1

Αυτά είναι τα πέντε διασημότερα hoaxes στην ιστορία! (vids)

Αυτά είναι τα πέντε διασημότερα hoaxes στην ιστορία! (vids)

Οι περισσότεροι πιστεύουμε ότι τα hoaxes, τα περίφημα πια fake news, είναι σημερινό φαινόμενο.

Όμως, όπως αποδεικνύει το listverse, όχι απλά δεν πρόκειται για τωρινή «μόδα» αλλά υπάρχουν hoaxes 300 και βάλε ετών.

Διαβάστε παρακάτω τα πέντε fake news που μας εντυπωσίασαν περισσότερο.

Το Βιβλίο των Μορμόνων (1830)

Το Βιβλίο των Μορμόνων (1830)

Το «Βιβλίο των Μορμόνων» θεωρείται από την Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών ως ένα θεϊκά εμπνευσμένο βιβλίο ίσης αξίας με τη Βίβλο. Ο Τζόζεφ Σμιθ, ο ιδρυτής της θρησκείας των Μορμόνων και συγγραφέας του βιβλίου, ισχυρίστηκε ότι ένας άγγελος τον οδήγησε σε έναν λόφο κοντά στο σπίτι του και εκεί βρήκε δύο χρυσές πλάκες με το πλήρες περιεχόμενο του βιβλίου.

Βρήκε επίσης δύο αντικείμενα που ονομάζονται «Ουρίμ» και «Θουμίμ» τα οποία περιέγραψε ως ένα ζευγάρι κρυστάλλων που θύμιζε κιάλια. Δυστυχώς, μόλις ο Σμιθ τελείωσε την μετάφραση και τη συγγραφή του βιβλίου έπρεπε να επιστρέψει τις πλάκες στον άγγελο και έτσι δεν υπάρχει φυσική απόδειξη της ύπαρξής τους!

Η μεγαλύτερη απόδειξη ότι ο Τζόζεφ Σμιθ μηχανεύτηκε μια απάτη είναι το Βιβλίο του Αβραάμ. Το 1835 ο Σμιθ χρησιμοποίησε τα «Ουρίμ» και «Θουμίμ» για να μεταφράσει κάποιες αιγυπτιακές περγαμηνές και κατέληξε ότι περιείχαν το Βιβλίο του Αβραάμ. Αμέσως τα κείμενα μεταφράστηκαν και η γνησιότητά τους έγινε δεκτή από την εκκλησία.  Οι περγαμηνές εξαφανίστηκαν και όλοι πίστευαν ότι η ιστορία τελείωσε εκεί. Αλλά δεν έγινε έτσι - το 1966 οι περγαμηνές βρέθηκαν στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης και αποδείχτηκε ότι περιείχαν ένα τυπικό αιγυπτιακό κείμενο που συχνά συνόδευε τους νεκρούς. 

Μέχρι και σήμερα το Βιβλίο του Αβραάμ είναι θέμα «αγκάθι» για τη θρησκεία των Μορμόνων.

Η «αυτοψία εξωγήινου» (1995)

Η «αυτοψία εξωγήινου» (1995)

Το 1995, ο Ρέι Σαντίγι προκάλεσε μια μεγάλη διαμάχη για μια υποτιθέμενη «αυτοψία ενός εξωγήινου» όταν ισχυρίστηκε ότι είχε πλάνα από βίντεο που τραβήχτηκε σε μια σκηνή από στρατιώτες των ΗΠΑ λίγο μετά το περιστατικό στο Roswell το 1947. Ο Σαντίγι παρουσίασε για πρώτη φορά το βίντεο σε δημοσιογράφους, ειδικούς των UFO και άλλους αξιωματούχους στο Μουσείο του Λονδίνου στις 5 Μαΐου 1995. Παρόλο που στο βίντεο δεν υπήρχε κάποια «αυτοψία» εξωγήινου όντως, άλλες εκδόσεις που ισχυρίζονται ότι έχουν αμοντάριστα πλάνα, παρουσίασαν εικόνες από τα συντρίμμια του διαστημόπλοιο που λέγεται ότι συνετρίβη στο Roswell.

Στις 4 Απριλίου του 2006, δύο ημέρες πριν την κυκλοφορία της ταινίας στη Βρετανία, ο Ρέι Σαντίγι και ο συμπαραγωγός Γκάρι Σούφιλντ ανακοίνωσαν ότι το φιλμ είναι «εν μέρει πραγματικό» ενώ το υπόλοιπο είναι μια ανακατασκευή παλαιότερης ταινίας που είχε δει ο Σαντίγι το 1992, και της οποίας τα φιλμ είχαν φθαρεί από την υγρασία και τη θερμότητα.

Σύμφωνα με τον Σαντίγι, το φιλμ γυρίστηκε στο σαλόνι ενός άδειου διαμερίσματος στην πλατεία Ρότσεστερ, στο Κάμντεν του Λονδίνου. Ο Τζον Χάμφρεϊς, καλλιτέχνης και γλύπτης, έφτιαξε δύο ομοιώματα εξωγήινων όντων, χρησιμοποιώντας χυτά που περιείχαν... εγκεφάλους προβάτων που είχαν τοποθετηθεί σε ζελέ, εντόσθια κοτόπουλου και αρθρώσεις των δαχτύλων.

