Η κυρία Τσίπρας μιλώντας στην ΕΡΤ επεσήμανε πως θα την «κάλυπτε» μια δημόσια συγνώμη από τον κ. Μητσοτάκη ενώ έκανε λόγο για αθλιότητες και συκοφαντίες.

Παράλληλα τόνισε ότι δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να διασύρει τη μνήμη του πατέρα της για πολιτικές σκοπιμότητες.

«Με έχει προβληματίσει πάρα πολύ. Στις αθλιότητες του παρελθόντος δεν απάντησα, γιατί δεν ήθελα να πέσω στο επίπεδο των δημοσιογράφων, εντός εισαγωγικών, που έγραψαν όλα αυτά τα πράγματα για τον πατέρα μου. Όμως έχω αρχίσει και σκέφτομαι πως είμαι υποχρεωμένη να υπερασπιστώ το όνομα, τη ζωή, τη μνήμη του πατέρα μου» είπε η Ζανέτ Τσίπρα.

«Ας σκεφτούν όσοι μας βλέπουν και μας ακούν, τι θα κάνανε άμα μιλούσαν για τον πατέρα τους έτσι;», διερωτήθηκε και συμπλήρωσε: «Ακόμα κι αν τον κατηγορούσαν βάσιμα, θα αντιδρούσαν. Πόσω δε μάλλον αν πρόκειται για ψεύδη και συκοφαντίες. Θα έπρεπε να υπάρχει όριο. Μπορεί ο αδερφός μου να είναι πρωθυπουργός της χώρας και να συμπεριφέρεται με τους περιορισμούς του πολιτικού πολιτισμού που έχει και οφείλει να έχει. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα αφεθεί να αμαυρίζεται η μνήμη του πατέρα μας για την όποια πολιτική σκοπιμότητα».

«Τέτοιος κατήφορος από πολιτικούς με διακριτούς, θεσμικούς ρόλους, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί. Εγώ είμαι η κόρη, δεν είμαι πολιτικός. Είμαι η κόρη του, το παιδί του. Είμαι το παιδί που τον γνώρισε, τον έζησε, τον θαύμαζα και τον θαυμάζω και εγώ μπορώ να ξέρω πολύ καλά γιατί. Ήταν ένας σωστός άνθρωπος, Ήταν ένας σωστός άνθρωπος, δημοκράτης, αριστερός αγωνιστής, αγωνιστής της ζωής. Δεν θα επιτρέψω να τον πιάνουν στο στόμα τους και να διασύρουν τη μνήμη του. Να διασύρουν τη μνήμη του άδικα για να εξυπηρετήσουν τις δικές τους πολιτικές σκοπιμότητες. Ως εδώ, πραγματικά», ανέφερε η κυρία Τσίπρα.

Από την πλευρά του ο Γιώργος Τσίπρας έκανε λόγο για «ατόπημα Μητσοτάκη» και τόνισε πως «είναι πολύ μεγάλο και δεν αρκεί μια συγγνώμη».

«Αυτή την ιστορία ξεκίνησε, αν δεν χάνω επεισόδια, πρώτος ο κ. Λεβέντης, όταν έκανε αναφορά σε κάτι εκπομπές σε μικρά κανάλια, πριν βγει στη βουλή, που έλεγε ότι ο θείος μου και ο πατέρας μου είχαν τον Σκαπανέα. Αργότερα το ανέφερε ο κ. Καρατζαφέρης, πριν βγούμε στην κυβέρνηση. Αυτό επαναλήφθηκε σε άλλα μέσα ακροδεξιά και στο Μακελειό. Μετά το υιοθέτησαν μέσα του κ. Μαρινάκη και πλέον το ανέφερε και ο κ. Μητσοτάκης», ανέφερε ο κ. Τσίπρας.

«Ο πατέρας μου και ο θείος αναλάμβαναν δημόσια έργα, από πριν τη Χούντα και στη διάρκεια της ζούντας είχαν πολλά προβλήματα. Πριν πέσει η χούντα, αναγκάστηκαν να φύγουν από την Ελλάδα, διότι δεν έπαιρναν έργα. Ο θείος μου και ο πατέρας μου δεν είχαν καμία σχέση με τον Σκαπανέα. Είναι απολύτως ψευδές. Ο κ. Μητσοτάκης δεν είπε ακριβώς αυτό, αλλά η ιστορία συνεχίστηκε με τον κ. Γεωργιάδη και άλλους», τόνισε.

