Στην οικονομική θεωρία υπάρχει μια σχολή σκέψης που υποστηρίζει πως μπορεί να επέλθει ανάπτυξη και μείωση του πληθωρισμού μέσω της μείωσης της φορολογίας, ιδιαίτερα δε των υψηλών εισοδημάτων. Η σχολή αυτή στηρίζει τα αξιώματα της στην περίφημη καμπύλη Laffer (Laffer Curve), η οποία δείχνει ότι η αύξηση των φορολογικών συντελεστών πέρα από ένα ορισμένο σημείο είναι αντιπαραγωγική για την περαιτέρω αύξηση των φορολογικών εσόδων.

Ο Arthur Laffer, ο οποίος παρουσίασε την καμπύλη τη δεκαετία του 1970 επιδίωξε να δείξει ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η μείωση των φορολογικών συντελεστών θα αυξήσει πραγματικά τα κρατικά έσοδα και δεν θα χρειάζεται να αντισταθμιστεί από μείωση των κρατικών δαπανών ή αύξηση του δανεισμού. Η λογική είναι απλή. Όταν ο φορολογικός συντελεστής είναι μηδέν, το κράτος δεν εισπράττει καθόλου έσοδα. Το ίδιο ισχύει αν ο φορολογικός συντελεστής είναι ίσος με 100%, για τον λόγο ότι ο φορολογούμενος δεν έχει κανένα κίνητρο να δουλέψει από τη στιγμή που το κράτος θα του παρακρατά όλα τα χρήματα.

Όπως μεταδίδει ο το insider.gr, o υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος έχει επανειλημμένα αντικρούσει ως αναχρονιστική και λανθασμένη την καμπύλη Laffer. Μάλιστα, για να δείξει την απαξίωσή του για τα «supply side economics», όπως αναφέρονται στη βιβλιογραφία, ο κ. Τσακαλώτος τα έχει επανειλημμένα αποκαλέσει «Voodoo Economics», ήτοι έχει χρησιμοποιήσει την υποτιμητική έκφραση που πρώτος είχε χρησιμοποιήσει το 1980 για αυτά ο George H. W. Bush.

Ωστόσο, η ελληνική κυβέρνηση δεν «ξόρκισε» τα «Voodoo». Στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών για την περίοδο 2011-2017 τα οποία παρουσιάστηκαν προ ημερών στο Συμβούλιο της Επικρατείας, κατέδειξαν πως στα χρόνια των Μνημονίων φορτώθηκαν στις πλάτες των φορολογουμένων πρόσθετοι φόροι 21 δισ. ευρώ. Τα ίδια στοιχεία αποκαλύπτουν την αδυναμία αύξησης των δημοσίων εσόδων λόγω της πραγματικής συρρίκνωσης των εισοδημάτων και του ΑΕΠ και της διεύρυνσης της φοροδιαφυγής.

Όπως σημειώνεται σχετικά, ενώ επιβλήθηκαν πρόσθετοι φόροι 11,8% του ΑΕΠ ή παραπάνω από 21 δισ. ευρώ, τα δημόσια έσοδα από το 2010 έως το 2017 όχι μόνο δεν αυξήθηκαν, αλλά αντίθετα μειώθηκαν κατά περίπου 6,9 δισ. ευρώ.  Το 2010 τα έσοδα γενικής κυβέρνησης, όπως προκύπτει από το έγγραφο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, ανέρχονταν σε 88,335 δισ. ευρώ. Έπειτα από αλλεπάλληλα χτυπήματα των φόρων και σωρευτικές επιβαρύνσεις 21 δισ. ευρώ, τα δημόσια έσοδα διαμορφώθηκαν σε 81,448 δισ. ευρώ ή σε επίπεδα χαμηλότερα κατά 6,887 δισ. ευρώ!

Αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία και για το μείγμα της φορολογικής πολιτικής. Όπως χαρακτηριστικά τονίζεται, οι σημαντικότεροι συντελεστές που συνέβαλαν στην προσαρμογή ήταν ο φόρος εισοδήματος (3,9% του ΑΕΠ), οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης (3,1% του ΑΕΠ), ο ΦΠΑ (3% του ΑΕΠ) και η φορολογία των ακινήτων (1,8% του ΑΕΠ).