Ηχηρές προειδοποιήσεις για το μέλλον του ασφαλιστικού, λόγω των δραματικών συνεπειών της γήρανσης του πληθυσμού σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και ιδίως σε χώρες με υψηλό δημόσιο χρέος, διατύπωσε ο επικεφαλής οικονομολόγος της ΕΚΤ, Πίτερ Πράετ.

Παραθέτοντας ορισμένα ακόμα στοιχεία, σημείωσε πως οι δημόσιες δαπάνες που σχετίζονται με τη γήρανση του πληθυσμού θα αυξηθούν κατά 1,1 ποσοστιαία μονάδα του ΑΕΠ έως το 2070, επιβάρυνση η οποία κρίνεται τεράστια αν ληφθεί υπόψη πως ήδη οι χώρες της ευρωζώνης δαπανούν το ένα τέταρτο του ΑΕΠ σε αυτή την κατεύθυνση.

Αν δεν αντιμετωπιστούν οι προκλήσεις, είπε ο Πράετ, θα προκληθεί μια χιονοστιβάδα επιπτώσεων της τάξεως του 50% σε όρους δημόσιου χρέους έως το 2070. Η σύνδεση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης με την αύξηση του προσδόκιμου ζωής ήταν μια από τις λύσεις που υπέδειξε.

Αλλά δεν είναι μόνον η ΕΚΤ που προειδοποιεί για τις συντάξεις. Νέα μελέτη για το «Ασφαλιστικό στη μεταμνημονιακή περίοδο» των Σάββα Γ. Ρομπόλη (ομότιμου καθηγητή Παντείου Πανεπιστημίου) και Βασίλειου Γ. Μπέτση (υποψήφιου διδάκτορα Παντείου Πανεπιστημίου), αναφέρει πως το σύνολο της μέσης κύριας και επικουρικής σύνταξης στην Ελλάδα θα ανέρχεται το 2070 στο επίπεδο των 850-900 ευρώ μεικτά (45% συνολικός συντελεστής αναπλήρωσης από 75% το 2009).

Αξιολογώντας τις επιπτώσεις της ύφεσης της μνημονιακής περιόδου (2010-2018) στο επίπεδο των συντάξεων στη χώρα μας οι συντάκτες της μελέτης, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι εάν η ελληνική οικονομία κατά τη συγκεκριμένη περίοδο δεν είχε πληγεί από τη συντελούμενη μείωση κατά 27% του ΑΕΠ, ακόμη και με την απαισιόδοξη παραδοχή των δανειστών για μεταβολή του ΑΕΠ κατά 0,8% κατά μέσο όρο ετησίως μέχρι το 2070 (ΑΕΠ 351 δισ. ευρώ το 2070), τότε το συνολικό (κύρια και επικουρική σύνταξη) ποσοστό αναπλήρωσης θα ήταν 60%. Σε αυτή την περίπτωση η μέση μηνιαία συνολική σύνταξη θα ήταν το 2070 1.200 ευρώ (μεικτά).

Στην παραδοχή αύξησης του ΑΕΠ κατά τη μεταμνημονιακή περίοδο κατά 1,5% ή 2% κατά μέσο όρο ετησίως μέχρι το 2070, τότε η μέση μηναία συνολική σύνταξη το 2070 θα διαμορφωνόταν στο επίπεδο των 1.600 ευρώ ή 2.100 ευρώ μεικτά αντίστοιχα.

Όπως επισημαίνεται στην μελέτη, αυτό συμβαίνει γιατί από το 2010 και μετά το κοινωνικο-ασφαλιστικό ζήτημα στην Ελλάδα και οι συσσωρευμένες διαρθρωτικές παθογένειες του, με τις μνημονιακές παρεμβάσεις της περιόδου 2010-2018, κατανοήθηκαν και κατανοούνται λανθασμένα και δογματικά ως δημοσιονομικό πρόβλημα και ως εκ τούτου αντιμετωπίστηκαν και αντιμετωπίζονται με παρεμβάσεις δημοσιονομικής περιστολής.