Αναζητώντας κανείς τις αιτίες για τις οποίες η σημερινή ημέρα θεωρείται γρουσούζικη στον δυτικό κόσμο, θα συναντήσει αναφορές στη μυθολογία των Βίκινγκ, στην Παλαιά Διαθήκη, αλλά και σε ένα γεγονός που συνέβη πριν από 711 χρόνια και έμεινε στην ιστορία ως η σφαγή των Ναϊτών Ιπποτών.

Ήταν Παρασκευή 13 Οκτωβρίου του 1307, όταν με διαταγή του βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππος Δ’ του Ωραίου οι άνδρες του συνέλαβαν εκατοντάδες Ναΐτες Ιππότες και τους παρέδωσαν στην Ιερά Εξέταση, προκειμένου να βασανιστούν, να ομολογήσουν αιρετικές πράξεις και να εκτελεστούν. Αυτό ήταν και το τέλος του θρυλικού τάγματος, που ξεκίνησε από μια ομάδα εννέα Γάλλων ευγενών και έφτασε να αποκτήσει τόση δύναμη και πλούτο, ώστε να θεωρηθεί επικίνδυνο από τους βασιλιάδες της Ευρώπης.


Ναΐτες ιππότες συνοδεύουν προσκυνητές στην Ιερουσαλήμ, γκραβούρα του 1800

Οι πρώτοι Ναΐτες είχαν προσφερθεί να προστατεύσουν τους προσκυνητές που συνέρρεαν στην Ιερουσαλήμ μετά από την κατάληψή της από τους Σταυροφόρους το 1099. Ο Βαλδουΐνος Β’ τους προσέφερε το Όρος του Ναού για να εγκατασταθούν κι εκεί άρχισαν να συγκεντρώνουν πλούτη. Το 1129 επέστρεψαν στην Ευρώπη και άρχισαν να συλλέγουν γενναίες δωρεές για να στηρίξουν τη δράση τους ως προστάτες της Ιερουσαλήμ και των Χριστιανών.

Οι αριθμοί τους μεγάλωσαν και ο πλούτος τους ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Οι Ναΐτες Ιππότες εξελίχθηκαν όχι μόνο σε εξαιρετικούς πολεμιστές, κάτι σαν «ειδικές δυνάμεις» της εποχής, αλλά και σε τραπεζίτες που δάνειζαν τεράστια ποσά σε βασιλιάδες και ευγενείς.


Η ανάκριση του Μέγα Μαγίστρου Ζακ Ντε Μολέ, γκραβούρα του 19ου αιώνα

Ένας από τους πολλούς καταχρεωμένους στους Ναΐτες βασιλιάδες ήταν και ο Φίλιππος Δ’ της Γαλλίας, που αποφάσισε να ξεμπερδέψει μαζί τους ακολουθώντας τη μόδα της εποχής και κατηγορώντας τους ως αιρετικούς, σε συνεργασία με τον Πάπα Κλήμη Ε’. Το τάγμα είχε ήδη αποδυναμωθεί από το 1187, όταν έχασε την αφρόκρεμα των πολεμιστών του στη μάχη του Χατίν.

Όσοι διέφυγαν της σύλληψης εγκατέλειψαν κρυφά τη χώρα μαζί με όλο την περιουσία τους  – προς μεγάλη απογοήτευση του Φίλιππου που ήθελε να τη δημεύσει… Οι υπόλοιποι ομολόγησαν άνομες και ιερόσυλες πράξεις ύστερα από φρικτά βασανιστήρια και εκτελέστηκαν στην πυρά. Ανάμεσά τους και ο Μέγας Μαγίστρος Ζακ Ντε Μολέ που εκτελέστηκε στις 19 Μαρτίου 1314, ρίχνοντας και επίσημα την αυλαία της δράσης των Ναϊτών Ιπποτών. Λέγεται ότι την ώρα που καιγόταν, ο Ντε Μολέ καταράστηκε τον βασιλιά και τον Πάπα. Και οι δύο πέθαναν μέσα στη χρονιά, ο Πάπας από ασθένεια και ο Φίλιππος Δ' από ατύχημα κατά τη διάρκεια του κυνηγιού, γεγονός που ενίσχυσε το θρύλο των Ναϊτών.