Η κυβερνητική αποστολή έφτασε από χθες το βράδυ στο Βερολίνο για τα σημερινά κομβικά ραντεβού του Κυριάκου Μητσοτάκη στη γερμανική πρωτεύουσα. Με την Καγκελάριο Μέρκελ, άλλωστε, δεν είναι άγνωστοι: έχουν συναντηθεί διμερώς αρκετές φορές από το 2016, τόσο στις Βρυξέλλες, όσο και επί γερμανικού και ελληνικού εδάφους. Αυτή, όμως, θα είναι η πρώτη επίσκεψη του κ. Μητσοτάκη στο Βερολίνο με την ιδιότητα του πρωθυπουργού, αλλά και η πρώτη επίσκεψη Έλληνα πρωθυπουργού στη γερμανική πρωτεύουσα μετά το τέλος του μνημονιακού κύκλου. 

Τα προηγούμενα χρόνια, αρκετά ραντεβού στο Βερολίνο ήταν αποφασιστικής σημασίας. Για παράδειγμα, το καλοκαίρι του 2012, ο Αντώνης Σαμαράς κατάλαβε ότι ο κίνδυνος του Grexitδεν ήταν απλώς φιλολογική συζήτηση, αλλά υπαρκτό, γερμανικής σύλληψης, εναλλακτικό σχέδιο στο τραπέζι. Και το έμαθε από την Μέρκελ, όχι τον Σόιμπλε, ο οποίος εμφανιζόταν ως ο «κακός» στην ελληνική υπόθεση. Πάλι τον Σεπτέμβριο του 2014, ο Αντώνης Σαμαράς κατάλαβε στο Βερολίνο ότι η αξιολόγηση εξαιρετικά δύσκολα θα έκλεινε, αν και είχε πάρει ήδη τα μηνύματα από τις επαφές των υπουργών του με στελέχη της Τρόικα που τότε είχαν γίνει στο Παρίσι. Για τον Αλέξη Τσίπρα, δε, η επίσκεψή του στο Βερολίνο τον Απρίλιο του 2015 ήταν καταλυτικής σημασίας, προκειμένου και να καταλάβει πώς λειτουργούν τα πράγματα στην Ευρώπη, αλλά και να διαμορφώσει έναν απευθείας δίαυλο επικοινωνίας με την κ. Μέρκελ.  

Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Με άλλα λόγια, δεν πηγαίνει στο Βερολίνο «ζητώντας»: πηγαίνει στο Βερολίνο για να παρουσιάσει έναν δικό του οδικό χάρτη μεταρρυθμίσεων. Είναι σαφές ότι το Βερολίνο ξέρει πολύ καλά τις λεπτομέρειες του σχεδίου του πρωθυπουργού. Άλλωστε, πρώην πρωθυπουργοί έχουν να το λένε για τον βαθμό προετοιμασίας της κ. Μέρκελ σε αντίστοιχες επαφές της στο παρελθόν, στις οποίες πάντα πήγαινε με πίνακες και διαγράμματα. Η «κόρη του πάστορα», άλλωστε, είναι φίλη των λεπτομερειών, αλλά και της προσέγγισης ότι τα νούμερα πρέπει να βγαίνουν. 

Ένα κεντρικό επιχείρημα του πρωθυπουργού, συνεπώς, είναι ότι τα νούμερα…θα βγαίνουν. Εξ αυτού και η κυβέρνηση δεν έθεσε υπό αίρεση τον στόχο του πλεονάσματος για το 2019, σεβόμενη πλήρως το 3,5% που είχε υπογράψει η προηγούμενη κυβέρνηση. Αυτό για τον κ. Μητσοτάκη είναι ένα θεμελιώδες στοιχείο για την αξιοπιστία της χώρας έναντι των «έξω». Από εκεί και πέρα, με όπλο το νομοθετικό έργο της κυβέρνησης, με τελευταίο παράδειγμα τον αναπτυξιακό νόμο, ο οποίος θα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση την επόμενη εβδομάδα, ο κ. Μητσοτάκης θα κάτσει στο τραπέζι της Καγκελαρίας, προκειμένου να περιγράψει στην Καγκελάριο το σχέδιό του για να ξεκινήσει ξανά η παραγωγική μηχανή της οικονομίας. 

Στο Βερολίνο, μετά από αρκετά σκαμπανεβάσματα, τα πράγματα είναι ευμενή για την Ελλάδα. Το όνομα της χώρας μας δεν ακούγεται με μελανά χρώματα, ενώ θετικά περιγράφονται και οι αναπτυξιακές προοπτικές. Οι προθέσεις της νέας κυβέρνησης έχουν γίνει θετικά αποδεκτές και από τον γερμανικό Τύπο, αλλά και από πρόσωπα-κλειδιά στο γερμανικό πολιτικό σύστημα που θέλουν η Ελλάδα, όχι απλώς να εφαρμόζει τα μνημονιακά προαπαιτούμενα, αλλά να βγει στις αγορές και να κλείσει επιτέλους ο μεγάλος κύκλος συζήτησης για την ελληνική οικονομία, μετά από σχεδόν δέκα, εξαιρετικά κουραστικά χρόνια. Ο κ. Μητσοτάκης θα επιχειρήσει να παρουσιαστεί στο Βερολίνο ως εγγυητής αυτής ακριβώς της αναπτυξιακής στροφής, με αιχμή και τις επενδύσεις που ενδιαφέρουν πολύ γερμανικές εταιρείες, ειδικά στους τομείς του περιβάλλοντος και της ενέργειας. 

Υπάρχει, βεβαίως, και ένα αγκάθι και αυτό έχει να κάνει με το προσφυγικό. Εξ ου και ο αρμόδιος αναπληρωτής υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιώργος Κουμοτσάκος θα είναι στη γερμανική πρωτεύουσα και θα συναντηθεί κατ΄ιδίαν και μ ε τον σύμβουλο εξωτερικής πολιτικής της Καγκελαρίου, Γιαν Χέγκερ, πριν τη συνάντηση Μητσοτάκη-Μέρκελ, προκειμένου να συζητήσουν τις αυξημένες ροές, την ανάγκη για καλύτερη φύλαξη των συνόρων, αλλά και την πλήρη εφαρμογή της Δήλωσης Ε.Ε.-Τουρκίας.