Σύμφωνα με τα λεγόμενά της, στο άκουσμα της ύπαρξης κοσμημάτων που προκύπτουν από ηλεκτρονικούς υπολογιστές, οι περισσότεροι έκπληκτοι θέλουν αρχικά να τα δουν και να τα αγγίξουν. Με πολυετή θητεία στη διακόσμηση, το ανήσυχο πνεύμα Λιζέττα Φώτογλου κατά καιρούς καταπιάνεται με διάφορες μορφές τέχνης. Την τελευταία πενταετία παίζει στα δάχτυλα την τεχνολογία, σχεδόν στην κυριολεξία, σχεδιάζοντας τα χειροποίητα κοσμήματα Reλακ. Στην Ελλάδα -ίσως και παγκοσμίως- είναι μοναδική στο είδος της, ωστόσο ούτε η ίδια ξέρει πόσους υπολογιστές έχει «ξεκοκκαλίσει» στο «βωμό» της δημιουργίας. Στις γραμμές που ακολουθούν, η αυτοδημιούργητη σχεδιάστρια εξηγεί στο Reader πώς τα οικολογικά Reλάκ έγιναν στα social media το νέο fashion trend με στυλ, αλλά και ουσία.

Πότε και πώς προέκυψε η ιδέα των Reλακ; 
«H ιδέα προέκυψε εντελώς τυχαία το 2012. Ο (πληροφορικάριος) σύζυγος άλλαζε τότε γραφείο και βρεθήκαμε με μεγάλο απόθεμα παλιών υπολογιστών. Ως λάτρεις των παλιών αντικειμένων, λυπηθήκαμε να τους πετάξουμε. Όταν διαπιστώσαμε ότι κάποια μέρη τους δεν είναι ανακυκλώσιμα, αποφασίσαμε να τα αξιοποιήσουμε οπωσδήποτε. Ήταν έναν καινούργιος, δημιουργικός τρόπος έκφρασης για μένα τον οποίο εξερευνούσα για πρώτη φορά με πολλή βοήθεια από το συγγενικό μου περιβάλλον και τον πατέρα μου, που είναι "φύλακας άγγελος". Όπως είπε ο vlogger Νίκος Τσούγας, είναι «τα κοσμήματα του μέλλοντος»: Η συλλογή περιλαμβάνει δαχτυλίδια, σκουλαρίκια, κολιέ, παπιγιόν, μανικετόκουμπα, καρφίτσες, αλλά και μπρελόκ και σουβέρ. Το καθένα είναι «αναγκαστικά» μοναδικό, αφού όλες οι μητρικές πλακέτες (motherboard) διαφέρουν μεταξύ τους. Πολλές φορές προσπάθησα να με... αντιγράψω και απέτυχα. Υπάρχουν φυσικά και τα σπανιότερα «συλλεκτικά» κομμάτια, αυτά που προέρχονται δηλαδή από κάποια δυσεύρετη έκδοση μητρικής ή από χειροποίητη πλακέτα.»


Φωτογραφία: Παναγιώτης Τσούτσας

Τι σημαίνει Reλακ;
«Το «Re» προέρχεται από τα «re-cycle» (ανακυκλώνω) και «re-use» (ξαναχρησιμοποιώ), ενώ το «λακ» είναι η αγγλική τύχη («luck»). Αντιπροσωπεύουν δυο βασικά μου «πιστεύω»: 1ον, πιστεύω πολύ στον παράγοντα «τύχη» και κατ' επέκταση στην καλή-θετική ενέργεια, 2ον, καλώς ή κακώς έχω την τάση να δένομαι με κάποια αντικείμενα που τα έχω καιρό και που μου θυμίζουν καταστάσεις, ανθρώπους και στιγμές, οπότε όταν κάτι χαλάσει, κατά κάποιον τρόπο στεναχωριέμαι. Αν το «φτιάξω», μου προσφέρει χαρά, πόσω μάλλον αν το έχω σαν φυλαχτό!»

Ποια είναι η διαδικασία κατασκευής;
«Κατατοπιστικά βίντεο για τη διαδικασία βρίσκονται στα σκαριά από τον φίλο, συνεργάτη και ειδικό στα οπτικοακουστικά Μαριάνο Βέγα. Επιγραμματικά όμως: Καθαρίζω, σχεδιάζω, χαράζω, κόβω, τροχίζω, λιμάρω, τρυπάω, κολλάω, καρφώνω κλπ.... ένας χαμός!. Ως νέα μαμά, με ελάχιστο και πολύτιμο χρόνο, τον εκμεταλλεύομαι στο έπακρο δουλεύοντας πολλά κομμάτια ταυτόχρονα. Πιο χρονοβόρα στην κατασκευή τους είναι τα μικρότερα σε μέγεθος και όσα έχουν μικρές εγκοπές. Όσο περνάει ο καιρός βέβαια, εξελίσσομαι και εξοικειώνομαι ακόμη περισσότερο με τις «παραξενιές» του αντικειμένου και του υλικού που είναι εξαιρετικά άκαμπτο. Θέλει μύες, όχι αστεία!» (γέλια)


