Μπορεί να έχουν περάσει πάνω από 100 χρόνια από τότε, όμως η ιστορία της βικτοριανής νοσοκόμας που προσποιούνταν την στοργική ενώ στην πραγματικότητα δολοφόνησε εκατοντάδες μωρά, συνεχίζει να προκαλεί ανατριχίλα.

Κατάφερνε να ξεγελάσει τους γονείς ώστε να την αφήνουν να φροντίζει τα νεογέννητά τους, αλλά στην πραγματικότητα η νοσοκόμα ήταν ένας από τους πιο παραγωγικούς θηλυκούς δολοφόνους κατ' εξακολούθηση που καταγράφηκαν ποτέ στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Η Αμέλια Ντάιερ δολοφονούσε βίαια τα μωρά αφήνοντας τα να λιμοκτονούν, σέρνοντας τα και στραγγαλίζοντας τα, σε μια περίοδο σχεδόν 30 ετών.

Η Ντάιερ, η οποία ήταν από το Μπρίστολ αλλά ταξίδεψε στο Πλίμουθ και σε άλλα μέρη της Αγγλίας για να πάρει τα μωρά, πληρώνονταν από ανύπαντρες μητέρες και πλούσιες οικογένειες για να φροντίζει τους απογόνους τους λαμβάνοντας συνήθως μεταξύ 10 και 80 λιρών που ισοδυναμούν σήμερα με 1.000 έως 8.000 λίρες.

Το 1869 άρχισε να τοποθετεί αγγελίες σε τοπικές εφημερίδες για να υιοθετήσει υγιή παιδιά, προσπαθώντας να τα δελεάσει αναφέροντας ότι ήταν παντρεμένη - το οποίο ήταν ένα ψέμα καθώς ο σύζυγός της πέθανε τον ίδιο χρόνο που την παντρεύτηκε- και είχε ένα «ωραίο σπίτι στην εξοχή».

Το σπίτι ήταν γνωστό ως «η φάρμα μωρών», αναφέρει η Plymouth Live.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι γονείς, που αναφέρονταν ως «εκτροφείς μωρών», τοποθετούσαν τα παιδιά τους σε ένα νέο σπίτι με φροντίδα και μερικές φορές τα παιδιά επέστρεφαν στις μητέρες τους μόλις εκείνες ήταν οικονομικά σταθερές.

Ωστόσο, στην περίπτωση της Ντάιερ, τα σκότωνε βίαια και αν οι γονείς ήθελαν το μωρό πίσω, θα τους έδινε άλλο παιδί.

Ξεκίνησε να δολοφονεί τα αθώα, ανήμπορα θύματά της δίνοντας τους υπερβολική δόση καρδιοτονωτικών, που τα χαρακτήριζε «ο φίλος της μητέρας».

Θεωρείται ότι δολοφόνησε περισσότερα από 300 μωρά, αλλά ο ακριβής αριθμός δεν θα γίνει ποτέ γνωστός.

Οι δολοφονίες δεν εντοπίστηκαν από τις αρχές λόγω του υψηλού ποσοστού θνησιμότητας των μωρών κατά τη διάρκεια της βικτοριανής εποχής, αλλά το 1879, ένας γιατρός άρχισε να έχει υποψίες λόγω του ποσοστού των πιστοποιητικών θανάτου που έκδιδε για τα μωρά που «φρόντιζε» η Ντάιερ.

Τελικά, φυλακίστηκε για παραμέληση - όχι δολοφονία - και της επιδόθηκε ποινή έξι μηνών σε εργασιακό στρατόπεδο - αλλά μόλις απελευθερώθηκε, επέστρεψε στους τρομερούς τρόπους της.

Αυτή τη φορά επέλεξε τη μέθοδο του στραγγαλισμού και συνέχισε να τοποθετεί διαφημίσεις και να συλλέγει μωρά.

