Αισιόδοξος ότι ο στόχος του διψήφιου ποσοστού είναι εφικτός στις επικείμενες ευρωεκλογές εμφανίζεται, μιλώντας στο Reader.gr, ο νυν ευρωβουλευτής και εκ νέου υποψήφιος ευρωβουλευτής του Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης. Απορρίπτει τον χαρακτήρα δημοψηφίσματος που δίνει η ΝΔ στην ευρωκάλπη, ενώ χαρακτηρίζει την «Προοδευτική Συμμαχία» υπό τον κ. Τσίπρα απλώς ένα «μεγάλο παζάρι θέσεων εξουσίας». Τονίζει ότι «ο λαϊκισμός είτε είναι δεξιός είτε είναι αριστερός είναι απειλή για την Ευρώπη», ενώ τάσσεται υπέρ του ανοιχτού διαύλου με την Τουρκία, παρ' όλη τη διολίσθηση της γείτονος χώρας μακριά από το ευρωπαϊκό ιδεώδες. 

Υπάρχει εκλογικός πήχης για το Κίνημα Αλλαγής στις ευρωεκλογές; 

Οι Ευρωεκλογές αποτελούν την πρώτη μάχη του Κινήματος Αλλαγής και ένα θετικό αποτέλεσμα θα δώσει την απαραίτητη ώθηση για τις Εθνικές εκλογές που θα ακολουθήσουν ώστε να ανατρέψουμε τους υπάρχοντες συσχετισμούς. Το 2014, σε ένα αρκετά δυσμενέστερο περιβάλλον και με σημαντική φθορά σταθήκαμε όρθιοι παίρνοντας το 8%. Σήμερα, απέναντι σε έναν ΣΥΡΙΖΑ που εκπροσωπεί τη χειρότερη έκφανση του παλαιοκομματισμού στην πολιτική ζωή της χώρας και μία αλαζονική Νέα Δημοκρατία που μετατοπίζεται συνεχώς προς τα δεξιά, το Κίνημα Αλλαγής πρέπει να στοχεύσει ψηλά. 

Πιστεύω ότι το διψήφιο ποσοστό στις Ευρωεκλογές είναι εφικτό και θα δώσει το απαραίτητο μήνυμα ότι η Δημοκρατική παράταξη της χώρας είναι έτοιμη να επιστρέψει στο πολιτικό προσκήνιο. 

Η Νέα Δημοκρατία χαρακτηρίζει τις ευρωεκλογές “δημοψήφισμα” για να σταλεί ένα ξεκάθαρο μήνυμα αποδοκιμασίας στον ΣΥΡΙΖΑ. Η κυβέρνηση ζητά “ψήφο εμπιστοσύνης” από τον λαό στις 26 Μαϊου. Ποιο είναι το βασικό διακύβευμα των εκλογών αυτών για το Κίνημα Αλλαγής; 

Στις Ευρωεκλογές δεν εκλέγουμε κυβέρνηση και δεν αποτελούν δημοψήφισμα για τις εσωτερικές πολιτικές αποφάσεις. Στις Ευρωεκλογές αποφασίζουμε για το μέλλον της Ευρώπης τα επόμενα χρόνια. Είναι κατανοητή ως ένα βαθμό η προσπάθεια του κ. Μητσοτάκη να μειώσει την υποστήριξη που δίνει στον συντηρητικό κ. Βέμπερ για την Προεδρία της Επιτροπής, όπως και του ΣΥΡΙΖΑ να αποκρύψει την  συμπόρευση του με εκπροσώπους μίας αντιευρωπαϊκής μελανσονικής αριστεράς. Τώρα όμως είναι καθήκον όλων των πολιτικών δυνάμεων να εξηγήσουν το σχέδιο τους για την Ευρώπη και τη θέση της Ελλάδος σε αυτήν.

