Ήταν ο Μανώλης Γλέζος, ο αγωνιστής της Δημοκρατίας, ο οποίος κρατούσε ένα κόκκινο γαρύφαλλο. Ο Γλέζος και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπήρξαν μεν πολιτικοί αντίπαλοι κατά τα χρόνια μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά πάντα είχαν αμοιβαία εκτίμηση. Άλλωστε, οι πολιτικές τους πορείες ήταν παράλληλες. 

Εκτός από το γαρύφαλλο στη μνήμη του πολιτικού αντιπάλου και φίλου του, όμως, ο Γλέζος έδωσε στην οικογένεια του Κυριάκου Μητσοτάκη κρατούσε και χειρόγραφο γράμμα. Το γράμμα ξεκινούσε με ένα απόσπασμα από μια ραψωδία της Ιλιάδας. «Αφρήτωρ, αθέμιστος, ανέστιος έστιν εκείνος, ος πολέμου έραται επιδημίου οκρυόεντος» (Ακοινώνητος, άγριος και άπατρις είναι αυτός που τον εμφύλιο πόλεμο αγαπά), έγραφε ο Γλέζος, θέλοντας να τονίσει τον συμφιλιωτικό χαρακτήρα του Μητσοτάκη. 

«Πιστός στο αξίωμα αυτό ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπήρξεν ο πρωτουργός να αποφευχθεί και να μην υπάρξει εμφύλιος πόλεμος στην Κρήτη, στη διάρκεια της κατοχής. Oποια αντίθεση και αν έχεις μαζί του, οφείλεις να του το αναγνωρίσεις. Γνωρίστηκα μαζί του το 1953 και υπήρξαν διαφορετικές οι απόψεις μας για το πολιτικό γίγνεσθαι. Η διαφορά, όμως, αυτή δεν υπήρξε να γίνουμε οχτροί. Η χούντα στις 21 Απριλίου 1967 μας ξαναντάμωσε στον ίδιο θάλαμο στο Γουδή και μετά στο Πικέρμι. Γνωστή η ιστορία που έχουμε από κοινού δημοσιοποιήσει», έγραφε ακόμα ο Μανώλης Γλέζος. 

Η εμφάνιση του Μανώλη Γλέζου, δε, είχε συγκινήσει ιδιαίτερα τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Τότε, στο σπίτι ήταν η μικρή του κόρη Δάφνη, μαθήτρια του Γυμνασίου εκείνη την περίοδο. Τη σύστησε στο Γλέζο και της είπε «Έχεις απέναντί σου έναν μεγάλο ήρωα, έναν αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης».