Η περίπτωση του Κωνσταντίνου Πατέρα είναι μια ενδεικτική περίπτωση, κατά την οποία οι αντιδράσεις πολιτών μέσω του διαδικτύου προκάλεσαν ασφυκτική πολιτική πίεση στην κυβέρνηση. Ο 80χρονος τέως πλέον διοικητής του νοσοκομείου της Καρδίτσας, ο οποίος το βασικό προσόν που είχε να επιδείξει ήταν μια διαδρομή στη ΝΔ και σε άλλα κόμματα της Δεξιάς, καθώς ουδεμία σχέση είχε με τον χώρο της υγείας, «ξηλώθηκε» εν μια νυκτί, υπό το κράτος των αντιδράσεων. 

Βεβαίως, κανείς θα μπορούσε να σχολιάσει και το ότι η κυβέρνηση, σε αντίθεση με την προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αντέδρασε και ανακάλεσε την επιλογή της. Από την άλλη, όπως έλεγε πολύπειρος κοινοβουλευτικός της ΝΔ στο Reader.gr, η εν λόγω συζήτηση δεν θα έπρεπε να έχει ξεκινήσει ποτέ. 

Ο κ. Πατέρας, πάντως, πλέον αποτελεί παρελθόν. Είναι, βεβαίως, ένα σύμπτωμα μιας ευρύτερης παθογένειας που έχει να κάνει με τη στενή διασύνδεση της δημόσιας διοίκησης με τις κομματικές νομενκλατούρες και με την αντίληψη ορισμένων πολιτικών παραγόντων ότι κόμμα και κράτος είναι δύο συγκοινωνούντα δοχεία. Βεβαίως, η εν λόγω πρακτική είναι μακριά από τη λογική του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος σε προηγούμενη συγκυρία είχε δηλώσει ότι οι αποτυχημένοι πολιτευτές δεν μπορούν να βρίσκουν διαρκώς καταφύγιο σε διοικήσεις νοσοκομείων, σαν να ήταν αυτές η κολυμβήθρα του Σιλωάμ. 

Τα γεγονότα, όμως, είναι «στριφνά». Εν προκειμένω, το αυτογκόλ με τον για δύο ημέρες διοικητή του νοσοκομείου Καρδίτσας μπήκε και «έγραψε» άσχημα σε μεγάλη μερίδα πολιτών που ψήφισαν τη ΝΔ, όντας δυσαρεστημένοι με ανάλογα φαινόμενα κομματικής εύνοιας επί ΣΥΡΙΖΑ. Βεβαίως, το ερώτημα είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα. 

Το μεγάλο στοίχημα της κυβέρνησης στο χώρο της υγείας, ως προς τις διοικήσεις των δημοσίων οργανισμών και των νοσοκομείων, είναι η αξιολόγηση των δομών και των προσώπων με ποιοτικά και ποσοτικά κριτήρια. Με βάση το νόμο που πρόσφατα ψήφισε ο υπουργός Υγείας Βασίλης Κικίλιας, οι διοικητές των νοσοκομείων θα αξιολογούνται ανά τρίμηνο, καθώς θα υπογράψουν συμβόλαια με ρήτρα αποδοτικότητας και θα δεσμευθούν να τηρούν συγκεκριμένους στόχους. Όποιος κρίνεται ανεπαρκής, θα μπορεί να αποδεσμευθεί αμέσως και με αυτοδίκαιη απόλυση από τον υπουργό, χωρίς καμία πρόβλεψη καταβολής αποζημίωσης. 

Στην πραγματικότητα, το κυβερνητικό στοίχημα έγκειται στην αλλαγή του τρόπου διοίκησης των νοσοκομειακών δομών, προκειμένου να γίνεται με σεβασμό στις αρχές του management και όχι με την τοποθέτηση αποτυχημένων πολιτευτών. Εξ ου και το Μέγαρο Μαξίμου που εισέπραξε τα επίχειρα μιας επιλογής που αποδείχθηκε άστοχη, επενδύει ιδιαίτερα στο σχήμα της αξιολόγησης που θα εφαρμοστεί από τους επόμενους μήνες.