Η κ. Δεμερτζή που θα είναι ομιλήτρια στο 5ο οικονομικό φόρουμ των Δελφών (5-8 Μαρτίου) θεωρεί επίσης ότι η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να κινηθεί έξυπνα στο ζήτημα των πρωτογενών πλεονασμάτων ώστε να μην κινδυνεύσει η αποκατάσταση της αξιοπιστίας της χώρας, ενώ σε σχέση με το μεταναστευτικό, δηλώνει πως η πραγματική ενσωμάτωση μεταναστών χρειάζεται οικονομικές επενδύσεις από τις χώρες υποδοχής για την ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους. 

Αναλυτικά η συνέντευξη της κυρίας Δεμερτζή στο Reader.gr:

Η ελληνική κυβέρνηση εμφανίζεται αισιόδοξη πως θα καταφέρει να πετύχει τον στόχο της μείωσης των πρωτογενών πλεονασμάτων ώστε να ελαφρύνει περαιτέρω νοικοκυριά κι επιχειρήσεις. Πόσο ρεαλιστικό θεωρείτε αυτό το ενδεχόμενο;

Υπάρχει κατά την γνώμη μου κατανόηση και νομίζω ότι θα υπάρξει ανταπόκριση στο ζήτημα της Ελλάδος. Αλλά όχι ακόμα. Το θέμα χρειάζεται έξυπνο χειρισμό και υπομονή για να μην κινδυνέψει η αποκατάσταση της αξιοπιστίας μας. Δεν θεωρώ έξυπνη τακτική την συζήτηση για μείωση των πλεονασμάτων εφόσον η καλυτέρευση της οικονομίας μας είναι μια υπόσχεση. Πρώτα να δούμε εφαρμογή δομικών αλλαγών κι μετά να επιχειρήσουμε την μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων.

Οι πολίτες βλέπουν βελτίωση των μακροοικονομικών δεδομένων, αλλά μέχρι στιγμής δεν γίνεται αντιληπτή κάποια θεαματική αλλαγή στα επίπεδα των εισοδημάτων. Θεωρείτε πως η "κανονικότητα" στα προσωπικά οικονομικά θα αργήσει να επανέλθει; 

Δεν υπάρχει εύκολη απάντηση στην ερώτηση αυτή. Το βασικό είναι να υπάρχει σταθερή και ορατή βελτίωση στα εισοδήματα αλλά και στην παροχή υπηρεσιών. Αν μπορούσε να υπάρχει κι επιταχυμένη βελτίωση τότε ακόμα καλύτερα. Το αν θα υπάρξει κανονικότητα εξαρτάται κι από πως την ορίζουμε. Επιστροφή σε ανισορροπίες σίγουρα δεν είναι ο σωστός ορισμός.

Μπορείτε να εκτιμήσετε πιθανές επιπτώσεις στην ανάπτυξη από επιδημίες όπως ο Κοροναϊός; Πόσο αφορά την Ελλάδα; 

Βεβαίως θα επηρεάσει την ανάπτυξη. Δύο παραδείγματα από τρόπους που θα γίνει είναι η μείωση των πτήσεων που έχει άμεση επιρροή για τον τουρισμό και η εξάρτηση από τις αλυσίδες παραγωγής που βρίσκονται στην Κίνα. 

Οι New York Times αναφέρουν ότι από τις 23 Ιανουαρίου έως τις 13 Φεβρουαρίου μειώθηκαν οι καθημερινές πτήσεις προς κι από την Κίνα (συμπεριλαμβανομένων κι αυτές του εσωτερικού) από 15072 σε 2004. Η μείωση του τουρισμού σίγουρα θα επηρεάσει την Ελλάδα. Αλλά η παραγωγή όχι, εφόσον η Ελλάδα δεν είναι ενσωματωμένη σε παγκόσμιες αλυσίδες και κυρίως με αυτές τις Κίνας.

Χώρες που έχουν π.χ. μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες εξαρτώνται από την παραγωγή ανταλλακτικών αλλά και μικρών κομματιών τα οποία προμηθεύει η Κίνα για την ενδοχώρια παραγωγή τους. Πολλά από αυτά τα εργοστάσια στην Κίνα έχουν σταματήσει την παραγωγή εφόσον υπάρχει απαγορευτικό μετακίνησης. Αυτό έχει καθηλώσει και την παραγωγή στην Ευρώπη για τις αντίστοιχες εταιρείες. Είναι νωρίς για να μπορέσουμε να εκτιμήσουμε το κόστος του ιού στην παγκόσμια οικονομία αλλά μεγάλες εταιρείες όπως η Apple (η οποία παράγει τα τηλέφωνα στην Κίνα) έχει ήδη δει μεγάλη πτώση στα κέρδη της. Εκτιμάται ωστόσο ότι το κόστος στην παγκόσμια οικονομία θα είναι μεγαλύτερο από αυτό το ιού του SARS (2003).

