Στη «ζυγαριά» έχουν βάλει τη συμφωνία για το Σκοπιανό κυβέρνηση και αντιπολίτευση, αν και την προσεγγίζουν - όπως είναι λογικό - από διαφορετική σκοπιά. Γεγονός είναι πως και σ' αυτή την περίπτωση ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες, όπως και ότι υπάρχουν συγκεκριμένα δεδομένα που μπορούν να αξιολογηθούν:

- Η πΓΔΜ θα ονομάζεται πλέον «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» (Severna Makedonija), με χρήση της ονομασίας έναντι όλων (erga omnes). Έτσι, οι 140 χώρες που σήμερα την αναγνωρίζουν ως «Μακεδονία» πλέον θα την αναγνωρίζουν ως «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας».

- Η ιθαγένεια/υπηκοότητα στην Βόρεια Μακεδονία θα είναι Macedonian/citizen of the Republic of North Macedonia. Η Ελλάδα θα αναγνωρίζει την ιθαγένεια/υπηκοότητα ως «πολίτες της Severna Makedonja».

- Η γλώσσα θα αναφέρεται ως «Macedonian language», με την πρόσθετη διατύπωση ότι ανήκει στην οικογένεια των Νότιων Σλαβικών γλωσσών.

- Η γειτονική χώρα αποδέχεται ρητά το διαχωρισμό μεταξύ των Ελλήνων Μακεδόνων, του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού τους, τη γλώσσα τους και την περιοχή στην οποία διαβιούν από τη μία και του λαού της εν λόγω χώρας με τη δική του ιστορία, γλωσσικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά από την άλλη (άρθρο 7 της συμφωνίας).

- Καθιερώνεται ομάδα εργασίας ειδικών, η οποία, από το 2019 και εντός τριών ετών, θα πρέπει να διευθετήσει τα θέματα των εμπορικών σημάτων.

Από την άλλη πλευρά, η Ελλάδα θα προχωρήσει σε κύρωση της συμφωνίας μόνον εάν και εφόσον ολοκληρωθεί η συνταγματική αναθεώρηση στη γειτονική χώρα, όπως είχε προαναγγείλει εγκαίρως το reader.gr. Νωρίτερα - με αφετηρία τις επόμενες ημέρες και τη συνάντηση των Πρεσπών, η οποία θα γίνει πιθανότατα το Σάββατο και σ' αυτήν θα βάλουν τις τελικές υπογραφές στη συμφωνία οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών, παρουσία των δύο πρωθυπουργών - η συμφωνία θα κυρωθεί από τη Βουλή της πΓΔΜ. Η διαδικασία αυτή θεωρείται εύκολη, καθώς απαιτείται απλή πλειοψηφία και στη συνέχεια η Ελλάδα θα πρέπει να δώσει προκαταβολικά το πράσινο φως για την εκκίνηση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων για τη γειτονική χώρα σε Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ στις συνόδους κορυφής που ακολουθούν, στα τέλη Ιουνίου και αρχές Ιουλίου αντίστοιχα. Η ένταξη θα ολοκληρωθεί μόνον εφόσον ολοκληρωθεί αντίστοιχα η συνταγματική αναθεώρηση στην πΓΔΜ και κυρωθεί τότε η συμφωνία από την ελληνική Βουλή.

Ο Αλέξης Τσίπρας, στο διάγγελμά του, έκανε λόγο για μεγάλη διπλωματική νίκη και «συμφωνία, η οποία καλύπτει όλες τις προϋποθέσεις που έθεσε η ελληνική πλευρά», ενώ αντίστοιχα, κατά την επίσκεψή του στο Προεδρικό Μέγαρο για να ενημερώσει τον Προκόπη Παυλόπουλο, μίλησε για «αλλαγές στο Σύνταγμα (της πΓΔΜ) πέρα από την ονομασία και τις αλυτρωτικές αναφορές». Πηγές του Μαξίμου τόνιζαν επίσης πως «η Ελλάδα παίρνει πίσω την ιστορία της αρχαίας Μακεδονίας, την οποία είχαν καπηλευθεί παλαιότερες κυβερνήσεις της πΓΔΜ», ενώ υποστήριζαν ότι η κυβέρνηση στη διαπραγμάτευση των τελευταίων μηνών αντιμετώπισε δυσμενέστερο διεθνές περιβάλλον σε σύγκριση με τα προηγούμενα 25 χρόνια. 

Ο πρωθυπουργός άκουσε, επίσης, τους πολιτικούς αρχηγούς - τους οποίους ενημέρωσε τηλεφωνικά - να εμφανίζονται επιφυλακτικοί εάν πρώτα δεν δουν το κείμενο της συμφωνίας, για το οποίο δήλωσε ότι θα τους αποστείλει σήμερα το πρωί, ενώ την Παρασκευή θα ενημερώσει την Ολομέλεια της Βουλής σε ειδική ημερήσια διάταξη. Παράλληλα, σε εσωτερικό πολιτικό επίπεδο, η μεθόδευση που ακολουθήθηκε με την ψήφιση της συμφωνίας από τη Βουλή στο απώτερο μέλλον και υπό την προϋπόθεση ότι η πλευρά των Σκοπίων θα ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις της, επιβεβαιώνει απόλυτα τις πληροφορίες του reader.gr και μεταφράζεται ως προσπάθεια να δοθεί χώρος και χρόνος στους ΑΝΕΛ και τον Πάνο Καμμένο, ο οποίος διατράνωσε και χθες στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε τη διαφωνία του με τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία» - απειλώντας μάλιστα ότι θα διαγράψει όποιον βουλευτή του διαφοροποιηθεί. Μια ψηφοφορία που ενδέχεται να μη γίνει... ποτέ, εάν οι Σκοπιανοί δεν ανταποκριθούν στις δεσμεύσεις τους, ή να γίνει υπό διαφορετική σύνθεση της Βουλής, εφόσον οι εκλογές γίνουν το φθινόπωρο.

Ως προς το περιεχόμενο της συμφωνίας, πάντως, υπάρχουν ήδη ζητήματα που χρίζουν διευκρινίσεων. Όπως π.χ. το αν η αναγνώριση της «μακεδονικής» γλώσσας και ταυτότητας, με απλή υποσημείωση για τη σλαβική καταγωγή, συνιστά υποχώρηση εκ μέρους της Ελλάδας ή εάν ο διαφορετικός προσδιορισμός της ιθαγένειας και υπηκοότητας από την Ελλάδα και τις υπόλοιπες χώρες βάζει σε αμφισβήτηση το erga omnes στην πλήρη εφαρμογή του - όπως υποστηρίζει ότι εξασφάλισε η κυβέρνηση. Αλλά και το αν η αποδοχή - και μάλιστα μέσω επιστολών - της Ελλάδας ως προς την ενταξιακή προοπτική της «Βόρειας Μακεδονίας» σε ΕΕ και ΝΑΤΟ δημιουργεί νομικά τετελεσμένα, τα οποία στο μέλλον δεν θα μπορούν να ανατραπούν, ακόμη κι αν τυπικά η συμφωνία ακυρωθεί εάν δεν προχωρήσει η συνταγματική αναθεώρηση στη γείτονα χώρα. Απαντήσεις θα ζητηθούν, τέλος, από τον πρωθυπουργό στη Βουλή (και όχι μόνο) για το αν η σπουδή να κλείσει η συμφωνία, ιδιαίτερα μετά την πίεση από Ουάσιγκτον και Βερολίνο, κρύβει ανταλλάγματα σε άλλα πεδία - στην οικονομία και τη ρύθμιση του χρέους, για παράδειγμα.