Επιπλέον, ιδιαίτερα από το 2014 και μετά, οι Ευρωεκλογές αποχτούν όλο και μεγαλύτερη σημασία. Η πρωτοπόρα διαδικασία του επικεφαλής υποψηφίου, όπου τα Ευρωπαϊκά Κόμματα ορίζουν εξαρχής ποιον υποστηρίζουν για Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δίνει την ευκαιρία στους ευρωπαίους πολίτες με την ψήφο τους να επηρεάσουν ποιος θα είναι ο επόμενος Πρόεδρος. Παράλληλα, με ζητήματα όπως η προσφυγική ή η οικονομική κρίση συνειδητοποιήσαμε ότι οι πολιτικοί συσχετισμοί που διαμορφώνονται στις Βρυξέλλες έχουν την ίδια σημασία με αυτούς που υπάρχουν και εντός των τειχών. 

 Πόσο σας προβληματίζει η προσχώρηση πρώην συντρόφων σας στον ΣΥΡΙΖΑ; Θα πρέπει το Κίνημα Αλλαγής να προχωρήσει μια διαδικασία διαλόγου με τις δυνάμεις της Αριστεράς μετά τις ευρωεκλογές και τις εθνικές εκλογές; 

Δυστυχώς κάποια στελέχη, που ανήκαν στον κεντροαριστερό χώρο, αποφάσισαν να συμπράξουν με τον κ. Τσίπρα, παρά το γεγονός ότι μέχρι να δεχθούν την πρόταση τον εξύβριζαν και καταψήφιζαν την κυβέρνησή του στη Βουλή. Τέτοιες πρακτικές είναι εκτός του αξιακού πλαισίου της κεντροαριστεράς και εκπροσωπούν παλαιοκομματικές λογικές που πρέπει να εξαλειφθούν. Η «Προοδευτική Συμμαχία» του κ. Τσίπρα δεν έχει στόχο την ενοποίηση της κεντροαριστεράς, αλλά την παραμονή του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση μέχρι και την τελευταία ημέρα που μπορεί. Η σύμπραξη αυτή δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα μεγάλο παζάρι θέσεων εξουσίας, χωρίς κανένα ιδεολογικό πρόσημο, με πρωταγωνιστές της εποχής Καραμανλή που οδήγησαν στη χρεοκοπία, κορυφαία στελέχη των ΑΝΕΛ και μεμονωμένα στελέχη της κεντροαριστεράς. Κινήσεις σαν αυτές αναδεικνύουν την ανάγκη που έχει η χώρα για την αναγέννηση της μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης. 

Ποιες πολιτικές συμμαχίες θα επιδιώξουν οι ευρωσοσιαλιστές στην επόμενη ευρωβουλή; Και ποια θεωρείτε εσείς τη μεγαλύτερη πρόκληση για την επόμενη πενταετία στην Ευρώπη; 

Οι επερχόμενες ευρωεκλογές είναι οι πιο κρίσιμες από το 1979 που διεξήχθησαν για πρώτη φορά. Βασικές αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως το κράτος δικαίου, η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, η αλληλεγγύη και τα ανθρώπινα δικαιώματα βρίσκονται υπό διωγμό. Απέναντι στη θεσμική στασιμότητα και τη Γερμανική Ευρώπη που προωθεί ο εκλεκτός της κας Μέρκελ κ. Βέμπερ με τη στήριξη της Νέας Δημοκρατίας και την απροθυμία για περισσότερη ενοποίηση και την υπονόμευση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους συμμάχους του στην Ευρωπαϊκή Αριστερά, οι Σοσιαλιστές προτείνουν ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα που θα ξαναγοητεύσει τους λαούς. Για να μπορέσουμε όμως να εφαρμόσουμε τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, είναι απαραίτητο να διαμορφώσουμε μία προοδευτική προγραμματική συμφωνία στο επόμενο Ευρωκοινοβούλιο που θα αποτελείται από τους Σοσιαλιστές, τους Πράσινους και τους προοδευτικούς Φιλελευθέρους. Τόσο ο Φρανς Τίμμερμανς ο οποίος ηγείται του αγώνα των Σοσιαλιστών, όσο και η Επίτροπος Ανταγωνισμού κα Βεστάγκερ έχουν τις προϋποθέσεις για να ηγηθούν μίας τέτοιας προσπάθειας.