Η σχεδιάστρια Λιζέττα Φώτογλου
Φωτογραφία: Παναγιώτης Τσούτσας

Από πού προμηθεύεσαι τα υλικά και την... έμπνευσή σου;
«Μου στέλνουν πλακέτες απ' όλο τον κόσμο... Σας ευχαριστώ, keep going! Επίσης, οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον τεχνικό υπολογιστών Πάρη Θεοχάρη από την Αθήνα. Έμπνευση αποτελούν τα πάντα γύρω μου: Η φύση και κυρίως ο γιος μου και τα παιχνίδια του. Η καρφίτσα αλεπού βγήκε από μία κρεμάστρα με σχέδιο αλεπούς που του πήρα, γιατί έχει αδυναμία στις αλεπούδες! (γέλια) Εκεί που «εσύ» βλέπεις μία κρεμάστρα, εγώ βλέπω κάτι πέρα από αυτό.

Ποια σχέδια είναι τα πιο αγαπημένα σου και ποιο κομμάτι είναι το πιο ιδιαίτερο που έχεις φτιάξει;
«Αγαπώ πολύ τα δίχρωμα, όμως όλα απαιτούν χρόνο και μπόλικο μεράκι. Κάθε φορά παθιάζομαι με ένα καινούργιο σχέδιο και μετά πάω στο επόμενο. Σήμερα, το πιο ιδιαίτερο είναι ένα δαχτυλίδι. Χμμμ, μου το ξαναείπα αυτό τις προάλλες, οπότε ίσως το ένα και μοναδικό για εμένα να μην έχει φτιαχτεί ακόμη... Εκ των πραγμάτων, είναι όλα ιδιαίτερα.»


Φωτογραφία: Παναγιώτης Τσούτσας

Ποιο είναι το προφίλ των πελατών σου; Πού απευθύνονται τα Reλακ;
«Τα Reλάκ δε μπορώ να τα «χρεώσω» σε ένα συγκεκριμένο στυλ, δεν έχουν ηλικία! Τα φορούν μωρά από 16 μηνών, ενώ μέχρι στιγμής η ωριμότερη πελάτισσα και φοβερή κοκεταρία είναι 83 ετών! Όπως καταλαβαίνεις, απευθύνονται σε όλους, γιατί όλοι έχουν εκείνη την ξεχωριστή πλευρά.»
 

Δεδομένου του ότι δίνεις ζωή σε αντικείμενα που θα κατέληγαν παντελώς άχρηστα, μήπως εν τέλει πιστεύεις στις δεύτερες ευκαιρίες ή στις πολλές... ζωές;
«Ναι. Πιστεύω στις πολλές ζωές και σίγουρα ο γιος μου (21 μηνών σήμερα) στην προηγούμενή του ζωή ήταν γιόγκι!»

Μήπως έχει κουράσει την αγορά η αφθονία στο χειροποίητο κόσμημα, όπως και τα αντίστοιχα bazaars; 
«Κι όμως, γίνονται φοβερές εκθέσεις στο εξωτερικό, αλλά και στην Αθήνα που αφορούν στο χειροποίητο κόσμημα και ένας από τους επόμενους μου στόχους είναι μία τέτοια. Πέρα από αυτό, από τη συνεργασία μου με καταστήματα στο εξωτερικό, έχω διαπιστώσει ότι όταν το προϊόν έχει τη δική του ταυτότητα, οι πόρτες ανοίγουν εύκολα παρά τον υπάρχοντα ανταγωνισμό.»


Φωτογραφία: Παναγιώτης Τσούτσας

Τι δε βλέπει ο περισσότερος κόσμος στα Reλακ με την πρώτη ματιά; Τίθεται θέμα αλλεργίας;
«Κάθε τι που «κερδίζει» μία δεύτερη ζωή είναι ώφελος για το περιβάλλον και τον άνθρωπο. Τα κοσμήματα επικαλύπτονται από υγρό γυαλί, όπως επίσης υπάρχει και η σειρά με το ασήμι, για παν ενδεχόμενο.»

Ποιος είναι ο επόμενος στόχος;
«Η έκθεση που προείπαμε και... Είναι τόσα πολλά αυτά που ονειρεύομαι, που αναρωτιέμαι: Θα μου φτάσει αυτή η ζωή άραγε;»

Πριν κλείσουμε την κουβέντα μας, την ρωτήσαμε τι είδους κοσμήματα προτιμά για τον εαυτό της. Πέρα από το αυτονόητο (τα δικά της δηλαδή), μας απάντησε πως φοράει παλιά κοσμήματα της συνονόματης γιαγιάς της, Ελισάβετ, λέγοντας ότι λογικά θα καμαρώνει από εκεί ψηλά που βρίσκεται τώρα.
Εμείς πάντως Λιζέττα, δεν έχουμε καμία αμφιβολία.

Τα Reλακ βρίσκεις στο re-lak.com, στα social media (facebook, instagram, youtube, pinterest), καθώς και σε τρία «φυσικά» καταστήματα: Sueno Shop (Μπότσαρη 11, Θεσσαλονίκη), Full of Wonder (Λευκωσία), Designe-Kleine! (Φρανκφούρτη)

Φωτογραφίες: Παναγιώτης Τσούτσας