Συμφωνία σε αυτή τη συνεδρίαση της Συνόδου δεν θα πρέπει να αναμένεται. Γίνεται με τηλεδιάσκεψη, άλλωστε, ενώ είναι σαφές ότι τέτοιες συμφωνίες γίνονται κατά βάση δια ζώσης, μιας και πολλές φορές απαιτούνται παρασκηνιακές συναντήσεις και συνεννοήσεις ή και τετ-α-τετ μεταξύ ηγετών, για να βρεθεί η χρυσή τομή. Αυτό είναι σαφές ότι δεν γίνεται μέσω τηλεδιάσκεψης. Υπό αυτό το πρίσμα, θεωρείται πιθανό να επιτευχθεί μια συμφωνία ως τις 9/10 Ιουλίου, όταν και προγραμματίζεται να λάβει χώρα η Σύνοδος Κορυφής στις Βρυξέλλες, με φυσική παρουσία. Και, αν δεν καταστεί εφικτή ως τότε μια συμφωνία, λέγεται ότι και μια νέα Σύνοδος θα μπορούσε να γίνει, περί τις 20 Ιουλίου, προκειμένου να κλειδώσει εκεί. Οι περισσότεροι, όμως, εκτιμούν ότι το πρώτο δεκαήμερο του Ιουλίου είναι ένα ρεαλιστικό περιθώριο για μια συμφωνία.

Η Ε.Ε. παρουσιάζεται έτι μια φορά διχασμένη. Απέναντι στο μέτωπο Γαλλίας-Γερμανίας και των υπολοίπων χωρών που στηρίζουν την πρόταση Φον Ντερ Λάιεν, της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης, υπάρχει μια ετερόκλητη ομάδα διαφωνούντων. Πρωταγωνιστικό ρόλο διαδραματίζουν οι «Φειδωλοί», ήτοι Ολλανδία, Δανία, Αυστρία, Φινλανδία και Σουηδία, ενώ καίριας σημασίας είναι και η στάση της Ουγγαρίας, με τον Βίκτορ Όρμπαν σε γραμμή σύγκρουσης με το ΕΛΚ. Από κοντά είναι και η Τσεχία με την Πολωνία, ενώ επιφυλάξεις εκφράζουν και Βαλτικές χώρες, όπως η Λιθουανία. Προβληματισμούς έχουν το Βέλγιο, αλλά και το Λουξεμβούργο. Κάπως έτσι, με πάνω από 10 χώρες να έχουν επιφυλάξεις, μεγαλύτερες ή μικρότερες, η συμφωνία δεν είναι…περίπατος στη λιακάδα.

Στο τραπέζι είναι πολλά πράγματα: από την αναλογία των επιχορηγήσεων έναντι των δανείων, τα χρήματα που θα κατανεμηθούν σε κάθε χώρα, αλλά και την κατανομή των ποσών ανά κατηγορία πόρων. Πρακτικά, αυτό που ζητούν οι διαφωνούντες είναι να είναι περισσότερα τα χρήματα για τα δάνεια σε σχέση με σήμερα και σαφώς λιγότερα τα ποσά για άνευ όρων επιχορηγήσεις. Γαλλία και Γερμανία πιέζουν, στον αντίποδα, για μεγάλες επιχορηγήσεις, σε μια προσπάθεια να ξαναπάρει μπρος η ευρωπαϊκή οικονομία, αλλά δεν αποκλείεται στο τέλος κάποιος λεόντειος συμβιβασμός. Υπό αυτό το πρίσμα, τα 32 δις που αναλογούν στη χώρα μας (23 δις επιχορηγήσεις και 9 δις δάνεια) μπορεί, εν τέλει, να υποστούν κάποια τροποποίηση, εξ ου και ο κ. Μητσοτάκης σε πρόσφατες εμφανίσεις του έχει αποφύγει να μιλήσει δεσμευτικά για το τελικό ποσό. Θεωρείται, πάντως, απίθανο η Ελλάδα να πέσει κάτω από τα 20 δις στο σκέλος των επιχορηγήσεων.

Το επόμενο διάστημα, οι διεργασίες θα εντατικοποιηθούν, με πρωτοβουλίες και του Ελιζέ, αλλά και της γερμανικής Καγκελαρίας. Άλλωστε, το μακάριο ευρωπαϊκό θέρος έχει ήδη διαταραχθεί και η συμφωνία πρέπει να κλειδώσει σύντομα, ώστε να πάρει το δρόμο προς τα Κοινοβούλια και να τεθεί το νέο Ταμείο Ανάκαμψης σε λειτουργία από την 1η Ιανουαρίου.