Και τελικά…παράταση και επιστροφή της «μπάλας» στο Eurogroup. Αυτό είναι το επιμύθιο μιας Συνόδου Κορυφής που διήρκεσε έξι ώρες και κόντεψε να τιναχθεί στον αέρα, λόγω της σύγκρουσης μεταξύ κρατών-μελών για το πώς θα αντιμετωπιστούν οι οικονομικές συνέπειες του κορονοϊού. Και αυτό γιατί η Ιταλία απείλησε σε κάποια φάση ότι δεν πρόκειται να υπογράψει το κοινό ανακοινωθέν, σε συνεννόηση με την Ισπανία, μετά από έντονη σύγκρουση τόσο με τη Γερμανία, όσο κυρίως με την Ολλανδία, χώρες που απέρριψαν διαρρήδην την ιδέα ενός ευρωομολόγου. 

Κάπου εκεί λειτούργησαν τα ευρωπαϊκά αντανακλαστικά του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, ο οποίος καταλάβαινε ότι μια Σύνοδος χωρίς αποτέλεσμα και με ανοιχτή ρήξη θα ήταν ένα κάκιστο μήνυμα (και) προς τις χρηματαγορές. Επεχείρησε να ρίξει γέφυρες και να βρεθεί ένας ελάχιστος κοινός παρονομαστής, υπό την έννοια ότι η Ιταλία, αλλά και άλλες χώρες, δεν δέχονταν η κατάσταση να αντιμετωπιστεί με συμβατικά μέσα και από την άλλη ορισμένες βόρειες χώρες δεν δέχονταν τα μέσα αμοιβαιοποίησης του χρέους, όπως τα ευρωομόλογα, επιμένοντας για αναφορά μιας πιστωτικής γραμμής μέσω του ESM στο κείμενο των συμπερασμάτων.

Κάπως έτσι, καταλήξαμε στην παράγραφο 14 του κοινού ανακοινωθέντος που μεταφέρει την ευθύνη στο Eurogroup. «Καταγράφουμε την πρόοδο που σημείωσε το Eurogroup. Σε αυτό το στάδιο καλούμε το Eurogroup να παρουσιάσει προτάσεις σε εμάς εντός δύο εβδομάδων. Οι προτάσεις αυτές θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψιν την άνευ προηγουμένου φύση του σοκ από τον κορωνοϊό που πλήττει όλες τις χώρες μας και οι οποίες εντατικοποιηθούν, εάν χρειαστεί, με περαιτέρω ενέργειες , προκειμένου να δοθεί ολοκληρωμένη απάντηση», αναφέρεται χαρακτηριστικά. Η επιλογή των λέξεων, πάντως, όπως και σε κάθε άλλο ευρωπαϊκό έγγραφο σημαίνει αρκετά. Πρακτικά, το Eurogroup έχει αναβαθμισμένη εντολή, από τη στιγμή που γίνεται λόγος για «άνευ προηγουμένου σοκ», το οποίο θα αντιμετωπιστεί και «με περαιτέρω ενέργειες», πέραν όσων ήδη γίνονται. 

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν βαθιά αντικρουόμενες προσεγγίσεις. Ο Ιταλός πρωθυπουργός Τζιουζέπε Κόντε προειδοποίησε στη χθεσινή τηλεδιάσκεψη τους ομολόγους ότι, αν είναι η κατάσταση να αντιμετωπιστεί με συμβατικά μέσα, τότε καλύτερα η Ιταλία να το κάνει μόνη της. Η απειλή του για μη υπογραφή του κειμένου των συμπερασμάτων, πάντως, λειτούργησε, με τις βόρειες χώρες να κάνουν, έστω, λεκτικές παραχωρήσεις. Το «παιχνίδι», πάντως, θα κριθεί στο Eurogroup τις επόμενες εβδομάδες, το οποίο είναι σαφές ότι θα πρέπει να βρει μια λύση και με πολιτικά χαρακτηριστικά. 

Ο Μητσοτάκης απέναντι στη γερμανική «ορθοδοξία»

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά τις πληροφορίες του Reader.gr, εμφανίστηκε, όπως γράφαμε και την Πέμπτη, στην προμετωπίδα του μετώπου για πιο εκτεταμένη ευρωπαϊκή λύση, αλλά όχι επισπεύδων. Ο κ. Μητσοτάκης υπογράμμισε, κατά την παρέμβασή του, ότι θα πρέπει να υπάρξει μια συντονισμένη ευρωπαϊκή απάντηση στην κατάσταση που διαμορφώνεται, αλλιώς θα πέσει δυσανάλογο βάρος στους ώμους της ΕΚΤ, κάτι που μπορεί να εγκυμονεί και κινδύνους για τη σταθερότητα του κοινού νομίσματος. Ο κ. Μητσοτάκης επέμεινε στο περιεχόμενο της επιστολής που έστειλε μαζί με άλλους 8 ομολόγους του, ζητώντας την έκδοση ενός «ομολόγου-κορόνα» και, σε κάθε περίπωση, υπογράμμισε ότι η κατάσταση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με συμβατικά εργαλεία. 

Κατά πληροφορίες, μάλιστα, σημείωσε ότι οι εννέα χώρες που υποστηρίζουν την πρόταση εκπροσωπούν το 57% του ΑΕΠ της ευρωζώνης, ενώ σε αυτές μάλιστα περιλαμβάνονται τρεις από τις τέσσερις μεγαλύτερες οικονομίες του ευρώ (Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία). Μάλιστα, ο κ. Μητσοτάκης, προκειμένου να τονίσει την ανάγκη για γενναίες πρωτοβουλίες, αναφέρθηκε και στο παράδειγμα των ΗΠΑ, όπου δρομολογείται πακέτο στήριξης της οικονομίας ύψους 2 τρις δολάρια, την ώρα που οι αιτήσεις για επίδομα ανεργίας έχουν αυξηθεί κατά 3 εκ. μέσα σε λίγες μέρες. Υπό αυτό το πρίσμα, υπογράμμισε ότι την αναντιστοιχία ανάμεσα στους όρους που

χρησιμοποιούνται για την περιγραφή αυτής της κρίσης, όπως «πρωτοφανής» και « άνευ προηγουμένου» και στα μέτρα που έχουν ληφθεί μέχρι στιγμής. 

Πρακτικά, ο κ. Μητσοτάκης έλαβε θέση απέναντι στη γερμανική γραμμή που εκφράστηκε «γλαφυρά» και από την Ολλανδία εντός του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ενώ είναι σαφές ότι η Ελλάδα πιέζει για μια πιο «προωθημένη» ευρωπαϊκή λύση που να υπερβαίνει απλώς την ιδέα για την ενεργοποίηση μιας πιστωτικής γραμμής μέσω του ESM.