Ο Κερκυραίος Νίκος Καρύδης με πείσμα και αποφασιστικότητα, αποφάσισε, στα 77 του χρόνια να ξανακαθίσει στα θρανία του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας και σήμερα, διαψεύδοντας όσους τον απέτρεπαν, ετοιμάζεται για την εγγραφή του στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο.

«Ήταν ένας διακαής πόθος μου. Όνειρο ζωής. Τελείωσα το δημοτικό σχολείο το 1950. Το '52 πήγαμε με την οικογένειά μου στον Πειραιά, δεν είχαμε να φάμε τότε στο νησί… Ήμουν έξυπνος και καλός μαθητής, αλλά δεν μπορούσα να συνεχίσω. Δύσκολες εποχές. Φτώχεια μετά τον πόλεμο. Δούλεψα από μικρό παιδί» είπε στο Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο κ. Καρύδης.

Σήμερα είναι παππούς δύο εγγονών και πατέρας όπως ομολογεί δύο αγοριών, καθώς εκτός από τον 50χρονο σήμερα γιο του που είναι και αυτός καθηγητής φυσικής, πριν από 20 χρόνια αποφάσισε να αναλάβει την κηδεμονία ενός παιδιού από το Μαρόκο που σήμερα είναι 32 ετών.

 Ο κ. Καρύδης στο σχολείο ήταν ο μεγαλύτερος ηλικιακά μαθητής, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να είναι ο πιο επιμελής μαθητής.

«Δεν έκανα ποτέ απουσίες και παρακολουθούσα με μεγάλη προσοχή τους καθηγητές μου. Αν κάτι δεν καταλάβαινα ζητούσα να μου το εξηγήσουν. Πολλές φορές ήμουν επίμονος, αλλά ήταν τόσο καλοί όλοι μαζί μου και αυτό μου έδινε κουράγιο να συνεχίσω» αναφέρει και προσθέτει ότι «το σχολείο είναι πηγή ζωής. Η μάθηση σε κρατάει νέο» αποκαλύπτει.

 Γεννημένος το 1938 ο κ. Νίκος είναι σήμερα έτοιμος να ζήσει τη φοιτητική ζωή όχι όπως την ονειρεύονται οι νέοι φοιτητές των πανεπιστημίων, αλλά με έναν δικό του, ιδιαίτερο τρόπο, που θα του ικανοποιήσει τη «δίψα» του για τη μάθηση.

 «Ονειρεύομαι πότε θα μπω στο αμφιθέατρο της σχολής και θα παρακολουθήσω τα μαθήματα ως φοιτητής, ενώ πιστεύω ότι θα βρίσκομαι στα εργαστήρια όλη την ημέρα» λέει συγκινημένος.

 Όσο για τη νέα του ζωή στη Θεσσαλονίκη, σκέφτεται να συγκατοικήσει αρχικά με τον εγγονό του, που και αυτός τυγχάνει να είναι φοιτητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου στο τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, όμως όλα θα κριθούν από την αγαπημένη του σύζυγο που την προτρέπει να φύγουν μαζί στη συμπρωτεύουσα και να ξεκινήσουν, μετά από 60 ολόκληρα χρόνια έγγαμου βίου, μία νέα ζωή.