Η καθημερινότητα μιας διακυβέρνησης έχει πολλές στιγμές. Καλές και κακές. Πάνω και κάτω. Επιτυχίες και αποτυχίες. Στο τέλος ή έστω ανά τακτά χρονικά διαστήματα κάνεις ταμείο και βλέπεις τι πήγε καλά, τι έχει προοπτική να πάει καλύτερα και τι δεν περπάτησε. Το μείζον, δε, είναι να υπάρχει ένα στρατηγικό σχέδιο. Κάποιοι ίσως κοροϊδεύουν την έννοια του στρατηγικού σχεδιασμού, όμως είναι το μέτρο εξέτασης της επιτυχίας ή αποτυχίας των επιμέρους πολιτικών. 

Η σημερινή κυβέρνηση είναι στην εξουσία περίπου τρεις μήνες. Υπό άλλες περιπτώσεις, δεν θα κάναμε καν σοβαρή κριτική. Όμως, μόνη της η κυβέρνηση έθεσε τον πήχη ψηλά. Ήταν, για να το θέσουμε ορθότερα, μια στρατηγική επιλογή του κ. Μητσοτάκη να ξεκινήσει με το πόδι στο γκάζι, για να εμπεδώσει το αίσθημα της ομαλότητας μια ώρα αρχύτερα σε μια κοινωνία κουρασμένη από μια σχεδόν δεκαετή σκληρή μνημονιακή προσαρμογή. 

Έχει η κυβέρνηση να επιδείξει αδυναμίες; Βεβαίως, ο πρόσφατος χειρισμός της υπόθεσης Τζόκερ, για παράδειγμα, με αλλεπάλληλες σπασμωδικές κινήσεις, ανάγκασε τον πρωθυπουργό να καλέσει από τη Θεσσαλονίκη σε νηφαλιότητα. Προφανώς, το μήνυμα είχε και εσωτερικούς παραλήπτες. Κρίνεται, όμως, μια κυβέρνηση εν συνόλω από το πώς χειρίζεται υποθέσεις τύπου Τζόκερ; Σε έναν μήνα κανείς δεν θα θυμάται όσα απασχόλησαν για 24 ώρες τη συζήτηση στα socialmedia, διότι δεν είναι αυτά το μείζον. 

Η κυβέρνηση δεν τεστάρεται στις προβολές ταινιών, ακόμα και αν κάποιοι δύσμοιροι φαντάζονται την αναβίωση του κράτους της Δεξιάς, τον νόμο 4.000 και τους τεντιμπόιδες. Αυτοί αδυνατούν να διακρίνουν το μείζον από το έλασσον. Ο κ. Μητσοτάκης, αντίθετα, υπηρετεί με σαφήνεια ένα στρατηγικό σχέδιο που έχει επί τάπητος. Μέσα σε τρεις μήνες κάνει τις κινήσεις που είχε σχεδιάσει. Έχει, δε, έναν σχεδιασμό που φτάνει και σε βάθος 18μήνου. Όσοι επικεντρώνονται στα του Τζόκερ, είναι δυστυχώς εθισμένοι στην παραπολιτική και δεν βλέπουν πέρα από το δέντρο μέσα στο δάσος. 

Ο κ. Μητσοτάκης εξελέγη ως ένας πρωθυπουργός που εκφράζει τη μεσαία τάξη της χώρας, αλλά απευθύνεται παράλληλα και στα χαμηλότερα στρώματα. Μέσα σε λίγους μήνες, δε, έχει να επιδείξει μετρήσιμες επιτυχίες, με βάση τουλάχιστον τον στρατηγικό του σχεδιασμό. Ψηφίστηκε ένα manualδιακυβέρνησης, το Επιτελικό Κράτος. Δρομολογήθηκαν και δρομολογούνται οι πρώτες σοβαρές μειώσεις φόρων. Υλοποιούνται αλλαγές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση για την υπέρβαση των εμποδίων του Κλεισθένη. Βρέθηκε κοινός τόπος για την ψήφο των αποδήμων από τον τόπο κατοικίας τους, ακόμα και αν η συμφωνία αυτή απέχει από τις ευκταίες θέσεις της ΝΔ. Και, εσχάτως, ο πρωθυπουργός ανακοινώνει ότι, ούτε λίγο ούτε πολύ, είναι σχεδόν συμφωνημένη η μείωση του στόχου για το πλεόνασμα το 2021. 

Στην πολιτική, η διάκριση του μείζονος από το έλασσον είναι θεμελιώδης. Και μπορεί οι δημοσιολογούντες, οι δημοσιογράφοι και οι πολιτικοί, να εγκλωβιζόμαστε πολλές φορές σε μια ατζέντα που αισθανόμαστε ότι είναι σημαντική, η κοινωνία, όμως, είναι αλλού και γνωρίζει πολύ καλά τι είναι σημαντικό και τι όχι. Με άλλα λόγια, η κοινωνία κοιτάζει, ως επί το πλείστον, την τσέπη της. Ο κ. Μητσοτάκης κέρδισε, εμπεδώνοντας την αίσθηση ότι, όχι απλώς δεν θα τα φέρει ίσα βάρκα ίσα νερά, αλλά ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα. 

Αυτό είναι και το μέτρο της επιτυχίας ή της αποτυχίας αυτής της κυβέρνησης, σε αυτή την ιστορική φάση της χώρας. 

Υ.Γ. Όχι ότι δεν υπάρχουν νάρκες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το μεταναστευτικό, όπου η κυβέρνηση ακόμα ψάχνει βηματισμό. Επίσης, κάποιοι υπουργοί καλό είναι να μιλούν λιγότερο και να ασχολούνται περισσότερο με τον τομέα τους.