«Καθιστούμε σαφές προς την Τουρκία ότι η προκλητικότητα αυτή δεν θα περάσει. Οι εξίσου προκλητικές φαντασιώσεις της περί του, δήθεν, δικαίου του ισχυρού θα συντριβούν μπροστά στην ακατάβλητη βούληση και δύναμη των Ελλήνων να επιβάλουν, με κάθε νόμιμο μέσο, την πλήρη εφαρμογή του Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Δικαίου, στο σύνολό τους. Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα υπερασπισθούμε το Έδαφος, τα Σύνορα και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη μας, που είναι Έδαφος, Σύνορα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης» τόνισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Παράλληλα, κατέστησε σαφές προς την Τουρκία -αλλά και προς κάθε άλλη κατεύθυνση- ότι η εθνική μας κυριαρχία, υφ' όλες τις εκφάνσεις της, είναι κατά πάντα αδιαπραγμάτευτη, και μάλιστα ενώπιον οιουδήποτε Forum. Όπως τόνισε ο κ. Παυλόπουλος «γκρίζες ζώνες» δεν υπάρχουν στο Αιγαίο και πρόσθεσε ότι «Το Διεθνές Δίκαιο, και κυρίως το Δίκαιο της Θάλασσας κατά την Συνθήκη του Montego Bay 1982 -το οποίο δεσμεύει πλήρως την Τουρκία με την μορφή γενικώς παραδεδεγμένων κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, σύμφωνα με την νομολογία του Δικαστηρίου της Χάγης- καθορίζει επακριβώς την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ελλάδας». Υπογράμμισε, επίσης, ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να ανεχθεί οιαδήποτε παραβίαση του Δικαίου της Θάλασσας και οιαδήποτε προσβολή της Αποκλειστικής Οικονομικής της Ζώνης. «Γι' αυτό και θεωρεί ότι το λεγόμενο “Μνημόνιο” μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης δεν είναι απλώς άκυρο αλλά παντελώς ανυπόστατο, δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα και δεν δημιουργεί κανένα έρεισμα διαπραγμάτευσης. Και αυτή δεν είναι θέση μόνο της Ελλάδας αλλά και της Διεθνούς Κοινότητας καθώς και της Ευρωπαϊκής Ένωσης» σημείωσε.

Απευθύνοντας διπλό μήνυμα προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες υπενθύμισε : «Πρώτον, προς την Ευρωπαϊκή μας Οικογένεια, την Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι πρέπει να γνωρίζει, όπως ήδη εξέθεσα, πως ο αγώνας της Ελλάδας αφορά και δικά της ζωτικά θέματα, ιδίως ως προς το Έδαφος, τα Σύνορα και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της. 'Αρα πρέπει ν' αντιδρά αναλόγως και δυναμικώς απέναντι στην τουρκική αυθαιρεσία, πολλώ μάλλον όταν η ανοχή της αυθαιρεσίας αυτής θα δημιουργούσε και ένα εξαιρετικά αρνητικό προηγούμενο ως προς την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και ιδίως του Δικαίου της Θάλασσας, το οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση θα διακινδύνευε να βρει μπροστά της και σε κάθε άλλη περιοχή των Θαλασσίων Συνόρων της».

Και, δεύτερον, προς τις ΗΠΑ, ότι «έχουν χρέος ν' αναγνωρίζουν εμπράκτως, απέναντι σε μια Τουρκία που “ταξιδεύει με σημαίες ευκαιρίας”, πως η Ελλάδα ήταν είναι και θα παραμείνει σταθερός και συνεπής Σύμμαχος, και σε διμερές επίπεδο και σ' επίπεδο ΝΑΤΟ. Άρα, έχουν χρέος ν' αντιδράσουν αναλόγως και εμπράκτως όταν η Τουρκία παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο, με πρόσφατο πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το Δίκαιο της Θάλασσας».