«Το 1972 ο πατέρας και ο θείος μου έφυγαν και επέστρεψαν μετά τη Χούντα. Υπάρχει κάτι άλλο που είναι πιο σοβαρό» είπε ο κ. Τσίπρας και έκανε λόγο για «πολύ μεγάλη αθλιότητα να κατηγορείται ένας άνθρωπος που είχε αντίσταση μέσα στη Χούντα».

«Ο πατέρας μου, με το που έγινε το πραξικόπημα, το 1967, ενεργοποιήθηκε με άλλους από την Ένωση Κέντρου και ίδρυσαν τη 10, που έκαναν και ένοπλες ενέργειες. Ορισμένοι μάλιστα, λένε ότι ο πατέρας μου ήταν και από τους πιο ενεργούς. Συνελήφθησαν τον Νοέμβριο του 1967. Ο πατέρας μου συνελήφθη τον Φεβρουάριο του 1968. Τότε είχαν συλληφθεί η μητέρα μου, ο θείος μου ο Παύλος (πατέρας του Αλέξη Τσίπρα), για να συλλάβουν τον πατέρα μου. Θυμάμαι τον πατέρα μου να τρέχει να βοηθήσει στο Πολυτεχνείο. Αντίστοιχη ιστορία, αλλά λιγότερο ενεργός, είχε και ο θείος μου ο Παύλος. Μετά βοηθούσαν στο ΠΑΣΟΚ, δίχως να ζητούν εξαργύρωση γι' αυτή τη βοήθεια», τόνισε.

«Πρώτα απ' όλα, πλούσιοι δεν υπήρξαμε ποτέ. Ούτε η δική μου οικογένεια, ούτε του θείου μου. Η βοήθεια στο ΠΑΣΟΚ ήταν ανιδιοτελής. Αυτό θυμάμαι» συνέχισε ο κ. Τσίπρας.

«Τόσο τον πατέρα μου, όσο και τον θείο μου, είχαν την τύχη να τους γνωρίζουν χιλιάδες άνθρωποι και υπήρχε γενική εκτίμηση στο πρόσωπό τους. Εγώ περίμενα, τουλάχιστον από το ΚΙΝΑΛ, που γνώριζαν τον πατέρα μου και τον θείο μου, να βγουν να πουν κάτι. Έχουν πλησιάσει τόσο πολύ στη ΝΔ, που μάλλον δεν έχουν σχέση πλέον με το ΠΑΣΟΚ», επεσήμανε.

Παράλληλα αναφέρθηκε στον πατέρα του λέγοντας πως «ήταν πολύ δραστήριος, είχε εμπλακεί και στα διοικητικά του ΟΦΗ. Μετά την καταδίκη του το 1968, έμεινε για ένα διάστημα στην Κρήτη. Αργότερα βρέθηκε στην Αθήνα και μπήκε στον Παναθηναϊκό, όπου ήταν υπεύθυνος του ποδοσφαιρικού τμήματος στην ομάδα του Γουέμπλεϊ. Δεν διόριζε η χούντα το Δ.Σ. στον Παναθηναϊκό. Ήταν μία δραστηριότητα, όπως και η ανάληψη δημοσίων έργων, που ξεκίνησε από πριν τη Χούντα. Δεν διορίστηκε από κανέναν».

«Η φωτογραφία που αναφέρονται όλοι για τον άνθρωπο πίσω από τον Παττακό, δεν είναι ο θείος μου. Η φωτογραφία έχει δημοσιευτεί πολλές φορές και πρόσφατα σε μεγάλης κυκλοφορίας περιοδικό. Έγραφαν για το χουντικό παρελθόν του πατέρα του πρωθυπουργού και στη λεζάντα έγραφαν ότι αυτός δεν είναι ο πατέρας του πρωθυπουργού», ανέφερε.

Παράλληλα τόνισε πως «δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να υπερασπίσουμε πολιτικά τη μνήμη του. Η προσβολή αυτή παραμένει για πολιτικούς λόγους. Ο στόχος, μετά το τελευταίο ατόπημα, πρέπει να υπάρξει μία συγγνώμη και μία αποκατάσταση».

«Πέρυσι, όταν υπήρξε η κορύφωση για το συγκεκριμένο θέμα, ο κ. Μητσοτάκης δεν το υιοθέτησε. Τώρα τι έγινε; Πάντα υπήρξαν μεγάλες συγκρούσεις μεταξύ ηγετών, αλλά αυτό που έκανε ο κ. Μητσοτάκης έφτασε στον πάτο. Δεν υπάρχει προηγούμενο. Αυτό δείχνει ένα μεγάλο αδιέξοδο για τη ΝΔ. Η ΝΔ είναι επικίνδυνη και δεν κάνει για κυβέρνηση, αλλά ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης δεν ξέρω αν κάνει για αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης», είπε ο κ. Τσίπρας.