Θεωρείτε πως η δεκαετία της κρίσης επέφερε στην Ελλάδα τις απαραίτητες δομικές αλλαγές για να εξελιχθεί σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή οικονομία ή θεωρείτε πως η χώρα μας παραμένει ουραγός σε ζητήματα όπως η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, ή ο εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης; 

Δεν νομίζω πως έχουν εφαρμοστεί οι απαραίτητες αλλαγές ακόμα κι αν έχουν νομοθετηθεί. Θα αρκούμουν αν είχα πειστεί ότι υπάρχει θέληση για βαθιές αλλαγές. Αυτό που λείπει είναι η εθνική συμφωνία σχετικά με το τι χρειάζεται η χώρα και είναι ο βασικότερος λόγος που καθυστέρησε την έξοδό μας από τα προγράμματα κι έκανε την κρίση τόσο επώδυνη. Τώρα χρειάζεται επιτάχυνση του ρυθμού εφαρμογής αλλαγών, τόσο «εύκολων» (όπως πχ η ανακύκλωση) όσο κι βαθιών (όπως η παιδεία).

Έχετε μια σαφή εικόνα για το πώς θα επηρεάσει το Brexit την οικονομίας της Ευρώπης αλλά και την ίδια την Βρετανία; 

Κανείς δεν έχει σαφή εικόνα. Το τελικό αποτέλεσμα εξαρτάται από την συμφωνία που θα γίνει με την ΕΕ μέχρι το τέλος του 2020. Από την πλευρά τους, οι Βρετανοί δείχνουν να θέλουν να απομακρυνθούν, κρατώντας ανάλογες εμπορικές σχέσεις  όπως, λένε ενδεικτικά, η ΕΕ με τον Καναδά. Αυτό σίγουρα δεν φτάνει γιατί χρειάζεται οπωσδήποτε μια συμφωνία κυρίως για τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες (για τις οποίες δεν υπάρχει συμφωνία με τον Καναδά). Στο τέλος του χρόνου θα υπάρχει πιο ξεκάθαρη εικόνα σχετικά με το οικονομικό κόστος του Brexit. Πάντως σίγουρα το κόστος θα είναι μεγαλύτερο για την Βρετανία αφού κινδυνεύει να χάσει ομαλή πρόσβαση σε 27 αγορές. Αυτό αντιπροσωπεύει περίπου το ήμισυ των εμπορικών της συναλλαγών. 

Το μεταναστευτικό "ταλαιπωρεί" κυβερνήσεις και κοινωνίες σε ολόκληρη την Ευρώπη. Θεωρείτε πως υπάρχει τρόπος να αναδειχθούν οι θετικές πτυχές της ενσωμάτωσης προσφύγων στο εργατικό δυναμικό των ευρωπαϊκών χωρών κι αυτό να αποτυπωθεί σε κέρδος με οικονομικούς όρους; 

Βεβαίως υπάρχει και τρόπος αλλά και πολύ περισσότερο είναι ανάγκη. Η ήπειρος γερνά που σημαίνει ότι η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού απειλείται άμεσα.  Αλλά ακόμα και η δυνατότητα της ηπείρου να καινοτομεί καθώς επίσης και η ασφάλεια της κινδυνεύει όταν δεν υπάρχουν νέοι. Η πραγματική ενσωμάτωση μεταναστών όμως χρειάζεται τόσο οικονομικές επενδύσεις για την ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους,  όσο και πολιτισμικών επενδύσεων όπως η εκμάθηση της γλώσσας.  Από την πλευρά του ο πληθυσμός χρειάζεται αντίστοιχη προσαρμογή και κατανόηση της πραγματικής αξίας της πολυμορφίας. Αυτό δεν γίνεται με την αλλαγή νόμων αλλά έρχεται μόνο με την σωστή παιδεία. 

Η μάχη του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού φαίνεται πως θα συνεχιστεί και μετά την σύνοδο κορυφής. Πώς πιστεύετε ότι θα διαμορφωθεί μια ισορροπία ανάμεσα στον "φειδωλό" Βορρά και στους φίλους της συνοχής; 

Είναι πολύ απογοητευτικό πως οι χώρες της ΕΕ αδυνατούν να εκ μοντερνίσουν τον ρόλο του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού. Και οι διαφορές απόψεων δεν είναι μόνο μεταξύ Βορρά και Νότου, αλλά και με τις χώρες της κεντρικής κι ανατολικής Ευρώπης. Κι εκεί οι διαφορές είναι πολύ ουσιαστικές γιατί αναφέρονται στο ρόλο και μορφή που πρέπει να έχει η δικαιοσύνη. Αυτό κατά την άποψή μου είναι δυστυχώς πολύ σοβαρό εμπόδιο.

Αλλά πέρα των διαφορών, ο προϋπολογισμός από μόνος του παραμένει αναχρονιστικός και δεν έχει την δυνατότητα να κάνει μεγάλη διαφορά. Για παράδειγμα το ταμείο δίκαιης μετάβασης το οποίο προτείνει η Ευρωπαϊκή επιτροπή περιλαμβάνει 7 δις καινούργιους πόρους. Τα ποσά αυτά είναι πολύ μικρά αν σκεφτείτε πως οι επενδυτικές ανάγκες στην Ευρώπη είναι μεταξύ 250 και 300 δις το χρόνο για να μπορέσει να φτάσει να έχει η οικονομία τουλάχιστο ουδέτερο ισοζύγιο άνθρακα. Το βάρος της κλιματικής αναπροσαρμογής θα πέσει κυρίως στις χώρες τις ίδιες.