Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ από το ξεκίνημα της κρίσης αυτής έχει επιλέξει μια στάση συναίνεσης και χαμηλών τόνων, θέλοντας να περάσει δύο μνήματα. Το πρώτο πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει αντιπολίτευση  «για την αντιπολίτευση», αλλά μόνο τεκμηριωμένα και όπου θεωρεί πως γίνεται λάθος και το δεύτερο πως δεν είναι πλέον το ίδιο κόμμα που διεκδίκησε την διακυβέρνηση το 2015. Πως τόσο ο ίδιος όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν ωριμάσει και με την εμπειρία της διακυβέρνησης των 4,5 χρόνων στην πλάτη, έχουν να προσφέρουν μία νέα προοδευτική και ρεαλιστική πρόταση διακυβέρνησης.

Οι τριβές μέσα στο ίδιο του το κόμμα συνεχίζονται όμως, καθώς υπάρχουν εκείνοι που επιθυμούν ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει στροφή στην πολιτική του κι εκείνοι που επιμένουν σε μία πιο «μετωπική σύγκρουση». Πρόσφατο παράδειγμα το άρθρο του Νίκου Μπίστη στο thecaller, όπου αναφέρει μεταξύ άλλων: «Κάποιοι όπως έχουν κάθε δικαίωμα δεν ικανοποιούνται από την αντιπολίτευση. Την θεωρούν πολύ αβρή, θα ήθελαν να σηκωθούν οι τόνοι. Κάποιοι άλλοι το πάνε παραπέρα. Ανυπομονούν να έρθει πάλι η παράταξη τους στα πράγματα και «τότε θα τα πούμε, τότε θα λογαριαστούμε». Οι πρώτοι κάνουν λάθος γιατί τέτοια αντιπολίτευση τον καιρό του κορονοϊού είναι άσφαιρη. Οι δεύτεροι κάνουν γενικότερα λάθος. Τέτοια αντιπολίτευση βλάπτει σοβαρά την παράταξη τους σε κάθε περίπτωση και ανεξαρτήτως κορονοϊού».

Ο Αλέξης Τσίπρας χθες προσπάθησε να αποφύγει να βάλει τον εαυτό του «απέναντι» από κάποια τάση. Για τον Θανάση Καρτερό, που έγινε μεγάλη κουβέντα για άρθρο του εναντίον του Σωτήρη Τσιόρδα, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επέμεινε πως «πρόκειται για δημοσιογράφο κι εκφράζει τις δικές του απόψεις», ενώ για την ανάρτηση του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου Μυρσίνης Βονάτσου η οποία είπε πως «μετράει πτώματα» από τον κορονοϊό και περιμένει να «ισοφαρίσουν» με αυτά στο Μάτι, προκειμένου να αποδοθούν ευθύνες», σημείωσε πως η τοπική οργάνωση χειρίστηκε το θέμα, τονίζοντας παρόλαυτα που δεν συμφωνεί εμ την τοποθέτηση.

Αυτό δεν σημαίνει πως οι απόψεις αυτές δεν του προκαλούν… πονοκέφαλο, καθώς πάνε αντίθετα από τον δικό του βηματισμό. Όσο κι αν προσπαθεί να τις υποτιμήσει, προκειμένου να μην αλλοιώσουν την εικόνα που εκείνος επιθυμεί να δώσει στο κόμμα του.