«Εμένα κυριαρχεί ότι υπάρχει μία αξιωματική αντιπολίτευση που δεν εξετάζει το πως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, που η χώρα βγήκε από τα μνημόνια, που επαναφέρει όσα χάθηκαν τα προηγούμενα χρόνια και να παρουσιάσει το πρόγραμμά της. Ασκεί μία αντιπολίτευση κατωτέρου επιπέδου, ενώ έχουν αποκτήσει πολύ μεγάλη δύναμη ορισμένα μίντια που στηρίζονται στα fake news. Δεν αξίζει αυτό στον πατέρα και στον θείο μου. Μπορούν να τους κρίνουν για άλλα πράγματα, αλλά όχι ως χουντικούς», συμπλήρωσε.

«Μακάρι να υπάρξει ένα ως εδώ, αλλά αμφιβάλλω. Η ενασχόλησή μας τις τελευταίες μέρες ήταν το Μάτι. Που έκαναν πολιτική πάνω σε μία τραγωδία. Μετά οι διακοπές του πρωθυπουργού. Μάλλον θα δούμε πάλι το Μάτι στη συνέχεια και άλλες φωτογραφίες, αλλά δίχως πολιτική συζήτηση», τόνισε ο κ. Τσίπρας.

«Ο Φοίβος Ιωαννίδης δεν είχε πει αυτά που λέει ο κ. Γεωργιάδης. Ο κ. Γεωργιάδης και ο κ. Βορίδης ήταν ανοιχτά φιλοχουντικοί στο ΛΑΟΣ και ο ένας είχε και παρελθόν. Είναι θράσος να μιλάνε αυτοί οι άνθρωποι. Σέβομαι το παρελθόν του κ. Ιωαννίδη και γι΄αυτό θα είμαι φειδωλός. Υπήρξαν κάποα δημοσιεύματα. Ο Φοίβος Ιωαννίδης είμαι βέβαιος ότι θα είπε τη γνώμη του για τον κ. Χαλκιαδάκη και δεν είναι καλή, και μάλλον ο δημοσιογράφος δεν ήθελε να βγάλει τη γνώμη του κ. Ιωαννίδη. Πριν πω οτιδήποτε, θα ήθελα να ακούσω το ορίτζιναλ ηχητικό από τη συνέντευξη. Εγώ από την επαφή που είχαν μαζί του, άλλα αποκόμισα. Με δόλο ήταν η συνέντευξη. Μίλησα πολύ με τον κ.΄Ιωαννίδη μετά το δημοσίευμα. Μου ήταν πολύ δύσκολο να τον συναντήσω. Από την όλη συζήτηση βγήκε κάτι πολύ διαφορετικό απο τη συνέντευξη στα Παραπολιτικά. Δεν είναι αυτό που μεταφέρθηκε. Στενοχωρήθηκε με τη συνέντευξη», είπε και τόνισε:

«Ο βρώμικος πόλεμος θα έχει συνέχεια, δεν ξέρω αν θα επιμείνουν σε αυτό το θέμα. Δεν μπορεί αλλιώς να αντιπαρατεθεί η ΝΔ. Αυτό δεν τη δικαιολογεί σε όσα κάνει. Πάει αλλού η πολιτική συζήτηση. Θα ήθελα οι πολιτικοί να αξιολογούν την πραγματικότητα. Ακόμη και ο Βέμπερ δεν διαφωνεί στο πως η χώρα έχει ανακτήσει την αξιοπιστία της και ότι μπήκαμε σε έναν δρόμο».

«Είναι εξαιρετικά θλιβερό αυτό που συνέβη. Πρέπει να υπάρξει μία αποκατάσταση. Αυτοί που συμβουλεύουν τον κ. Μητσοτγάκη, είτε δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα, είτε δεν έχουν ηθικούς φραγμούς. Η ΝΔ απέτυχε σε όσα ισχυρίστηκε», κατέληξε ο Γιώργος Τσίπρας.

Η ανάρτηση-απάντηση του Αλέξη Τσίπρα

Ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, απάντησε στον Κυριάκο Μητσοτάκη μέσω ανάρτησής του στο Facebook. 

