Η ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στο συνέδριο της ΝΔ, το μεσημέρι της Κυριακής, είχε δύο ειδήσεις: αφενός, την πρόθεση της κυβέρνησης να διανείμει το (μικρό) υπερπλεόνασμα που κινείται ανάμεσα στα 100 και 150 εκατομμύρια ευρώ σε ασθενείς κοινωνικές ομάδες και αφετέρου τη σαφή βούληση του κ. Μητσοτάκη να διεθνοποιήσει έτι περαιτέρω τη στάση της Τουρκίας, η οποία πορεύεται με τη λογική της δημιουργίας ισχυρών τετελεσμένων στην περιοχή της Μεσογείου.

Όπως εξηγούν διπλωματικές πηγές, η Τουρκία γνωρίζει ότι ένα Μνημόνιο Συνεργασίας της με την αποσταθεροποιημένη Λιβύη δεν έχει κανένα νομικό έρεισμα και δεν παράγει διεθνές δίκαιο. Άλλωστε, μπορεί η Τουρκία να σκέφτεται να κάνει ακόμα και κοινοβουλευτικές διαδικασίες επικύρωσης του Μνημονίου Συνεργασίας, η Λιβύη, όμως, δεν μπορεί, μιας και υπάρχει εσωτερικός διχασμός, με μια κυβέρνηση στην Τρίπολη και μια άλλη στο Τομπρούκ. Η γείτονας, όμως, επιχειρεί να προσδώσει έναν δικαιοδοτικό μανδύα στις έκνομες ενέργειες που κάνει, εκμεταλλευόμενη την αμήχανη στάση του διεθνούς παράγοντα. 

Αυτό είναι και το πιο κρίσιμο σκέλος της στρατηγικής του κ. Μητσοτάκη από εδώ και πέρα, μιας και έχει αποφύγει τις παγίδες που επιχείρησε να στήσει ο Ταγίπ Ερντογάν, όπως η πρόσκληση να παρευρεθεί στα Ύψαλα, στην τελετή για τον αγωγό ΤΑΝΑP, όπου ο κ. Ερντογάν αποδύθηκε σε ένα νέο κρεσέντο. Ο κ. Μητσοτάκης «διάβασε» ορθά τη συγκυρία και δεν βρέθηκε στην εξαιρετικά αμήχανη θέση να μπει σε μια απευθείας διελκυστίνδα με τον κ. Ερντογάν σε ένα διεθνές φόρουμ, πράγμα που θα σήμαινε κλιμάκωση της έντασης στο κατακόρυφο. 

Το ερώτημα, όμως, είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα. Ο κ. Μητσοτάκης ήταν σαφής στο ότι επιδιώκει μια καθαρή στάση του ΝΑΤΟ στο ζήτημα. Άρα, θα το θέσει στην επικείμενη Σύνοδο Κορυφής την Τετάρτη και θα περιμένει μια σαφή θέση. Δεν είναι άλλωστε μακρινή η συνέντευξη Τύπου του κ. Μητσοτάκη με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, όταν ο πρωθυπουργός, ακούγοντας τις γενικόλογες τοποθετήσεις του Νορβηγού, τόνισε ότι δεν πρέπει να επικρατεί η λογική των ίσων αποστάσεων, πολλώ δε από τη στιγμή που ένα κράτος μέλος προβαίνει σε παραβιάσεις και εχθρική συμπεριφορά εις βάρος ενός άλλου κράτους μέλους. 

Από εκεί και πέρα, όμως, πρέπει να ενεργοποιηθούν και τα «κανάλια αποτροπής» για τον κ. Ερντογάν. Πρακτικά, η Ελλάδα επιθυμεί η Τουρκία να μην προβεί στις ενέργειες που περιγράφει. Εξ ου και το γεύμα εργασίας που θα έχει ο κ. Μητσοτάκης με τον Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ την Τετάρτη στο Λονδίνο είναι σημαντικό, ενόψει και της επίσκεψής του στην Ουάσιγκτον αμέσως μετά τα Φώτα. Ο κ. Τραμπ, άλλωστε, είναι ένας από τους λίγους διεθνείς παίκτες με πραγματική ισχύ αποτροπής των ενεργειών Ερντογάν και μέχρι στιγμής έχει με τη σειρά του τηρήσει επαμφοτερίζουσα στάση, προκαλώντας εκνευρισμό στο αμερικανικό «σύστημα» που επιδιώκει μια πιο ξεκάθαρη στάση απέναντι στην Τουρκία.

Την ίδια ώρα, η ελληνική διπλωματία εξακολουθεί να δουλεύει στο φουλ, με τον κ. Δένδια ενδεικτικά να πηγαίνει εκτάκτως στην Αίγυπτο που είναι παίκτης-κλειδί στην περιοχή και η οποία επιμένει στην τριμερή συνεργασία με Ελλάδα και Κύπρο, παρά τις προσπάθειες της Τουρκίας να την προσεταιριστεί.