Το κρίσιμο ερώτημα κατά πόσον μπορεί να υπάρξει συναίνεση ανάμεσα στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση για τη συνταγματική αναθεώρηση καλούνται ν' απαντήσουν το προσεχές διάστημα οι πολιτικοί αρχηγοί. Η τυπική εκκίνηση της διαδικασίας αναμένεται εντός των επομένων ημερών στη Βουλή, με την κατάθεση της πρότασης από 50 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και τη συγκρότηση της αρμόδιας επιτροπής με πρωτοβουλία του προέδρου της Βουλής, Νίκου Βούτση.

Πολιτικά, η διαδικασία ξεκίνησε ήδη με τις επιστολές Τσίπρα, αλλά και τη χθεσινή του ομιλία ενώπιον των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ. Οι οιωνοί, βέβαια, μόνο θετικοί δεν είναι, καθώς στην καθολική άρνηση της ΝΔ να συναινέσει εάν δεν γίνουν αποδεκτοί οι όροι της ήρθε να προστεθεί η μετωπική επίθεση του πρωθυπουργού στην αξιωματική αντιπολίτευση και προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη. «Τζογαδόροι», «έλλειψη θεσμικής ωριμότητας», «παιδιάστικη αντίδραση» ήταν μερικά από τα σχόλια Τσίπρα για τη ΝΔ και τον πρόεδρό της, όπως και η κατηγορία ότι η αναθεώρηση του Συντάγματος θα έπρεπε να έχει ξεκινήσει από την κυβέρνηση Σαμαρά το 2014.

Στην κυβέρνηση θεωρούν, εξάλλου, ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν θέλει την αναθεώρηση του Συντάγματος διότι κατά βάθος δεν θέλει την κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών, όπως είναι μία από τις βασικές προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Κυβερνητικές πηγές τόνιζαν, επίσης, πως «καμία από τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν τραυματίζει τη συναίνεση», με τον πρωθυπουργό να επισημαίνει ως άξονες της κυβερνητικής πρωτοβουλίας για την αλλαγή του Συντάγματος «την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, την εμβάθυνση της δημοκρατίας, της αξιοκρατίας και της ισονομίας, τον εκσυγχρονισμό της Δημόσιας Διοίκησης». 

Τι συζητήθηκε και τι αποφασίστηκε, όμως, πίσω από τις κλειστές πόρτες της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ; Πρώτον, ως προς την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, επιβεβαιώθηκε η βούληση για αποσύνδεση της αδυναμίας εκλογής ΠτΔ από τη διάλυση της Βουλής και τις πρόωρες εκλογές. Το σύστημα, ωστόσο, που προτείνεται είναι εξαιρετικά πολύπλοκο και οι διαδικασίες χρονοβόρες. Αποτελείται από τρία στάδια: στο πρώτο, θα διεξάγονται τρεις ψηφοφορίες με αυξημένη πλειοψηφία (2/3 η πρώτη και 3/5 οι άλλες δύο), όπως και σήμερα. Στο δεύτερο, εάν δεν εκλεγεί ΠτΔ από το πρώτο, θα γίνονται έξι διαδοχικές ψηφοφορίες, μία κάθε μήνα, με απαιτούμενη πλειοψηφία πάλι 180 βουλευτών. 

Στο τρίτο στάδιο, οι πολίτες θα εκλέγουν απευθείας Πρόεδρο, με υποψηφίους τους δύο που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους στην τελευταία ψηφοφορία της Βουλής. Ενδιαμέσως, θα παρατείνεται η θητεία του εν ενεργεία ΠτΔ. Κυβερνητικές πηγές, επιδιώκοντας να ερμηνεύσουν την πρόταση, υποστήριζαν ότι η πολύμηνη εκκρεμότητα θα δημιουργήσει μεγάλη πίεση στις πολιτικές δυνάμεις για συναίνεση και εκλογή Προέδρου. 

Ένα άλλο ζήτημα που απασχόλησε έντονα τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους. Η τελική πρόταση προβλέπει πως το άρθρο 3 δεν καταργείται στη σημερινή του μορφή, αλλά προστίθεται σ' αυτό ως πρώτο εδάφιο η ρητή κατοχύρωση της θρησκευτικής ουδετερότητας του ελληνικού Κράτους. Επίσης, η αναφορά στην «επικρατούσα θρησκεία» παραμένει και προστίθεται ερμηνευτική δήλωση ότι «η αναγνώριση επικρατούσας θρησκείας δεν επιφέρει δυσμενείς συνέπειες έναντι άλλων θρησκειών». Τουλάχιστον τέσσερις βουλευτές, συμπεριλαμβανομένου του Νίκου Φίλη, υποστήριξαν στη συνεδρίαση την ανάγκη πλήρους διαχωρισμού Εκκλησίας-Κράτους.

Άλλες σημαντικές προτάσεις αφορούν στην καθιέρωση ορίου τριών θητειών για τους βουλευτές, με εξαίρεση για τους αρχηγούς των κομμάτων και τους πρώην πρωθυπουργούς, στην υποχρέωση ο πρωθυπουργός να είναι εκλεγμένος βουλευτής, στην καθιέρωση «εποικοδομητικής» ψήφου δυσπιστίας (σ.σ.: η πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης να γίνεται δεκτή μόνο στην περίπτωση που η Βουλή εκλέγει ταυτόχρονα και νέο πρωθυπουργό), στη συνταγματική κατοχύρωση της απλής αναλογικής, στη διενέργεια δημοψηφίσματος με λαϊκή πρωτοβουλία ακόμη και για μείζον εθνικό θέμα, στη συνταγματική κατοχύρωση του κρατικού χαρακτήρα των δικτύων ηλεκτρισμού, ύδρευσης και άλλων υποδομών, αλλά και κοινωνικών δικαιωμάτων. Δηλαδή, της διαδικασίας καθορισμού του κατώτατου μισθού από τους κοινωνικούς εταίρους, της προστασίας της εργασίας και των εργαζομένων, των κρατικών εγγυήσεων για την παροχή υπηρεσιών υγείας προς όλους τους πολίτες κτλ.