Ο  κ. Τσίπρας έγραψε ότι ο πατέρας του ψήφιζε ΕΔΑ και ότι αγόραζε την «Αυγή» κρυφά.

Όπως ανέφερε μάλιστα, ο πατέρας του και η θεία του συνελήφθησαν την περίοδο της Χούντας.

Αναλυτικά η ανάρτηση του κ. Τσίπρα:

Στη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή δε θέλησα να δώσω συνέχεια στον κατήφορο της αθλιότητας, με δεύτερη απάντηση στον υβριστή. Προτίμησα έναν στίχο του Αναγνωστάκη.

Επειδή όμως το να υβρίζει και να συκοφαντεί κανείς ζώντες είναι μια φορά αθλιότητα, το να υβρίζει και να συκοφαντεί νεκρούς που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους είναι ανείπωτη αθλιότητα, αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω δυο κουβέντες για τον πατέρα μου έτσι όπως τον θυμάμαι, έτσι όπως τον θυμούνται όσοι τον γνώρισαν.

Ο πατέρας μου δεν ήταν δημόσιο πρόσωπο για να μπορεί κανείς να έχει μια αντικειμενική εικόνα για τη ζωή και τη περπατησιά του. Όσοι τον ζήσανε και τον γνωρίσανε έχουν καθαρή εικόνα που κανείς συκοφάντης, καμία αθλιότητα δε μπορεί να τη διαβάλει.

Στο ορεινό Αθαμάνιο της Άρτας που γεννήθηκε και μεγάλωσε από μια φτωχή οικογένεια, στα Γιάννενα, που πήγε στο μικρό Πολυτεχνείο και αργότερα στη Ξάνθη, στη Καβάλα, στη Κρήτη, στη Πρέβεζα, στην Αλεξανδρούπολη, αλλά και στην Αραβία όπου δούλεψε σκληρά και έντιμα για να ζήσει την οικογένειά του.

Στη μεγάλη πλειονότητα της κοινής γνώμης όμως που δεν τον γνώρισε και δεν τον έζησε, το ψέμα και η αθλιότητα διαδίδεται και όταν δεν λάβει απάντηση κατακάθεται ως πλαστογραφημένη αλήθεια.

Εδώ και αρκετά χρόνια, μετά την εκλογή μου ως προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ κυκλοφόρησε από διαφορά περιθωριακά έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα της Ακροδεξιάς η αστήρικτη κατηγορία ότι ο πατέρας μου ήταν φίλος της Χούντας και ότι δήθεν ήταν ιδιοκτήτης μιας Τεχνικής εταιρείας με την ονομασία Σκαπανέας που έπαιρνε, λένε, έργα από τη Χούντα.

Αρχικά δεν έδωσα σημασία.

Όταν αυτά τα επανέλαβε ο αρχηγός του ΛΑΟΣ, κ. Καρατζαφέρης, του απάντησα δημόσια. Προς τιμήν του δεν επανήλθε. Επανήλθαν όμως τα κίτρινα αντικυβερνητικά έντυπα όταν εκλέχτηκα πρωθυπουργός αναπαράγοντας την αθλιότητα.

Ούτε τότε έδωσα σημασία.

Δεν περίμενα όμως ότι τις αστήριχτες συκοφαντίες, το ψέμα και την αθλιότητα θα υιοθετούσε και ο αρχηγός της αντιπολίτευσης σε μια συζήτηση στη Βουλή. Στη μνήμη του πατέρα μου, λοιπόν, χρωστώ μια απάντηση.

Όχι στο τίποτα του κου Μητσοτάκη, αλλά στην αλήθεια.

Ο πατέρας μου λοιπόν, ο Παύλος Τσίπρας, γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια φτωχή και δημοκρατική οικογένεια σε ένα χωριό που στην Αντίσταση ήταν με το ΕΑΜ.

Ο πατέρας μου περιέγραφε με καμάρι ότι ο πάππους μου, που δε γνώρισα γιατί έφυγε νέος από τη ζωή, ήταν γραμματέας του χωριού διορισμένος από το ΕΑΜ και στο φτωχικό του σπίτι έμενε η ηγεσία του ΕΛΑΣ όταν περνούσε από το χωριό.

Στα δύσκολα χρόνια του μετεμφυλιακού κράτους αυτός ήταν ο λόγος που η οικογένειά του όπως όλες που ήταν με το ΕΑΜ στη κατοχή, βρέθηκε στο περιθώριο.
Κατάφερε όμως, όπως πολλοί άλλοι, παρά τη φτώχεια να μάθει γράμματα και με το υστέρημα της οικογένειας να σπουδάσει μηχανικός στα Γιάννενα και ο αδελφός του στην Αθήνα.

Στη δεκαετία του 60, ξεκίνησε να δουλεύει ως νέος μηχανικός σε δημόσια έργα σε μια εποχή δύσκολη για όσους είχαν γκρίζο φάκελο κοινωνικών φρονημάτων.

Παρ’ όλ’ αυτά με σκληρή δουλειά κατάφερε, όπως πολλοί άλλοι να περάσει από τη φτώχεια στη μεσαία τάξη.
Τα πολιτικά του φρονήματα δεν άλλαξαν ποτέ.

Αγόραζε την Αυγή και μια δεύτερη εφημερίδα πάντα για να την τυλίγει για να μην τον βλέπουν.

Δεν ήταν οργανωμένος στην Αριστερά αλλά ψήφιζε πάντα την ΕΔΑ, όταν μπορούσε. Γιατί στις εκλογές της μεγάλης πόλωσης και της τρομοκρατίας οι εγκάθετοι του καθεστώτος στο χωριό τον απειλούσαν να μην εμφανιστεί στο εκλογικό τμήμα.

Αργότερα όταν ήρθε η Χούντα άρχισαν τα προβλήματα. Όχι μόνο δε συνεργάστηκε μαζί τους αλλά γνώρισε και τη φιλοξενία τους στα κρατητήρια του καθεστώτος.

Τον Οκτώβρη του 67 δούλευε μαζί με τον αδελφό του στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ο πατέρας μου ήταν λιγότερο ενεργός αλλά ο θείος είχε διασύνδεση με κάποιους πυρήνες της Δημοκρατικής Άμυνας.

Έτσι συνέδραμαν με εκρηκτικά υλικά από το εργοτάξιο της τεχνικής εταιρείας σε μια βομβιστική επίθεση στη πλατεία Λιονταριών στο Ηράκλειο.

Η Χούντα τους αναζήτησε.

Ο θείος κατάφερε να δραπετεύσει. Συνελήφθησαν ο πατέρας μου και η γυναίκα του θείου μου, η Δέσποινα.
Έμειναν ενάμιση μήνα στη φυλακή. Αποφυλακίστηκαν μετά τη δίκη γιατί δε βρέθηκαν επαρκή στοιχεία.

Αποφυλακίστηκε μεν, αλλά το μητρώο φρονημάτων του έγινε ακόμη βαρύτερο. Έτσι το 70 δεν μπόρεσε να ανανεώσει το πτυχίο του με αποτέλεσμα να μη μπορεί ο ίδιος να συμμετάσχει σε διαγωνισμούς. Και λίγο αργότερα, το 72 αναγκάστηκε μαζί με τον αδελφό του να φύγει από τη χώρα για να δουλέψουν ως μηχανικοί στη Σαουδική Αραβία.

Ύστερα ήρθε η μεταπολίτευση.

Ο πατέρας μου εντάχθηκε όπως χιλιάδες αριστεροί και ΕΑΜογενείς στο μεγάλο ρεύμα του ΠΑΣΟΚ εκείνη την εποχή.

Στήριξε με πάθος το ΠΑΣΟΚ, χωρίς να ανήκει σε αυτούς που κέρδισαν δουλειές ή εύνοια. Θυμάμαι ακόμη τους μεγάλους τσακωμούς μας στο οικογενειακό τραπέζι το 89, όταν εγώ και τα αδέλφια μου, οργανωμένοι στην Αριστερά επικροτούσαμε τις αποφάσεις του Κόμματος και αυτός υπερασπιζόταν με πάθος τον Παπανδρέου.

Αυτή είναι συνοπτικά η αληθινή οικογενειακή μου ιστορία.

Δεν ισχυρίζομαι ότι ο πατέρας μου ήταν αντιστασιακός.
Ανήκε όμως, στη μεγάλη πλειοψηφία των προοδευτικών, δημοκρατικών ανθρώπων που παρά το ότι δε βρέθηκαν στη πρώτη γραμμή της αντίστασης είχαν πάντα καθαρή τη συνείδηση και το πολιτικό τους φρόνημα.

Κατάφερε με εντιμότητα και σκληρή δουλειά, όχι να κάνει μεγάλη περιουσία αλλά να ζήσει την οικογένειά του με αξιοπρέπεια.

Και θα τον θυμάμαι πάντα με πολλή αγάπη και περηφάνεια.