Ο Μπέβερλι Νίκολς έλεγε ότι ο γάμος είναι ένα βιβλίο, του οποίου το πρώτο κεφάλαιο είναι γραμμένο σε στίχους και τα υπόλοιπα σε πρόζα. Η αλήθεια είναι πως η τελευταία πράξη του διαζυγίου Τσίπρα-Καμμένου που παρακολουθήσαμε σε απευθείας μετάδοση το απόγευμα της Παρασκευής είχε μεν θεατρικότητα, αλλά έφερνε περισσότερο προς το δράμα.

Από τα θεωρεία της Βουλής, η εικόνα είναι πάντα πιο σφαιρική. Ο Πάνος Καμμένος μιλούσε διαρκώς προς τη μεριά του κ. Τσίπρα. Ο κ. Τσίπρας ούτε που γύρισε να τον κοιτάξει. Βυθισμένος στην καρέκλα του, έπαιζε ανά στιγμές με το κομπολόι του. Κάποια στιγμή, όταν ο Πάνος Καμμένος είπε μια υπερβολή αναφορικά με τη Συμφωνία των Πρεσπών, ο κ. Τσίπρας γύρισε προς τον Βαγγέλη Αποστολάκη που καθόταν δύο καρέκλες πιο δεξιά του, ρωτώντας τον προφανώς κάτι του στυλ «τι λέει αυτός;». Και την ώρα που κατέβηκε από το βήμα ο Πάνος Καμμένος, ο Αλέξης Τσίπρας ξεκίνησε να κάνει νεύματα προς τον προεδρεύοντα Δημήτρη Κρεμαστινό για να πάρει τον λόγο. Τότε κοίταξε για πρώτη φορά τον πρώην εταίρο του και τον κάρφωσε δις: μια όταν είπε ότι θα αποφύγει τις «ψυχαναλυτικές ερμηνείες» και άλλη μία όταν είπε στον κ. Καμμένο ότι τον προστάτευσε από το να γίνει…Σαμαράς, ήτοι αποστάτης στη γλώσσα του πρωθυπουργού.

Το ερώτημα, βεβαίως, είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα, διότι υπάρχει ένα βασικό πρόβλημα: οι ίδιοι οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αποτυπωνόταν στις κουβέντες τους στη Βουλή, αντιλαμβάνονται ότι ο Πάνος Καμμένος, με όσα λέει κάθε μέρα στα ΜΜΕ, τορπιλίζει την ατζέντα τους. Ο κατώτατος μισθός ακούστηκε δύο μέρες, μετά επιστρέψαμε στη «Βουλή της γκαζόζας», στις δηλώσεις των 6 βουλευτών και στα όσα καταμαρτυρεί στον πρωθυπουργό ο κ. Καμμένος περί άλωσης της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας.

Ένα είναι σαφές: όσο ο κ. Καμμένος συνεχίζει να κάνει θόρυβο και να δημιουργεί σούσουρο, αυτό δεν κάνει καλό στην κυβέρνηση, η οποία είναι αφενός αντιμέτωπη με όσα λέει, αφετέρου καλείται να απαντήσει και στο πιεστικό ερώτημα «καλά, με αυτόν συγκυβερνούσατε τόσα χρόνια;». Τελευταία επεισόδιο, η σημερινή εξασέλιδη συνέντευξη του κ. Καμμένου στην εφημερίδα Πρώτο Θέμα, όπου δεν κάνει αποκαλύψεις, αλλά καρφώνει απευθείας τον κ. Τσίπρα για τη διάλυση της ΚΟ των ΑΝΕΛ και επιτίθεται εκ νέου με σφοδρότητα στον κ. Κοτζιά για την υπόθεση με τις βίζες στο ΥΠΕΞ και τον πρόεδρο της Βουλής Νίκο Βούτση για τον ρόλο του. 

Υπάρχει, βεβαίως, και ένας αστερίσκος σε όλα αυτά: ο κ. Καμμένος είναι, αναμφίβολα, ένα πρόσωπο που γνωρίζει πολλά για τα πεπραγμένα αυτής της κυβέρνησης. Άλλωστε, ήταν πιστός εταίρος από τον Ιανουάριο του 2015 και για τέσσερα χρόνια. Αν συνεχίσει, όμως, να…περιφέρει το υπαρξιακό του δράμα που απορρέει από τη συνειδητοποίηση του πολιτικού βαράθρου και της έξωσης των ΑΝΕΛ από τη Βουλή, χωρίς να εισφέρει κάποια «καυτά» στοιχεία για το παρελθόν της κυβέρνησης, σύντομα θα πάψει να αποτελεί top story. Κάποιοι πρώην σύντροφοι του κ. Τσίπρα , όπως η κ. Κωνσταντοπούλου και ο κ. Λαφαζάνης, θα μπορούσαν να μοιραστούν μαζί του τις δικές τους εμπειρίες.

Από την άλλη, για το Μέγαρο Μαξίμου αυτό δεν θα πρέπει να αποτελεί στοιχείο εφησυχασμού. Ο κ. Καμμένος είναι πολιτικά απρόβλεπτος και το πόσο απρόβλεπτος είχε υποτιμηθεί από το κυβερνητικό επιτελείο. Αν, δε, συνειδητοποιήσει ότι δεν έχει τίποτε άλλο να χάσει, δεν ξέρει κανείς, μέχρι πού θα φτάσει. Έως και στο «αντάρτικο» απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ, ενδεχομένως. Το πόσο πειστικό θα είναι, βεβαίως, είναι μια άλλη συζήτηση, ο κίνδυνος, όμως, είναι απολύτως υπαρκτός.