Ίσως αυτή η διαπίστωση ήταν που οδήγησε τις δύο πλευρές σε μια προσπάθεια ήπιας επαναπροσέγγισης, χωρίς, όμως, κανείς να προεξοφλεί κάτι για το μέλλον.

Ο δίαυλος είχε παραμείνει ανοιχτός σε ένα επίπεδο: η διευθύντρια του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού Ελένη Σουρανή και ο εκπρόσωπος Τύπου της τουρκικής προεδρίας Ιμπραήμ Καλίν ήταν οι δύο άνθρωποι που είχαν ανοιχτή γραμμή μεταξύ τους. Σουρανή και Καλίν κανόνισαν και το τηλεφώνημα Μητσοτάκη-Ερντογάν, το οποίο έγινε σε ήπιο κλίμα, και διήρκεσε πάνω από τρία τέταρτα, με δεδομένο ότι ο Τούρκος πρόεδρος χρησιμοποιεί πάντα διερμηνεία. Συνεπώς, ο ωφέλιμος χρόνος ήταν περίπου ο μισός.

Για την ελληνική πλευρά ήταν σημαντικό η συζήτηση να ξανανοίξει από τα λεγόμενα «ζητήματα χαμηλής πολιτικής». Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι ο κορονοϊός, αλλά και το άνοιγμα των συνόρων. Η Τουρκία αιμορραγεί λόγω της απώλειας Ευρωπαίων τουριστών από τα παράλιά της και θέλει σύντομα να ανοίξουν οι πόρτες της Ε.Ε. Από μέρους της η Ελλάδα εμφανίζεται πρόθυμη να βοηθήσει, ώστε τα σύνορα τόσο με την Τουρκία όσο και με τα υπόλοιπα κράτη των Δυτικών Βαλκανίων να ανοίξουν τις επόμενες μέρες. Βεβαίως, υπάρχει κεντρικός ευρωπαϊκός συντονισμός για το ζήτημα και τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο, αλλά θέση της Ελλάδας είναι ότι το θέμα δεν μπορεί να πάει πιο πίσω από τις 15 Ιουλίου.

Κεντρική στόχευση, όμως, ήταν να σπάσει ο πάγος. Τόσο ο κορονοϊός όσο και τα θέματα του τουρισμού ήταν μια αφορμή συζήτησης, χωρίς τις εντάσεις που υπήρχαν στις τελευταίες δύσκολες συναντήσεις των δύο ανδρών. Η τελευταία, δύσκολη κουβέντα τους δια ζώσης ήταν στο ΝΑΤΟ τον Δεκέμβριο, ενώ έκτοτε μεσολάβησαν πολλά, προεξαρχούσης της κρίσης του Έβρου, με τον Τούρκο πρόεδρο τότε να εμφανίζεται απρόθυμος για μια συνομιλία με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Έκτοτε, πάντως, κύλησε νερό στο αυλάκι, αν και η Τουρκία δεν έχει κάμψει την προκλητική ρητορική της. Σημειωτέον, στην Αθήνα δεν είχαν περάσει απαρατήρητα τα ανοίγματα για διάλογο που είχε κάνει το προηγούμενο Σαββατοκύριακο ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, με δεδομένες, βεβαίως, τις επιφυλάξεις για τις ειλικρινείς προθέσεις της Τουρκίας.

Μετά το σπάσιμο του πάγου, λοιπόν, ο επόμενος στόχος σε αυτή τη διαδικασία προσεκτικής επαναπροσέγγισης είναι η αποκατάσταση ενός διαύλου επικοινωνίας σε ανώτερο επίπεδο. Σουρανή και Καλίν έχουν ανοιχτή γραμμή, αλλά στόχος είναι σε κάποιο ύστερο στάδιο Μητσοτάκης και Ερντογάν να μπορούν να συνομιλούν απευθείας, εφόσον απαιτηθεί. «Διπλωματία και συνεννόηση με σπασμένους διαύλους δεν μπορούν να υπάρξουν», έλεγαν χθες πηγές από το Μέγαρο Μαξίμου, προσθέτοντας ότι η συγκυρία απαιτεί έστω συνεννόηση σε ζητήματα χαμηλής πολιτικής. Για τα…ζητήματα υψηλής πολιτικής βλέπουμε, καθώς το χθεσινό τηλεφώνημα ήταν αναγνωριστικό. Άρα, οι πάγιες θέσεις παραμένουν. Μένει, όμως, να φανεί ποια θα είναι η ανταπόκριση της Τουρκίας το επόμενο διάστημα. Στρατηγική της κυβέρνησης, πάντως, παραμένει η οδός της διπλωματικής αποκλιμάκωσης, ώστε να μη χρειαστεί σε ύστερο στάδιο να περάσουμε στη λογική των…κανονιοφόρων.