Συνειδητοποιώντας ότι οι γιατροί μπορεί να την υποψιάζονταν, παρέλειψε να αναφέρει τους θανάτους των παιδιών κι άρχισε να πετάει τα άψυχα κορμάκια τους σε ποτάμια, συμπεριλαμβανομένου του ποταμού Άβον και του ποταμού Τάμεση, ή να τα θάβει.

Υπήρχαν βέβαια και κάποιες γυναίκες που ζητούσαν τα μωρά τους να δολοφονηθούν αμέσως μετά τη γέννησή τους, λόγω της ντροπής εάν ήταν ανύπαντρες εκείνη την εποχή, γνωρίζοντας ότι οι γιατροί δεν θα ήταν σε θέση να πουν τη διαφορά ανάμεσα στην ασφυξία και τη γέννηση.

Η Ντάιερ κινούταν με στόχο να αποφύγει να πιαστεί πάλι τις αρχές, ενώ αλλάξε την ταυτότητά της σε αρκετές περιπτώσεις.

Μετακόμιζε από την μία πόλη στην άλλη για να αποφύγει την ανίχνευση των εγκλημάτων της και μάλιστα προσποιήθηκε πως είχε μια ψυχική ασθένεια, εισάγοντας τον εαυτό της σε ψυχικό άσυλο.

Το 1896, έκανε το μοιραίο για εκείνη λάθος όταν έριξε δύο πτώματα στον Τάμεση, αλλά δεν υπολόγισε σωστά το βάρος ώστε τα κουτιά στα οποία τα έβαλε να παραμείνουν στον πάτο, με αποτέλεσμα να ανακαλυφθούν από έναν περαστικό.

Στο κουτί ήταν το σώμα της ενός έτους Έλενα Φράι, που είχε λευκή ταινία γύρω από το λαιμό της - αλλά η Ντάιερ είχε ξεχάσει ένα ζωτικό πράγμα.

Η συσκευασία ήταν σφραγισμένη με την διεύθυνση της κ. Τόμας στην οδό Πίγκοτ 26, του Κέιβερσαμ, του πατρικού ονόματος και της διεύθυνσης της Ντάιερ.

Ο αστυνομικός Τζέιμς Μπέτι Άντερσον εξέτασε το πακέτο, το οποίο εκτίθεται τώρα στο Αστυνομικό Μουσείο της Βρετανίας, και εντόπισε το στοιχείο.

Οι γείτονες δήλωσαν στην αστυνομία, πως η Ντάιερ είχε μετακομίσει κι όταν έφτασαν στο σπίτι της στο Ρίντινγκ, συναντήθηκαν με τη δυσοσμία των αποσυντεθειμένων σωμάτων, ένα σωρό βρεφικών ενδυμάτων κι αποδείξεων από αγγελίες που είχε τοποθετήσει σε διάφορες εφημερίδες σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο.

Οι αξιωματικοί διέταξαν την εκσκαφή του Τάμεση και ανακάλυψαν έξι ακόμη μωρά, όλα με πανομοιότυπη ταινία με εκείνη που χρησιμοποιήθηκε για να δολοφονήσει την Ελένα Φράι.

Τους είπε ψύχραιμα: «Θα καταλάβετε όλα τα δικά μου από την ταινία γύρω από τους λαιμούς τους».

Στις 22 Μαΐου 1896 παρουσιάστηκε στη δίκη για τις δολοφονίες.

Η τότε 57χρονη προσπάθησε να παραδεχτεί παραφροσύνη, αλλά καταδικάστηκε με τους δικαστές να χρειάζονται λιγότερο από έξι λεπτά για να την βρουν ένοχη.

Ποτέ δεν έγινε γνωστή η πραγματική κλίμακα των φρικιαστικών εγκλημάτων της, αλλά οι αυτόπτες μάρτυρες που κλήθηκαν σε δίκη, ανέφεραν ότι είδαν τον Ντάιερ να παίρνει έως και έξι μωρά την ημέρα.

Αφού τελικά ομολόγησε τα εγκλήματά της, κρεμάστηκε στις 10 Ιουνίου 1896, στη φυλακή του Newgate.