Το «Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο» ήταν το ημι-αυτοβιογραφικό magnum opus του Μαρσέλ Προυστ. Μετά τη χθεσινή ολοκλήρωση της έκδοσης πενταετούς ομολόγου με «αλμυρό» επιτόκιο της τάξης του 3,6%, όμως, η ΝΔ επικεντρώνεται σε έναν κάπως διαφορετικό «χαμένο χρόνο»: αυτόν της ελληνικής οικονομίας, ο οποίος, σύμφωνα με τους γαλάζιους επιτελείς, αντανακλάται και στην προαναφερθείσα έκδοση. 

Ο πρόεδρος του κόμματος Κυριάκος Μητσοτάκης έχει εδώ και καιρό υπογραμμίσει την ανάγκη να βγει η χώρα στις αγορές με όρους συντεταγμένους. Μάλιστα, έχει κατηγορήσει ουκ ολίγες φορές και τους Ευρωπαίους εταίρους ότι έκαναν τα στραβά μάτια, προκειμένου να ολοκληρωθεί τύποις το μνημονιακό πρόγραμμα, ενώ δεν είχαν διαμορφωθεί οι όροι για ομαλή έξοδο της χώρας στις αγορές και απαγκίστρωση από τη μνημονιακή «αγκάλη». 

Υπό αυτό το πρίσμα, στην αξιωματική αντιπολίτευση εκτιμούν ότι η χθεσινή πενταετής έκδοση έγινε με πολύ χειρότερους όρους σε σύγκριση με άλλες χώρες που βγήκαν στις αγορές μετά την ολοκλήρωση των προγραμμάτων τους. Για παράδειγμα, σύμφωνα με την ανάλυση της ΝΔ, το επιτόκιο που πέτυχε σε έκδοση πενταετούς ομολόγου ήταν ακριβότερο σε σχέση με την αντίστοιχη έκδοση της Κύπρου, όταν αυτή βγήκε από το Μνημόνιο. Την ίδια ώρα, το κόστος δανεισμού της χώρας αποτιμάται ως ακριβότερο σε σχέση και με αυτό της Πορτογαλίας, η οποία σήμερα δανείζεται στο πενταετές με επιτόκια της τάξης του 0,5%. Το «μυστικό», όμως, είναι ότι η Πορτογαλία προέβαινε σε εκδόσεις βραχυχρόνιων ομολόγων και ενώ ήταν εντός προγράμματος, ενώ, όπως έλεγαν από τη ΝΔ, η Ελλάδα καθυστέρησε χαρακτηριστικά, με τη χθεσινή έκδοση να έρχεται έναν χρόνο μετά την τελευταία. Με άλλα λόγια, δεν οικοδομήθηκε μια ακολουθία εκδόσεων και μια αποκλιμακούμενη καμπύλη επιτοκίων. 

«Η χώρα πρέπει να βγαίνει στις αγορές, αλλά με σταθερό, συστηματικό και ασφαλή τρόπο, και με χαμηλό κόστος δανεισμού. Με αποκλειστική ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης, δυστυχώς, δεν δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για να επιτευχθεί αυτό», υπογράμμισε σε σχετική, χθεσινή του δήλωση ο τομεάρχης Οικονομικών της ΝΔ Χρήστος Σταϊκούρας.

Σύμφωνα με την ανάλυση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αν συνέτρεχαν μια σειρά παραγόντων, τότε οι όροι εξόδου της χώρας στις αγορές θα ήταν πολύ πιο ομαλοί: αν είχε υλοποιηθεί ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, αν είχαν ληφθεί πιο νωρίς, πιο καθαρές αποφάσεις για το χρέος, αν είχαν αρθεί τα capitalcontrols, αν η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα Ποσωτικής Χαλάρωσης της ΕΚΔ, τότε το κόστος δανεισμού θα ήταν εντυπωσιακά χαμηλότερο.

Όλα αυτά, όμως, κατά την ανάγνωση της οδού Πειραιώς, δεν έγιναν και είναι ιστορία. Το ερώτημα είναι, τι γίνεται από εδώ και πέρα. Ως προς αυτό, η απάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και των συνεργατών του είναι πάγια: προκειμένου να επανέλθει η κανονικότητα στη χώρα και η Ελλάδα, πέρα από τα εύσημα των δανειστών, να αποκτήσει και «πρόσωπο» στις διεθνείς κεφαλαιαγορές, η πολιτική αλλαγή είναι συνθήκη, όχι απλώς ικανή, αλλά απολύτως αναγκαία. Και, όσο το συντομότερο, τόσο το καλύτερο.