Τα περίφημα γεωγλυφικά στη Νάζκα του Περού συναρπάζουν εδώ και δεκαετίες τους απανταχού λάτρεις της αρχαιολογίας. Σήμερα, νέα ερωτηματικά προκύπτουν για της «Γραμμές της Νάζκα», μετά και την τελευταία έρευνα στο πλαίσιο της οποίας ταυτοποιήθηκαν είδη πουλιών μη ενδημικών στην έρημο του Περού.

Το συγκεκριμένο αρχαιολογικό μνημείο βρίσκεται 400 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας Λίμα του Περού και αποτελούν τόπο- μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, καλύπτοντας μια περιοχή περίπου 450 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Χαράχθηκαν στο έδαφος μεταξύ του 400 π.Χ. και του 1000 μ.Χ. από δημιουργούς που έζησαν εκεί πριν την άνοδο των Ίνκα και περιλαμβάνουν γραμμές, γεωμετρικά σχήματα, ζώα και φυτά. 

Τα περισσότερα από αυτά τα γεωγλυφικά είναι τόσο μεγάλα που φαίνονται καλύτερα από ύψος εκατοντάδων μέτρων. Αυτό τους το χαρακτηριστικό δημιουργεί ερωτηματικά αναφορικά με τη σκοπιμότητα των δημιουργών τους, δίνοντας τροφή σε θεωρίες συνωμοσίας.

Μάλιστα, δεν είναι λίγοι οι ερευνητές που συνδέουν τα συκεκριμένα γεωγλυφικά με την ύπαρξη αρχαίων αστροναυτών κι εξωγήινων.

Πολύς κόπος και μελέτη έχει αφιερωθεί προς τη «διαλεύκανση του μυστηρίου» με πρωταρχικό μέλημα την εξακρίβωση εκείνου ακριβώς που απεικονίζουν αυτά τα τεράστια σχέδια στην έρημο του Περού. 

Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο της νέας έρευνας, που δημοσιεύτηκε στο Journal of Archaeological Science: Reports, οι Μασάκι Έντα, Τακέσι Γιαμασάκι και Μασάτο Σακάι, ερευνητές του Πανεπιστημίου του Χοκάιντο χρησιμοποίησαν μια ορνιθολογικής φύσης προσέγγιση για την ταυτοποίηση των 16 γεωγλυφικών που απεικονίζουν πουλιά.

«Μέχρι σήμερα τα πουλιά μελετούνταν με βάση γενικές εντυπώσεις ή μερικά μορφολογικά χαρακτηριστικά που υπάρχουν σε κάθε σχήμα. Εξετάσαμε σε βάθος τα σχήματα και τα σχετικά μεγέθη που παρουσιάζονται στα ράμφη, τα κεφάλια, τους λαιμούς, τα σήματα, τα φτερά, τις ουρές και τα πόδια και τα συγκρίναμε με αυτά σημερινών πουλιών στο Περού»,  ανέφερε ο Μασάκι Έντα.

«Οι άνθρωποι της Νάζκα που έφτιαξαν τις εικόνες θα μπορούσαν να είχαν δει πελεκάνους ενώ μάζευαν τροφή στις ακτές. Τα ευρήματά μας δείχνουν πως ζωγράφισαν εξωτικά πουλιά, όχι ντόπια, και αυτό θα μπορούσε να ήταν στοιχείο ως προς το γιατί τα ζωγράφισαν εξαρχής», συνεχίζει ο ερευνητής.

 «Αν τα εξωτικά πουλιά δεν ήταν σημαντικά για τους ανθρώπους της Νάζκα, δεν θα υπήρχε λόγος να ζωγραφίσουν τα γεωγλυφικά τους», σημειώνει ο Έντα, μιλώντας στο περιοδικό «Newsweek».

«Επομένως η ύπαρξή τους θα έπρεπε να σχετίζεται στενά με τον σκοπό της δημιουργίας των γεωγλυφικών....αν και υπάρχουν κάποια γεωγλυφικά με ζώα και φυτά στην “πάμπα” της Νάζκα, τα πουλιά κυριαρχούν. Αυτό δείχνει πως τα πουλιά ήταν σημαντικά για τους ανθρώπους της Νάζκα», αναφέρει ο Ιάπωνας ερευνητής.


 
Αξίζει να τονίσουμε πως ο σκοπός της δημιουργίας των γεωγλυφικών από τους αρχαίους καλλιτέχνες που τα κατασκεύασαν παραμένει ένα άλυτο μυστήριο. 

Κάποιοι από τους μελετητές μιλούν για δρόμους της προ-κολομβιανής περιόδου, έργα για αγροτικούς ή τελετουργικούς σκοπούς. Οι πιο «εξωτικές» από τις θεωρίες μιλούν για αρχαίους αστροναύτες κι «επισκέπτες από τα άστρα». 

Αυτό που είναι, όμως, σίγουρο είναι πως για τη χάραξη των γεωγλυφικών οι δημιουργοί τους χρειάστηκε να αφαιρέσουν 30-40 εκατοστά εδάφους, προκειμένου να φέρουν στο φως την πιο ανοιχτόχρωμη άμμο από κάτω. 

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι δημιουργοί τους πρώτα κατασκεύασαν μοντέλα σε μικρότερη κλίμακα, μέχρι να καταλήξουν στη δημιουργία των σχεδίων στην τελική μορφή και μέγεθος. 

Οι κλιματολογικές συνθήκες στην έρημο του Περού διατήρησε τα γεωγλυφικά της Νάζκα άθικτα στο διάβα των αιώνων. 

Η μελέτη τους ξεκίνησε τη δεκαετία του 1920, ωστόσο έγιναν ευρύτερα γνωστά τη δεκαετία του 1930, όταν πιλότοι πέταξαν πάνω από την περιοχή.

Δείτε τη συλλογή με τις φωτογραφίες: