωπιστεί με τον πιο σκληρό και βάναυσο τρόπο μπροστά στα μάτια αμέτοχων περαστικών.

Ο Ζαχαρίας πάλευε καθημερινά για το σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και την ίση μεταχείριση των ανθρώπων κι όμως πέθανε εξαιτίας της ρατσιστικής, απάνθρωπης μεταχείρισής του από συνανθρώπους μας σε μία κοινωνία – θέλω να πιστεύω – δημοκρατική και ελεύθερη όπως η δική μας. Σας ζητώ, με πόνο ψυχής, να μεριμνήσετε για τη δίκαιη τιμωρία όσων συμμετείχαν στη δολοφονία του παιδιού μου. Κάθε άνθρωπος έχει αξία και μία οικογένεια που τον αγαπά και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να παίρνει τον νόμο στα χέρια του. Η υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής με τέτοιο τρόπο, μέσω της αυτοδικίας, παραπέμπει σε φασιστικά καθεστώτα και νοοτροπίες που στην Ελλάδα έχουμε μάθει να ανεχόμαστε.

Ας μην επιτρέψουμε σε ρατσιστικά, φοβικά και βάρβαρα ένστικτα να κυριαρχούν. Ας μην αφήσουμε την κοινωνία μας να γίνει μία ζούγκλα, αλλά ένα πλαίσιο στο οποίο θα μεγαλώσουν άφοβα τα παιδιά και τα εγγόνια όλων μας. Ας προσπαθήσομε να φτιάξουμε έναν κόσμο σαν αυτόν για τον οποίον μαχόταν ο Ζαχαρίας: χωρίς βία, με σεβασμό στον άνθρωπο. Θα κλείσω με δύο φράσεις του ίδιου του Ζαχαρία, σαν τραγική ειρωνεία, όπως τις είχε γράψει σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης το 2015. «Συνεχίζω να διαβάζω ότι σχεδόν κάθε ρατσιστική επίθεση που έγινε μπροστά σε κόσμο, δεν αντέδρασε κανείς και καμία. Θεωρώ ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό, το ότι κλαιγόμαστε αντί να αντιδράμε, το ότι κοιτάμε τη δουλειά μας όταν άλλοι άνθρωποι μας χρειάζονται. Και μην αντιδρώντας στην πράξη, του αφήνουμε χώρο.