Ο υποψήφιος του ΕΛΚ για την προεδρία της Κομισιόν Μάνφρεντ Βέμπερ είναι κοντά στην…ελληνοποίηση. Η έλευσή του στην Αθήνα από το βράδυ της Τετάρτης ως το μεσημέρι της Παρασκευής ήταν η πολλοστή τους τελευταίους μήνες. Άλλωστε, η πολιτική του σχέση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι όλο και στενότερη, ενώ ανάμεσα στους δύο άνδρες έχει αναπτυχθεί και προσωπική φιλία. Ο κ. Βέμπερ, ούτως ή άλλως, ήταν ο άνθρωπος που άνοιγε ευρωπαϊκές πόρτες στον Μητσοτάκη. Είναι πιθανό, συνεπώς, σε λίγους μήνες, αν ο κ. Βέμπερ γίνει πρόεδρος της Κομισιόν και ο κ. Μητσοτάκης πρωθυπουργός, η σχέση τους να περάσει σε άλλο επίπεδο. 

Μέχρι τότε, όμως, έχουμε ακόμα αρκετό δρόμο και, φυσικά, ένα εξαιρετικά σημαντικό ενδιάμεσο ορόσημο: τις ευρωεκλογές. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ευρωπαϊκή Κεντροδεξιά θα βγει λαβωμένη και με λιγότερες έδρες σε σχέση με σήμερα. Και πάλι, όμως, θα είναι το μεγαλύτερο κόμμα στην Ευρωβουλή και κανένας συμβιβασμός για αξιώματα και πολιτικές δεν θα «λειτουργεί» χωρίς αυτή, με δεδομένη την καταβαράθρωση των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών. 

Γι’ αυτό ο κ. Βέμπερ εμφανίζεται ως «γεφυροποιός». Αυτό έχει πολλαπλές αναγνώσεις. Είναι γεφυροποιός μέσα στο ίδιο του το κόμμα, προσπαθώντας να συγκεράσει την προσέγγιση του μπλοκ Όρμπαν-Κούρτς με την πιο φιλελεύθερη πτέρυγα του ΕΛΚ, στην οποία εντάσσεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Διατείνεται ότι επιχειρεί να συγκεράσει τον διχασμό εντός της Ευρώπης, μεταξύ της Δυτικής και της Ανατολικής Ευρώπης. Στις συζητήσεις του, ο υποψήφιος του ΕΛΚ επιμένει ότι η μεγαλύτερη πρόκληση της επόμενης μέρας θα είναι η Ε.Ε. να μείνει ενωμένη, διότι τα υφιστάμενα ρήγματα κατατρώνε τα θεμέλιά της. Σαν το σαράκι περίπου.

Στο στόχαστρο του κ. Βέμπερ είναι οι λαϊκιστές πάσης φύσεως και προέλευσης, αριστεροί και δεξιοί. Για παράδειγμα, το πρωί της Παρασκευής, στη Μεγάλη Βρεταννία, μιλώντας σε ένα πάνελ με τον προερχόμενο από το Forza Italia του Μπερλουσκόνι πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Αντόνιο Ταγιάνι και τον πρόεδρο της ΝΔ Κυριάκο Μητσοτάκη έδωσε το παράδειγμα του πώς οι λαϊκιστές αποτυγχάνουν στο προσφυγικό: οι εξ αριστερών λαϊκιστές, όπως ο κ. Τσίπρας, γιατί μένουν μόνο στο ανθρωπιστικό σκέλος και δεν κάνουν δουλειά στη φύλαξη των συνόρων, ενώ οι ακροδεξιοί λαϊκιστές, όπως ο Σαλβίνι και ο Κατσίνσκι λένε μόνο «stop», χωρίς να λαμβάνουν υπ’ όψιν την ανθρωπιστική διάσταση του προβλήματος. Και εκεί έρχεται, κατά τον κ. Βέμπερ, η ευρωπαϊκή Κεντροδεξιά να γεφυροποιήσει το χάσμα και να εφαρμόσει μια πολιτική φύλαξης συνόρων, με ανθρωπιστικό πρόσημο. 

Τα πράγματα, όμως, δεν είναι εύκολα και οι προκλήσεις είναι πολλές. Η Ιταλία είναι βόμβα στα θεμέλια της Ένωσης. Οι λαϊκιστικές δυνάμεις ανεβαίνουν σε όλο και περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. «Δίνουμε τη δύσκολη μάχη απέναντι στις εύκολες απαντήσεις», λέει ο κ. Βέμπερ το μεσημέρι της Παρασκευής, συνομιλώντας επ’ ολίγον με Έλληνες δημοσιογράφους. Και σαν μην έφταναν τα εσωτερικά προβλήματα, κανείς δεν ξέρει τι θα κάνει ο μηχανισμός που έχει στήσει ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ενώ και οι σχέσεις της Ε.Ε. με την Αμερική, παρά την πρόσφατη συμφωνία για το ελεύθερο εμπόριο, δεν είναι καλές. 

Γι’ αυτό και ο κ. Βέμπερ μιλά για ενίσχυση του ρόλου και της φωνής της Ευρώπης σε όλα τα μέτωπα, με έμφαση ειδικά στην εξωτερική πολιτική και στην άμυνα. Γνωρίζει, όμως, ότι οι λαοί της Ευρώπης δεν ψηφίζουν με γνώμονα την εξωτερική πολιτική. Γι’ αυτό και τις επόμενες εβδομάδες θα παρουσιάσει αναλυτικότερα τις βασικές κατευθύνσεις ενός μανιφέστο του ΕΛΚ για 5 εκατομμύρια νέες δουλειές στην Ευρώπη, μέσα στην επόμενη πενταετία. Με βάση της συλλογιστική του, η Ελλάδα θα μπορούσε να ωφεληθεί ιδιαίτερα σε τομείς που έχει, ούτως ή άλλως, συγκριτικό πλεονέκτημα. Αυτό, όμως, δεν πρόκειται να γίνει χωρίς πολιτική αλλαγή και ο κ. Βέμπερ έχει καταστήσει…σαφέστερον του σαφούς ότι ποντάρει στην εκλογική νίκη του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Έδωσε, άλλωστε, και ένα «δώρο», όντας στην Αθήνα: άνοιξε το «παράθυρο», προκειμένου να συζητηθεί από τα μέσα του 2020 και μετά η μείωση των πλεονασμάτων, υπό την προϋπόθεση, φυσικά, ότι η επόμενη κυβέρνηση θα αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των εταίρων και των αγορών προς την Ελλάδα. Αλλά, προσώρας, αυτή είναι μια άλλη συζήτηση.