Όπως ισχυρίζονται, η Ελένη εκβιαζόταν πριν αναγνωριστεί. «Έχω κάνει κάποια διασταύρωση στοιχείων. Έχω πληροφορίες και από τις φίλες της», είπε η μητέρα της φοιτήτριας και τόνισε πως «δεν το βάζω κάτω».

Η κυρία Τοπαλούδη είπε πως ξέρει από τις φίλες της Ελένης ότι «ζούσε σε έναν διαρκή φόβο και εκβιασμό με βάση ένα περιστατικό».

«Έχασα το παιδί μου και θα πολεμήσω μέχρι την τελευταία στιγμή. Όλοι οι υπαίτιοι θα πληρώσουν, από τον αστυνομικό, μέχρι τους βιαστές, τους εκβιαστές και τους δολοφόνους του παιδιού μου. Μόνο γι αυτό ζω, για να αποδοθεί Δικαιοσύνη. Δεν έχει νόημα ποια η δική μου η ζωή», τόνισε η μητέρα της φοιτήτριας.

«Έχασα το σπλάχνο μου, ένα κομμάτι του εαυτού μου. Έκανα όνειρα. Έμεινα έγκυος και εννέα μήνες μιλούσα και διάβαζα και τραγουδούσα και χαιρόμουν. Κάθε στιγμή, σε κάθε ηλικία της, ήμουν εκεί» είπε στον ΣΚΑΙ.

«Κοιμάμαι με τις σημειώσεις του παιδιού μου. Ποια μάνα το αντέχει αυτό; Μου γκρέμισαν όλα μου τα όνειρα, οι αλήτες, οι βιαστές και εκβιαστές της Ρόδου. Ζω για να πληρώσουν με τον χειρότερο τρόπο», συμπλήρωσε.

«Στις μάνες των βιαστών, των τεράτων, των ανώμαλων τι να πω; Τους σαδιστές, τους τυραννικούς, τους αλήτες, τα τσογλάνια της Ρόδου, γιατί το κάνανε αυτό; Χαίρονται να βιάζουνε; Να είναι ο ένας δίπλα στον άλλο και να βιάζουν; Δεν ντρέπονται; Βρωμερά κορμιά, βρωμεροί άνθρωποι. Οι δολοφόνοι; Εγώ ξέρω παιδιά μεταναστών που διαπρέψαν, αυτός ο Αλβανός σε τι διέπρεψε; Στο να βιάζει και να σκοτώνει;», είπε η κ. Τοπαλούδη.

«Η Ελένη βοηθούσε τους πρόσφυγες, στο ραδιοφωνικό σταθμό. Στο Διδυμότειχο έβγαζε στους πρόσφυγες εισιτήρια και κουβαλούσε τις βαλίτσες. Ήταν παιδί της προσφοράς γιατί η μάνα της ήταν παιδί της προσφοράς. Έχουμε όνομα στο Διδυμότειχο. Δεν τριγυρνούσαμε με σουγιάδες και δεν είχαμε μηχανάκια» είπε.