Όπως είπε στη συνέντευξή του το βράδυ της Δευτέρας στον ΑΝΤ1, τα παιδιά ενός πολιτικού διαβάζουν πολλά στα κοινωνικά δίκτυα και καλούνται να διαχειριστούν και τα πολύ αρνητικά σχόλια: «Εάν εγώ είχα δυσκολία να μεγαλώσω στην γυάλα ενός πολιτικού, μιας πολιτικής οικογένειας, τότε που δεν υπήρχε Facebook και Instagram και Twitter, σκεφθείτε πόσο δύσκολο είναι για τα σημερινά παιδιά. Και τα σημερινά παιδιά όχι μόνο είναι απολύτως εκτεθειμένα. Βλέπουν και ακούν κιόλας. Και μπορούν και διαβάζουν και τα σχόλια του Facebook. Και πρέπει να μάθουν να διαχειρίζονται το γεγονός ότι σε αυτόν τον κόσμο, τον σύνθετο και τον περίπλοκο υπάρχουν θετικά αισθήματα, υπάρχουν και πολλά αρνητικά αισθήματα. Όπως ξέρετε καλά - γιατί κι εσείς είστε, είμαστε όλοι δημόσια πρόσωπα - τo διαδίκτυο και η ερμηνεία του προσφέρονται για να βγουν συχνά αυτά τα αρνητικά αισθήματα τα οποία πολλές φορές ένα παιδί, ένας έφηβος ίσως να μην μπορεί να τα διαχειρίζεται».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξομολογήθηκε ότι κουβεντιάζει τα πάντα με τα παιδιά του και είναι παρών: « Και γι αυτό πρέπει και εμείς να είμαστε παρόντες, να εξηγούμε. Το πιο δύσκολο ερώτημα το οποίο πρέπει να απαντήσει κανείς σε ένα παιδί είναι, «μπαμπά, γιατί κάνεις αυτή τη δουλειά; Γιατί αξίζει τον κόπο να είσαι στην πολιτική και να μπορεί ο καθένας να σε «βρίζει», εντός εισαγωγικών, για οτιδήποτε μπορεί να κάνεις»; Γιατί τα παιδιά στέκονται συνήθως στα αρνητικά, όχι στα θετικά. Εκεί είναι, λοιπόν, που πρέπει να δώσεις μια πειστική απάντηση γιατί αυτό το οποίο κάνεις, πιστεύεις ότι θα κάνει μια διαφορά στην πολιτική, για όλους. Γιατί αξίζει τον κόπο; Γιατί η πολιτική είναι προνόμιο, αλλά ταυτόχρονα και μια μεγάλη υποχρέωση. Γιατί η εξουσία έχει -εντός εισαγωγικών- «δόξα», αλλά είναι και μια τεράστια ευκαιρία, αν την αξιοποιήσεις σωστά, να κάνεις μεγάλη διαφορά. Αυτές οι κουβέντες σας διαβεβαιώνω ότι είναι κουβέντες οι οποίες γίνονται στο σπίτι μας και μας βάζουν μπροστά στην ευθύνη των δημόσιων προσώπων να κάνουν το κάτι παραπάνω. Τα δημόσια πρόσωπα έχουν μεγαλύτερη ευθύνη. Και όταν μιλάω για δημόσια πρόσωπα δεν αναφέρομαι μόνο στους πολιτικούς, οι οποίοι επιλέγουν να κάνουν αυτή την δουλειά ως επάγγελμα, αλλά αναφέρομαι σε ανθρώπους οι οποίοι μπορεί να έχουν νομική επιφάνεια, αναφέρομαι σε δημοσιογράφους, στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Αναφέρομαι στην υποχρέωσή μας απέναντι σε κάτι το οποίο ξεπερνά τον δικό μας στενό κόσμο, απέναντι στην χώρα, απέναντι στην κοινωνία, κυρίως απέναντι σε αυτούς που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη».