Κοσμοπολίτης, λάτρης της τελειότητας και της αισθητικής, οραματιστής, ιδιοφυής επιχειρηματίας. Ο Zino Davidoff ήταν larger than life και έζησε μια τόσο πληθωρική ζωή όσο και η μυρωδιά ενός πραγματικά ποιοτικού καπνού. Ως εμβληματικός πρεσβευτής της αυθεντικότητας, έδωσε στην Davidoff τις διαστάσεις που σήμερα την καθιστούν συνώνυμο του πάθους για τελειότητα και –κατά βάση- της ευχαρίστησης. Στα 88 χρόνια της συναρπαστικής ζωής του γνώρισε τον πόλεμο, την μετανάστευση, την ευημερία, τον κοσμοπολιτισμό, την επιχειρηματικότητα και τη διασκέδαση για να περάσει στην αθανασία ως ένας άνθρωπος που ήξερε τα μυστικά των αληθινών απολαύσεων. Και δεν δίστασε να τα μοιραστεί με τους άλλους. Σε μια τόσο σαγηνευτική διαδρομή, θα κάνουμε στάση σε πέντε σταθμούς για να τον γνωρίσουμε καλύτερα και να εμπνευστούμε από το πολυσχιδές και αεικίνητο πνεύμα του πολύ ξεχωριστού ανθρώπου που ίδρυσε και καθιέρωσε το brand Davidoff.

1. Γεννήθηκε από τον καπνό, για τον καπνό

Προερχόμενος από μια οικογένεια στην οποία έβγαζαν τα προς το ζην αναμιγνύοντας σκούρα και ξανθά καπνά, ο Zino μεγάλωσε στην κυριολεξία μέσα στον καπνό. Ο ίδιος καπνός ήταν αυτός που τον έσωσε όταν οι Κοζάκοι του τσάρου Νικόλαου Β’ μπήκαν στο χωριό του, το Νόβγκοροντ Σεβέρσκ κι άρχισαν να σφάζουν και να καίνε σπρωγμένοι από την αντισημιτική μανία. Η οικογένεια Ντάβιντοφ σώθηκε επειδή κρύφτηκε κάτω από τις ξύλινες σανίδες του πατώματος, εκεί όπου ο πατέρας φύλαγε τους σάκους με τα ακατέργαστα φύλλα καπνού. Όταν οι Davidoff βγήκαν απ’ την κρυψώνα τους και αντίκρισαν το κατεστραμμένο τους χωριό τους, πήραν τη επώδυνη απόφαση να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους.

2.  Κάθε πελάτης είναι VIP, αλλά εδώ πρόκειται για το Λένιν!

Ακολουθώντας το λαμπρό παράδειγμα του πατέρα του ως επαγγελματία, ο Zino Davidoff αντιμετώπιζε τον κάθε πελάτη ως κάποιον πολύ σημαντικό, αφού αφουγκραζόταν τις ανάγκες του και συζητούσε διεξοδικά μαζί του. Γνώριζε καλά ότι ο ικανοποιημένος πελάτης σημαίνει πιστός πελάτης. Επιπλέον το μαγαζί του πατέρα του είχε γίνει χωνευτήρι πολιτισμών όπως και της καλλιτεχνικής, πνευματικής και πολιτική ελίτ της κοινωνίας της Γενεύης. Ανάμεσα στην εκλεκτή πελατεία ήταν κι ένας πληθωρικός τύπος που λάτρευε τον καπνό και ήταν ο μόνος πελάτης που δεν πλήρωνε ποτέ.  Όταν ο μικρός Zino αναρωτήθηκε γιατί συνέβαινε αυτό, ο πατέρας του απάντησε «Γιατί αυτός είναι ο Βλαντιμίρ Ίλιτς Ουλιάνοφ, αλλά όλοι εδώ τον ξέρουν ως Λένιν. Δεν τον αφήνω να πληρώσει γιατί νομίζω ότι είναι ένας πάρα πολύ σημαντικός άνθρωπος».

3. Ένας επιχειρηματικός κολοσσός συνώνυμος με την καλαισθησία
 
Με την υψηλή αισθητική να κυριαρχεί σε κάθε πτυχή της ζωής του, ο Zino συνειδητοποίησε από νωρίς πως και η ίδια η επιχείρησή του θα πρέπει έχει αντίστοιχα εκλεπτυσμένο χαρακτήρα. Πιο συγκεκριμένα, ήταν ο πρώτος που σκέφτηκε να τοποθετήσει τα πολύτιμα προϊόντα Davidoff σε ακριβές, ξύλινες κασετίνες, που σήμερα αποτελούν θεμελιώδες κεφάλαιο στην κουλτούρα των ειδών καπνού. Αλλά δεν έμεινε μόνο σε αυτό. Αναλογιζόμενος τι φαίνεται -και είναι- πολυτελές, επέλεξε να δώσει ονόματα που προέρχονται από τα πιο διάσημα Γαλλικά κρασιά του Μπορντό. Αν και στην αρχή, αυτή η ιδέα ξένισε τους Κουβανούς προμηθευτές και συνεργάτες του, τελικά αποδείχτηκε επιτυχημένη με τα θρυλικά «Château Lafite», «Château Latour», «Château Margaux» και «Château Yquem» να αποτελούν τις ναυαρχίδες που μετέτρεψαν την Davidoff σε αυτοκρατορία.

4. Πατέρας του σύγχρονου υγραντήρα

Δεν ήταν απλώς ένας ανήσυχος επιχειρηματίας, αλλά ένας πολίτης του κόσμου που ήθελε να γνωρίσει διαφορετικές ιδέες και να τις εντάξει στο δικό του όραμα. Στην Αβάνα μελέτησε σε βάθος τις μεθόδους καλλιέργειας, αποθήκευσης και αξιοποίησης του καπνού και επιστρέφοντας στη Γενεύη τις εφάρμοσε με μεγάλη επιτυχία. Στην ασυναγώνιστη τεχνογνωσία που εφάρμοσε για τα προϊόντα του, ξεχωρίζει η δημιουργία ενός αποθηκευτικού χώρου με πολύ συγκεκριμένες και σταθερές συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας. Ήταν ο πρώτος τέτοιος χώρος στον κόσμο που δημιουργήθηκε για αυτό τον σκοπό και σήμερα πλέον αναγνωρίζεται ως ο ιδιοφυής πρόδρομος του σύγχρονου υγραντήρα.     

5. Έκαψε 130 χιλιάδες προϊόντα γιατί δεν άγγιζαν την τελειότητα

Μετά την επανάσταση και το εμπάργκο του 1959, ο Zino ήταν από τους ελάχιστους επιχειρηματίες που παρέμεινε πιστός στη συμφωνία που είχε συνάψει με την Κούβα και συνέχισε την εμπορική συνεργασία. Ωστόσο, η προσήλωσή του στην τελειότητα τον οδήγησαν όχι μόνο να διακόψει αυτήν την επιτυχημένη συνεργασία δεκαετιών, αλλά στις 23 Ιουνίου του 1989 να πυρπολήσει δημοσίως 130 χιλιάδες δικά του προϊόντα, όταν οι ανά τον κόσμο πελάτες της Davidoff διαμαρτυρήθηκαν για την ποιότητα και τη γεύση του καπνού τους. Έκτοτε, η Davidoff εγκατέλειψε την Κούβα και στράφηκε στις υπερσύγχρονες φυτείες της Δομινικανής Δημοκρατίας.