Η μάχη των εκλογών κρύβει σχεδόν πάντα εκπλήξεις, υπάρχουν όμως κάποια βασικά δεδομένα που προκύπτουν κυρίως από το γεγονός ότι οι ψηφοφόροι εκφράστηκαν αρχικά στην κάλπη των ευρωεκλογών. Άρα κάποιες συγκεκριμένες τάσεις έχουν καταγραφεί, όπως για παράδειγμα η πρωτιά της Νέας Δημοκρατίας που θεωρείται σχεδόν αδύνατο να αμφισβητηθεί, όπως και η αποκλιμάκωση της Χρυσής Αυγής προς όφελος της Ελληνικής Λύσης που όπως φαίνεται θα περάσει με σχετική ευκολία τον πήχη του 3% και θα είναι μέσα στην επόμενη βουλή. Υπάρχουν πέντε βασικά ερωτήματα τα οποία αφορούν τη μάχη της 7ης Ιουλίου, μια ημερομηνία που πάντως εφάπτεται «διαβολικά» στην ημέρα του προ τετραετίας δημοψηφίσματος, με όσα αρνητικά μπορεί να επαναφέρει η θύμηση του στο υποσυνείδητο του εκλογικού σώματος.

Οι δεξαμενές της Νέας Δημοκρατίας

Εάν θεωρήσουμε ότι η πρωτιά της Νέας Δημοκρατίας είναι αδιαμφισβήτητη, το ερώτημα που θα απασχολήσει το επόμενο διάστημα θα είναι το πώς το κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη θα αυξήσει τα ποσοστά του ώστε να πιάσει το όριο της αυτοδυναμίας. Η Νέα Δημοκρατία κατάφερε να συσπειρώσει το μεγαλύτερο βαθμό των ψηφοφόρων του 2015 (κατέγραψε πάνω από 90% συσπείρωση) ενώ κατάφερε να αποσπάσει ένα καλό ποσοστό ενδιάμεσων ψηφοφόρων που μετακινήθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ προς τη Νέα Δημοκρατία. Το ποσοστό που κατέγραψε το Ποτάμι (1,5%) είναι δυνητικά μια δεξαμενή από όπου θα αντλήσει η ΝΔ για να αυξήσει τα ποσοστά της, ενώ η οδός Πειραιώς θα κοιτάξει και προς τους οπαδούς των ΑΝΕΛ, εάν τελικά ο Πάνος Καμμένος αποφασίσει να μην κατέβει στις εθνικές εκλογές, εφόσον αυτοί δεν κατευθυνθούν προς τη λύση Βελόπουλου. Κρίσιμο θεωρείται το ποσοστό που θα καταγράψει το Κίνημα Αλλαγής, που είναι βεβαίως συνάρτηση του διλήμματος που θα θέσει η ηγεσία του στον δρόμο προς τις κάλπες. Εάν δηλαδή οι ψηφοφόροι του το ξαναψηφίσουν ως ένα προοδευτικό ανάχωμα στην τροχιά εξουσίας της Νέας Δημοκρατίας, ή εάν προτιμήσουν να δώσουν την ψήφο στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ώστε η χώρα να μην μπλέξει στην περιπέτεια των διερευνητικών εντολών. Σε κάθε περίπτωση, το ερώτημα της αυτοδυναμίας θα είναι το βασικό διακύβευμα των εθνικών εκλογών.

Ο πήχης της αυτοδυναμίας

Είναι συνάρτηση του αριθμού των κομμάτων που θα μείνουν εκτός βουλής και του ποσοστού που θα λάβει το πρώτο κόμμα. Με βάση τον εκλογικό νόμο, το συνολικό ποσοστό που θα λάβουν τα κόμματα που δεν θα υπερβούν το όριο εισόδου στη βουλή (3%) χαμηλώνει το απαιτούμενο ποσοστό του πρώτου κόμματος, που λαμβάνει άλλωστε και το μπόνους των 50 εδρών. Για παράδειγμα, εάν το ποσοστό των κομμάτων που μένει εκτός βουλής φτάσει το 5%, τότε ο πήχης της αυτοδυναμίας πάει ψηλά και φτάνει το 38,4%. Εάν αντίθετα το ποσοστό των κομμάτων εκτός βουλής αγγίζει το 16%, η αυτοδυναμία επιτυγχάνεται με 34%. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να κινηθεί η Νέα Δημοκρατία, με τον βασικό της στόχο να κινείται γύρω από το 35,5%, που απαιτεί το άθροισμα του ποσοστού των κομμάτων που μένει εκτός βουλής να αγγίξει το 12%, που αυτή τη στιγμή, μοιάζει ως ένα πιθανό ενδεχόμενο.

Θα συσπειρωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ;

Είναι το ερώτημα που απασχολεί πρωτίστως το Μέγαρο Μαξίμου, το εάν δηλαδή ψηφοφόροι που έδωσαν τη νίκη στον ΣΥΡΙΖΑ, τόσο τον Ιανουάριο του 2015 όσο και τον Σεπτέμβριο, αλλά προτίμησαν την αποχή στις τελευταίες εκλογές, θα επιλέξουν αυτή τη φορά να κατέβουν στις εκλογές και να στηρίξουν την προηγούμενή τους επιλογή, «θορυβημένοι» κυρίως από τη μεγάλη διαφορά που έχει καταγράψει ή μπορεί να ανοίξει η Νέα Δημοκρατία. Οι αναλυτές βλέπουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάποια περιθώρια να φτάσει ψηλότερα από τα ποσοστά που πήρε στις ευρωεκλογές, εφόσον καταφέρει να θέσει σωστά διλήμματα, ή να κινητοποιήσει ικανό αριθμό παλιών του ψηφοφόρων. Στο ζήτημα αυτό υπάρχει και η αντίθετη ανάγνωση, που λέει ότι η «ζάλη» της ήττας, αλλά και η ηττοπάθεια στο στρατόπεδο του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αποψιλώσει περαιτέρω το κυβερνών κόμμα, προς όφελος ίσως του Κινήματος Αλλαγής, που προβάλει ως μια πειστικότερη εναλλακτική για τους αντι-δεξιούς ψηφοφόρους, κυρίως ως ένας πιθανός κυβερνητικός σύμμαχος στο δρόμο προς την εξουσία.

Ο παράγοντας «Βελόπουλος»

Φαίνεται ότι η Ελληνική Λύση θα εξασφαλίσει με άνεση την είσοδό της στην επόμενη βουλή, καθώς η κύρια δεξαμενή των ψηφοφόρων του βρίσκεται στους οπαδούς της Χρυσής Αυγής, που μετακινηθήκαν υπέρ του. Συν τοις άλλοις, η συμφωνία των Πρεσπών και η ρητορική του κόμματος όλο το τελευταίο διάστημα βοήθησαν στην εκτόξευση των ποσοστών του κυρίως στη βόρεια Ελλάδα που εμφανίζει υψηλή δημοφιλία. Εξυπακούεται ότι η Ελληνική Λύση και η Χρυσή Αυγή είναι συμπληρωματικά κόμματα, που σημαίνει ότι η άνοδος του ενός προκαλεί την πτώση του άλλου, ενώ αθροιστικά δεν αναμένεται σε καμία περιπτωση να ξεπεράσουν το 8-9%.

Το 7ο κόμμα στη βουλή

Ήδη οι δημοσκόποι θεωρούν πως ο Γιάνης Βαρουφάκης κατέγραψε μια αξιοπρόσεκτη παρουσία στις ευρωεκλογές χάνοντας για λιγότερες από 400 ψήφους την είσοδο στην ευρωβουλή. Αυτό δίνει ένα πλεονέκτημα, ίσως και μια φόρα στον πρώην υπουργό Οικονομικών της πρώτης περιόδου του ΣΥΡΙΖΑ στο να καταφέρει να περάσει το κατώφλι του 3% και να δυσκολέψει ίσως την αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας, πιέζοντας όμως ταυτόχρονα και τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ. Κανένα άλλο από τα υπάρχοντα κοινοβουλευτικά κόμματα, δεν αναμένεται πάντως να ξεπεράσει το όριο εισόδου στη βουλή, αφού το Ποτάμι αποφάσισε την μη κάθοδο, οι ΑΝΕΛ θα το αποφασίσουν μέσα στην εβδομάδα, ενώ ούτε ο Βασίλης Λεβέντης δείχνει πια την απαραίτητη δυναμική για να το παλέψει.