«Η Ιστορία αργά ή γρήγορα θα μας δικαιώσει». Με την γνωστή φράση του Φιντέλ Κάστρο, έκλεισε την παρέμβασή του στη Συνταγματική Αναθεώρηση ο Αλέξης Τσίπρας, προσθέτοντας μόνο «Η Ιστορία με τα όσα επιλέγετε να κάνετε στην αναθεώρηση, σάς έχει ήδη καταδικάσει…»

Ο Αλέξης Τσίπρας χαρακτήρισε δυνάμει «παρωδία» την Συνταγματική Αναθεώρηση, στην περίπτωση που η κυβέρνηση αρνηθεί την ερμηνευτική δήλωση στο άρθρο 86 αλλά και την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, ακόμα και από την σχετική πλειοψηφία της Βουλής 

Μίλησε για «αμήχανη και άτολμη συρραφή σκόρπιων διατάξεων» στην περίπτωση της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας για την Αναθεώρηση, την οποία χαρακτήρισε ακόμα «μνημείο βερμπαλισμού, χωρίς άξονες και κεντρική ιδέα, χωρίς ειρμό και έρμα».

Μάλιστα, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πρόκρινε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας του 2014 λέγοντας πως «όσο κι αν διαφωνούμε μαζί της, είχε τουλάχιστον μια στοιχειώδη δομή και μια κεντρική λογική» φέρνοντάς την σε αντιπαραβολή με εκείνη του 2018 που όπως είπε «είναι ένα ποτ-πουρί ποικίλων και ασύνδετων μεταξύ τους ρυθμίσεων, που φαίνεται πως ο μόνος λόγος που προτάθηκαν είναι για να συγκαλύψουν τον ένα και μοναδικό σκοπό στον οποίο η πρόταση αποβλέπει:  Την συνταγματοποίηση του νεοφιλελευθερισμού στη Παιδεία και στο περιβάλλον, με διατάξεις που οδηγούν ευθέως στην εμπορευματοποίηση της παιδείας και την υποβάθμιση της προστασίας του περιβάλλοντος».     

Απευθυνόμενος ουσιαστικά στο εσωτερικό του κόμματός του και για επικρίσεις σχετικά με «άτολμη» πρόταση για τον χωρισμό Κράτους και Εκκλησίας απάντησε «Δεν προτείνουμε, όπως η Νέα Δημοκρατία, τη συνταγματοποίηση του πολιτικού μας προγράμματος. Προτείνουμε ώριμα αιτήματα της ελληνικής κοινωνίας. Και μάλιστα αιτήματα με πλειοψηφική δυναμική. Αυτό σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί ακόμη και να δυσαρέστησε το στενό κομματικό μας ακροατήριο.  Όπως για παράδειγμα στην πρότασή μας για το άρθρο 3, που προτείναμε έναν ήπιο εξορθολογισμό, και όχι τη ριζική διάρρηξη, των σχέσεων πολιτείας και εκκλησίας. Όμως αυτή, όπως και όλες οι προτάσεις μας, έγιναν με την επίγνωση ότι το Σύνταγμα αποδίδει πάντοτε έναν ορισμένο συσχετισμό κοινωνικοπολιτικών δυνάμεων, τον οποίο δεν μπορούμε να υπερβούμε».  

«Το 2008 ξεχάσατε το νόμο περί ευθύνης υπουργών»

Σχετικά με το νόμο περί ευθύνης υπουργών, σημείωσε πως «Έπρεπε να έρθει η αριστερά για πρώτη φορά με πλειοψηφία στη Βουλή, για να εκκινήσει η αναθεώρηση του κατάπτυστου άρθρο 86 για την ποινική ευθύνη υπουργών. Στα προηγούμενα 40 χρόνια, όσο Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ εναλλάσσονταν στην εξουσία, δεν είδαμε καμία σχετική πρωτοβουλία. Γιατί μια χαρά σας βόλευε η ατιμωρησία που εξασφάλιζε το άρθρο 86.  Μπορούσατε ανενόχλητοι να εναλλάσσεστε στα πάρτυ που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία. Στην αναθεώρηση του 2008 τα δυο κυρίαρχα κόμματα τότε, φαίνεται από κοινού «ξεχάσατε», να αναθεωρήσετε το άρθρο 86». 

«Προτείνετε πρόεδρο κομματάρχη»

Ο Αλέξης Τσίπρας εξαπέλυσε σφοδρότατη επίθεση στον πρωθυπουργό και την κυβέρνητική πλειοψηφία, για την πρότασή τους σχετικά με την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, ακόμα και με σχετική πλειοψηφία. 

«Η Νέα Δημοκρατία προτείνει το αδιανόητο. Μέχρι πέντε ψηφοφορίες για την εκλογή Προέδρου. Στην πρώτη και τη δεύτερη θα απαιτούνται 200 βουλευτές. Στην τρίτη 180. Στην τέταρτη 151. Και στην τελευταία θα αρκεί η σχετική πλειοψηφία!

Το αδιανόητο είναι ότι η Νέα Δημοκρατία προτείνει Πρόεδρο μειοψηφίας! Πρόεδρο τον οποίο θα έχει αποδοκιμάσει, είτε με καταψήφιση είτε με αποχή, η απόλυτη πλειοψηφία της Βουλής! Δηλαδή Πρόεδρο (μονο)κομματικό. ‘Η μάλλον Πρόεδρο κομματάρχη.  Θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, όταν έφτιαχναν το Σύνταγμα του 1975, ότι έχει θέση στο πολίτευμά μας Πρόεδρος μειοψηφίας; 

Δε νομίζω πως χρειάζεται να πω οτιδήποτε άλλο γι’ αυτή την πρόταση. Ούτε ότι είναι αντισυνταγματική, ούτε ότι αναιρεί τον προεδρευόμενο χαρακτήρα του πολιτεύματος και το ρυθμιστικό ρόλο του Προέδρου της Δημοκρατίας, τον οποίο καθιστά ενεργούμενο της πλειοψηφίας (ή ακόμα και μειοψηφίας) που τον εξέλεξε. 
Θα πω μόνο ότι, αν αυτή η πρόταση περάσει, θα μείνει ως μαύρο στίγμα στην ιστορία του πολιτεύματός μας, αλλά και στην ιστορία της παράταξης της Νέας Δημοκρατίας.   

Εάν δε επιμείνετε μέχρι τέλους στην άρνηση υιοθέτησης της ερμηνευτικής δήλωσης στο 86 και στην αδιανόητη πρόταση για πρόεδρο μειοψηφίας στο 36, τότε θα έχουμε μια αναθεώρηση – παρωδία».