Το όνομά του συμπεριλαμβάνεται στα πρώτα ονόματα που σκέφτεται κανείς όταν μιλάει για τη νέα ελπιδοφόρα γενιά του ελληνικού κινηματογράφου. 

Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Αλέξανδρος Αβρανάς γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1977 στη Λάρισα και σπούδασε γλυπτική αρχικά στη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα και ύστερα με υποτροφία στο Βερολίνο. Ακολούθησε η ενασχόλησή του με τον κινηματογράφο με το πρώτο του φιλμ «Without» το 2008 να κερδίζει επτά βραβεία στο 49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και να είναι υποψήφιο για το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας στο διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου στο Μιλάνο. Πέντε χρόνια μετά, παρουσίασε το «Miss Violence» που βασίζεται σε αληθινή ιστορία, αφορά στην ενδοοικογενειακή βία και που σε δεύτερη ανάγνωση αναφέρεται με αλληγορία στη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας. Η ταινία μεταξύ άλλων, του χάρισε Αργυρό Λέοντα (Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας) στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και το βραβείο Fedeora, για την καλύτερη ευρωπαϊκή ταινία, που απονέμεται από την Ομοσπονδία Κριτικών Κινηματογράφου της Ευρώπης και της Μεσογείου. Στα χρόνια της σκηνοθετικής του πορείας, έχει συνεργαστεί με πασίγνωστα ονόματα από τον χώρο της υποκριτικής όπως για παράδειγμα ο Τζιμ Κάρεϊ και η Σάρλοτ Γκέινσμπουργκ για τις ανάγκες του φιλμ του «True Crimes», ενώ το έργο του έχει επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από τον Παζολίνι και τον Χάνεκε. 

Στο φετινό 58ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, λίγο μετά το Σαν Σεμπαστιάν, ο Αλέξανδρος Αβρανάς συμμετείχε με την ταινία «Love me not», μία υπόθεση της οποίας την σκληρότητα παραδέχεται, ωστόσο θέλει να αναδείξει διότι «συμβαίνει στη διπλανή μας πόρτα», άσχετα αν κάποιοι δε θέλουν να το δουν. Εξαιρετικά ενδιαφέροντα είναι όλα όσα μας είπε στη συνέντευξη που μας παραχώρησε στο πλαίσιο της πρεμιέρας της ταινίας στην Ελλάδα:

Για την ανταπόκριση του κοινού στην πρώτη προβολή
Το χειροκρότημα ήταν πάρα πολύ θερμό. Εμείς είμαστε πάρα πολύ ευχαριστημένοι. (Από τους κριτικούς) Εγώ προσωπικά έχω μία μεγάλη παράδοση στις αρνητικές κριτικές, κάτι που θα αρχίσει να με ανησυχεί αν αλλάξει. Παραταύτα υπήρχαν και πολύ καλές κριτικές και πολύ κακές κριτικές, κάτι που νομίζω είναι πολύ θεμιτό γιατί υπάρχει μία ζύμωση και μία πάλη. Η νεότερη γενιά προσπαθούμε πάρα πολύ να φέρουμε τον κόσμο στην αίθουσα και αυτοί είναι σα να θέλουν να διαβάσει ο κόσμος κάτι άσχημο και να μην έρθει στην αίθουσα.

Για τα σκληρά θέματα που επιλέγει
Γιατί όχι; Οι Ρώσοι μεγάλοι δημιουργοί έλεγαν για την τέχνη και τον κινηματογράφο είναι σαν όνειρο, ένα όνειρο μπορεί να είναι πάρα πολύ όμορφο, μπορεί να είναι και εφιάλτης. Δεν ψάχνω θέματα για να είναι προκλητικά, αν κρίνουμε το Miss Violence δε θεωρώ ότι είναι provocative, συμβαίνει στη διπλανή πόρτα. 

Για την «πρόκληση» που ενδεχομένως του χρεώνουν
Αν προσέξεις τη δική μου συμπεριφορά στο χώρο, μόνο προκλητική δεν είναι. Είμαι γενικότερα πάρα πολύ αφανής, κάνω τη δουλειά μου, τις ταινίες μου και εμφανίζομαι έτσι αν ήθελα να προκαλώ θα προκαλούσα και με άλλους τρόπους.

Για το επίπεδο των ελληνικών παραγωγών σε σύγκριση με αυτές του εξωτερικού
Αν το τεχνικό προσωπικό έχει τη γνώση, δεν έχει καμία διαφορά, μπορώ να σου πω ότι είμαστε και καλύτεροι. Τα χρήματα που πέφτουν στην Ελλάδα για να γίνουν ταινίες είναι αστείο να το συζητάς κιόλας. 

Θα έκανε ποτέ κωμωδία; Έχει κυνηγήσει επιχορηγήσεις και ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Αποδέχεται τον όρο «weird wave» που κάποιοι έχουν προσδώσει σε εκείνον, τον Γιώργο Λάνθιμο και την Αθηνά Τσαγκάρη; Πώς σχολιάζει τα αντανακλαστικά του Χόλιγουντ όσον αφορά στα σκάνδαλα σεξουαλικής παρενόχλησης; Τι άλλο ετοιμάζει;

Όλες οι απαντήσεις, στο βίντεο που ακολουθεί: