Dura lex, sed lex (μτφ. σκληρός νόμος, αλλά νόμος)! Ένα λατινικό ρητό που βρίσκει απόλυτη εφαρμογή στις φυλακές του κόσμου. Εκεί όπου ο νόμος του Κράτους, της συντεταγμένης πολιτείας, δεν έχει καμία ισχύ στους κόλπους των κρατουμένων. Εκεί όπου ισχύουν οι δικοί τους άγραφοι «νόμοι», στο όνομα μίας ιδιότυπης «ηθικής» που ισχύει εντός των τειχών.

Κάπως έτσι, το απόγευμα της περασμένης Δευτέρας, νεαροί και ανήλικοι κρατούμενοι των φυλακών Αυλώνα «επισκέφτηκαν» τον 19χρονο Αλέξανδρο Λ. στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο που κρατούνταν και απέδωσαν τον άγραφο «νόμο» των φυλακών. Το βίντεο και οι εικόνες που είδαν το φως της δημοσιότητας σόκαραν όσους δεν γνωρίζουν αυτόν τον άγραφο «νόμο» -ή «κοινωνική δικαιοσύνη» όπως οι ίδιοι έκαναν λόγο σε ανοιχτή επιστολή τους- που εφαρμόζεται σε όσους έχουν κάνει εγκλήματα ειδεχθή ακόμη και για τους πιο σκληρούς ποινικούς.

Η «τιμωρία» του Μανώλη Δουρή

Στις 24 Φεβρουαρίου 1996, βρίσκεται κρεμασμένος στο κελί του στις φυλακές Τριπόλεως, ο Μανώλης Δουρής. Ο παιδοκτόνος της Ερμιόνης, όπως έγινε γνωστός στο πανελλήνιο μετά την σεξουαλική κακοποίηση και τη δολοφονία του 6χρονου γιου του, Νίκου, δίνει τέλος στη ζωή του έχοντας επιλέξει να κρεμαστεί με ένα καλώδιο τηλεόρασης.

Ήδη από τη στιγμή που ανακοινώθηκε η ποινή του και οδηγήθηκε στις φυλακές Τριπόλεως, ο Μανώλης Δουρής, βίωσε στο πετσί του τι θα πει να είσαι ανεπιθύμητος. Οι τρόφιμοι απειλούν με εξέγερση σε περίπτωση που τον μετέφεραν εκεί, ενώ τελικά αποφασίζεται η μεταγωγή του στις φυλακές υψίστης ασφαλείας της Κέρκυρας, όπου είχε διαμορφωθεί ειδικός χώρος για την κράτησή του. Ωστόσο, κατά τη μεταγωγή του, κακοποιήθηκε, βιάστηκε και ξυλοκοπήθηκε, ενώ κατεβαίνοντας από την κλούβα το πρόσωπό του ήταν χτυπημένο και αλλοιωμένο.

Για περίπου δυόμισι χρόνια ο παιδοκτόνος της Ερμιόνης «γυρνούσε» τα σωφρονιστικά καταστήματα: Κορυδαλλός, Κέρκυρα και Τρίπολη! Εκεί, στην πρωτεύουσα της Αρκαδίας, έδωσε τέλος στη ζωή του μην αντέχοντας άλλο τον άγραφο «νόμο» των φυλακών που εφαρμόζεται με τον πιο σκληρό τρόπο σε παιδοκτόνους και βιαστές.

Η «τιμωρία» του Αντώνη Δαγκλή

Ο άγραφος «νόμος» της φυλακής βρήκε εφαρμογή για δεύτερη φορά τη δεκαετία του ’90 στο πρόσωπο του Αντώνη Δαγκλή. Ο κατά συρροή «δολοφόνος των ιεροδούλων» -όπως τον είχε... βαφτίσει ο Τύπος- βρέθηκε απαγχονισμένος, στις 2 Αυγούστου 1997, στο κελί 33 του Ψυχιατρικού Καταστήματος των Δικαστικών Φυλακών Κορυδαλλού, με τον συγκρατούμενό του, Γ. Μακρίδη, να έχει αυτοκτονήσει και εκείνος. Ο Αντώνης Δαγκλής καταδικάστηκε για τις δολοφονίες τριών γυναικών, ενώ προσπάθησε να δολοφονήσει άλλες έξι. Οι συνθήκες θανάτου του γέννησαν πολλά ερωτηματικά, ενώ οι καλά γνωρίζοντες λένε πως κακοποιήθηκε με τον χειρότερο τρόπο από συγκρατούμενους του.

Ο άγραφος «νόμος» της φυλακής περιλαμβάνει και την «ομερτά», τον νόμο της σιωπής που θέλει όσα συμβαίνουν να μένουν εκεί. Δεν είναι τυχαίο ότι άτομα που έχουν κάνει φυλακή λένε πως είναι να καλύτερα να σε τιμωρήσει ο αρχιφύλακας, παρά να σε «τιμωρήσουν» οι συγκρατούμενοι σου.