Η Γοργόνα του Φίτζι (1842)

Η Γοργόνα του Φίτζι (1842)

Η Γοργόνα του Φίτζι παρουσιάστηκε ως μούμια ενός πλάσματος που ήταν μισό θηλαστικό και μισό ψάρι (κάτι σαν τη μυθική Γοργόνα).

Το καλοκαίρι του 1842, ο Π.Τ. Μπάρνουμ εμπνεύστηκε το «μοναδικό» πλάσμα, αλλά δεν ήταν ο μόνος -ακολούθησαν και άλλες «γοργόνες». Το εύρημα εξαφανίστηκε το 1860, όταν το μουσείο του Μπάρνουμ έπιασε φωτιά. Η γοργόνα έπειτα βρέθηκε και εκτίθετο στο Αρχαιολογικό και Εθνολογικό Μουσείο του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και σήμερα βρίσκεται στη σοφίτα του Μουσείου.

Η «Γοργόνα του Φίτζι» ήρθε στην κατοχή του Μπάρνουμ μέσω του Μόζες Κίμπαλ, στα τέλη της άνοιξης του 1842. Στις 18 Ιουνίου, οι δυο τους σύναψαν γραπτή συμφωνία για την εκμετάλλευση αυτού του «πλάσματος που υποτίθεται ότι ήταν γοργόνα». Ο Μπάρνουμ βάπτισε το πλάσμα «Η Γοργόνα του Φίτζι».

Στην πραγματικότητα, η γοργόνα ήταν το έργο ενός τεχνίτη από την Ινδονησία που χρησιμοποίησε είτε papier-mâché και υλικά από εξωτικά ψάρια, είτε την ουρά ενός ψαριού και τον κορμό ενός μωρού ουρακοτάγκου, ραμμένη μαζί με το κεφάλι ενός πιθήκου!

«The Turk» (1717)

«The Turk» (1717)

Το «The Turk» παρουσιάστηκε σαν ένα «ρομπότ» του 18ου αιώνα που έπαιζε σκάκι -και νικούσε σχεδόν κάθε αντίπαλο- αλλά τελικά αποδείχτηκε απάτη.

Ο ιδιοκτήτης του «Turk», ο Κεμπέλεν το παρουσίασε για πρώτη φορά το 1770 στο Schönbrunn Palace. Πριν αρχίσει το παιχνίδι, ο Κεμπέλεν κάλεσε το κοινό να ελέγξει προσεκτικά το μηχάνημα και έπειτα ανακοίνωσε ότι ήταν έτοιμο να ξεκινήσει η παρτίδα.

Ο Κεμπέλεν ενημέρωνε τον παίκτη ότι ο «Turk» θα χρησιμοποιούσε τα λευκά πιόνια και θα έκανε την πρώτη κίνηση. Είχε επίσης χαρακτηριστική κίνηση για το ρουά ματ και για την απειλή της βασίλισσας και καταλάβαινε αν ο αντίπαλος «έκανε ζαβολιά».

Στην πραγματικότητα ο «Turk» ήταν ένα μηχάνημα μέσα στο οποίο κρυβόταν ένας άνθρωπος, μάστερ του σκακιού και το χειριζόταν.

Η συσκευή παρουσιαζόταν σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική για πάνω από 80 χρόνια μέχρι που καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1854.

Το Τέρας του Λοχ Νες – Η φωτογραφία του Surgeon (1934)

Το Τέρας του Λοχ Νες – Η φωτογραφία του Surgeon (1934)

Στις 12 Νοεμβρίου 1933 είδε το φως της δημοσιότητας η πρώτη φωτογραφία της Νέσι, του θρυλικού τέρατος που ζει στη λίμνη του Λοχ Νες.

Η φωτογραφία αυτή είναι γνωστή ως «φωτογραφία του Surgeon» και αρκετοί την επικαλούνται ως ισχυρή απόδειξη της ύπαρξης του τέρατος του Λοχ Νες.

Αποδείχθηκε ότι ήταν Hoax το 1990. Ο φωτογράφος (και γυναικολόγος) Ρόμπερτ Κένεθ Γουίλσον, ποτέ δεν ισχυρίστηκε ότι φωτογράφισε το τέρας. Είπε ότι είχε φωτογραφίσει «κάτι μέσα στο νερό».

Μόλις ένα χρόνο πριν αποκαλυφθεί ότι πρόκειται για fake news, οι παραγωγοί του ντοκιμαντέρ «Loch Ness Discovered» (ανακαλύφθηκε το τέρας του Λοχ Νες), έκαναν μια ανάλυση της εικόνας και βρήκαν ένα λευκό αντικείμενο εμφανές σε κάθε έκδοση της φωτογραφίας, υπονοώντας ότι υπήρχε στο αρνητικό του φιλμ. «Φαίνεται να είναι αυτό που προκαλεί τα κύματα στο νερό, σχεδόν σαν το αντικείμενο να ρυμουλκείται από κάτι», ακούγεται να λέει ο αφηγητής. «Αλλά η επιστήμη δεν μπορεί να αποκλείσει ότι ήταν απλώς ένα ψεγάδι στο αρνητικό», τονίζει. 

Πηγή και φωτογραφίες: Listverse