Παρακολουθείτε στενά την σχέση Ευρώπης - Τουρκίας την τελευταία πενταετία στις Βρυξέλλες. Πρόσφατα ο Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι η χώρα θα γίνει τελικά μέλος της ΕΕ. Εσείς πιστεύετε πως την τελευταία πενταετία η Τουρκία πλησίασε ή απομακρύνθηκε από την Ευρώπη; 

Ως μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω πολύ στενά τις σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης τόσο με την Τουρκία όσο και με τις υπό ένταξη χώρες των Δυτικών Βαλκανίων. 

Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια η Τουρκία απομακρύνεται συνεχώς από τα Ευρωπαϊκά ιδεώδη του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου. Ο πρόεδρος Ερντογάν, εργαλειοποίησε την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος για να μετατρέψει την Τουρκία σε ένα αυταρχικό καθεστώς, φυλακίζοντας πολιτικούς του αντιπάλους, μεταξύ αυτών και τον Σαλαχαντίν Ντεμιρτάς, πρόεδρο του φιλοκουρδικού κόμματος HDP, ενώ ήταν ο πρώτος που καταδίκασε δημόσια την προσπάθεια βίαιης ανατροπής του. Παράλληλα χρησιμοποιεί κάθε μέσο για να επιβάλει τους εκλεκτούς του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ακύρωση των δημοτικών εκλογών στην Κωνσταντινούπολη όπου για πρώτη φορά από τη δεκαετία του 1990 δεν παρέμεινε υπό τον έλεγχό του.

Το εθνικό μας συμφέρον είναι κρατήσουμε τον διάλογο ανοιχτό και να μην περιορίσουμε την σχέση Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας σε μία καθαρά οικονομική σχέση, όπου οι μεγάλες βιομηχανικές χώρες θα έχουν πρόσβαση στην αγορά της και εμείς θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε μόνοι μας την Τουρκική επιθετικότητα. Για το λόγο αυτό, ακολουθώντας την πάγια εθνική μας θέση, καταψήφισα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την πρόταση για πλήρη τερματισμό των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Η Τουρκία πρέπει να παραμείνει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να κάνουμε τα στραβά μάτια σε ότι συμβαίνει στη γειτονική χώρα και στην όλο και αυξανόμενη επιθετικότητα του κ. Ερντογάν τόσο προς την Ελλάδα όσο και προς την Κύπρο. Για αυτό και υποστήριξα την αναστολή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων γιατί όλοι πρέπει να θυμούνται ότι η πορεία ένταξης της στην Ένωση συνοδεύεται και από υποχρεώσεις, όχι μόνο δικαιώματα.  Από την άλλη ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία καταψήφισαν και την πρόταση για αναστολή των διαπραγματεύσεων, κάτι που θεωρώ λάθος καθώς μειώνει την αξιοπιστία μας και τα μέσα που διαθέτουμε. Ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι, μεταξύ άλλων, να ασκεί κάθε είδους πολιτική πίεση προς την κατεύθυνση του σεβασμού των ευρωπαϊκών αρχών και αξιών, συμπεριλαμβανομένων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων όλων των Κρατών Μελών.

 Η Ευρώπη κινδυνεύει περισσότερο από τον δεξιό ή τον αριστερό λαϊκισμό; 

Ο λαϊκισμός είτε είναι δεξιός είτε είναι αριστερός είναι απειλή για την Ευρώπη. Δυστυχώς όμως βλέπουμε ακόμα και θεωρητικά μετριοπαθείς ομάδες να δίνουν κάλυψη σε αυτού του είδους τις συμπεριφορές. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η ουσιαστικά μη τιμωρία του κ. Όρμπαν από την ηγεσία του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, που απλώς τον έθεσε υπό παρακολούθηση αλλά και ο Αυστριακός καγκελάριος κ. Κουρτς που μπλόκαρε κάθε συζήτηση για την αναθεώρηση του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ για να γίνει πιο δίκαιο το σύστημα κατανομής προσφύγων στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή να προτείνουν τη συνεργασία του Λαϊκού Κόμματος με τον Σαλβίνι. Μία τέτοια εξέλιξη θα ήταν πολύ κακή για την πορεία του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος και είναι χρέος όλων των προοδευτικών δυνάμεων να την αποτρέψουν.