Αυτήν την εβδομάδα υπήρξε το απόλυτο παράδειγμα της ικανότητας του ποδοσφαίρου να είναι ιδιαίτερα συναισθηματικό, να δημιουργεί απόλυτο ενθουσιασμό ή να φέρνει βαθιά απογοήτευση, ανάλογα με την ομάδα που υποστηρίζει κανείς.

Οι οπαδοί σε όλη την Μεγάλη Βρετανία ιδιαίτερα, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο βημάτιζαν πέρα-δώθε στα σαλόνια τους, φώναζαν στην τηλεόραση ή στο ραδιόφωνο, έτρωγαν τα νύχια τους και ίσως ανησυχούσαν ότι ο παλμός της καρδιά τους θα μπορούσε να προκαλέσει... ανακοπή, καθώς η Λίβερπουλ έκανε μια δραματική ανατροπή για να φτάσει στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, και στην συνέχεια, την επόμενη ημέρα η Τότεναμ αποφάσισε να ακολουθήσει το... παράδειγμα της.

Το να υποστηρίζει κανείς μια ομάδα ποδοσφαίρου μπορεί να είναι εξίσου εξαντλητικό όσο είναι και ευχάριστο - και αρκετά συχνά ακόμα περισσότερο. Αν κοίταζε κανείς μόνο τις φωτογραφίες μετά τους αγώνες των οπαδών του Λίβερπουλ, της Μπαρτσελόνα, της Τότεναμ και του Άγιαξ, με δάκρυα στα μάτια και συναισθηματικά εξαντλημένοι, θα ήταν δύσκολο να καταλάβει ποιος είχε κερδίσει και ποιος είχε χάσει.

Όπως είχε πει ο Μπιλ Σάνκλι: «Μερικοί άνθρωποι σκέφτονται ότι το ποδόσφαιρο είναι ζήτημα ζωής και θανάτου, δεν μου αρέσει αυτή η στάση, μπορώ να τους διαβεβαιώ ότι είναι πολύ πιο σοβαρό από αυτό». Υπερβολικός; Σίγουρα. Λανθασμένος; Για πολλούς, ενδεχομένως όχι.

«Με τέτοιες δηλώσεις και με τους εγκάρδιους οπαδούς της Λίβερπουλ να τραγουδούν το You'll never walk alone πριν και μετά τα παιχνίδια, θα αρχίσετε να βλέπετε πώς οι άνθρωποι επενδύουν τόσο πολύ από τους εαυτούς τους και την ταυτότητά τους στην επιτυχία και αποτυχία των ομάδων τους», λέει ο καθηγητής Άντι Λέιν, αθλητικός ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Wolverhampton στη Μεγάλη Βρετανία.

Ο Λέιν εξηγεί ότι οι οπαδοί περνούν από μια σειρά έντονων συναισθημάτων πριν από έναν μεγάλο αγώνα. «Άγχος όταν αρχίζουν να σκέφτονται τη σημασία του παιχνιδιού. Ενθουσιασμός εν όψει της επιτυχίας που μπορεί να έρθει και δυστυχία σε οποιεσδήποτε σκέψεις για την ήττα.

«Οι φίλαθλοι αντιμετωπίζουν έντονες και παρόμοιες συγκινήσεις με τους παίκτες. Αλλά ενώ είναι πολύ σημαντική», προσθέτει, «για τους οπαδούς, η επιτυχία της ομάδας είναι σε μεγάλο βαθμό κάτι για το οποίο δεν μπορούν αν κάνουν τίποτα. Η συναισθηματική τους κατάσταση εξαρτάται από το τι θα επιτύχουν οι άλλοι.»

Είναι αυτό το αίσθημα του να μην ελέγχεις τα θα κάνει η ομάδα που κάνει την υποστήριξη της τόσο αγχωτική. Και αυτό το στρες μπορεί να έχει φυσικό αντίκτυπο.

Σε μια έρευνα που έγινε, υποστηρικτές της Άρσεναλ, της Μάντσεστερ Σίτι, της Τότεναμ και της Λίβερπουλ φορούσαν μόνιτορ καρδιάς ενώ παρακολούθησαν τις ομάδες τους να αγωνίζονται. Κατά μέσο όρο αύξησαν τους καρδιακούς τους χτύπους κατά 215,5% όταν η ομάδα τους σκόραρε και 145,5% όταν η αντίπαλη ομάδα σκόραρε.

Όπως εξήγησε η μελέτη, τα ποσοστά των καρδιών χτύπων των παικτών είναι αυξημένα λόγω της σωματικής άσκησης. αλλά δεν δέχονται «το σοκ της αύξησης των χτύπων» τη στιγμή που η μπάλα βρίσκει τα δίχτυα όπως συμβαίνει με τους οπαδούς.

Και λόγω του ότι ο μέσος φίλαθλος είναι σε λιγότερο καλή φυσική κατάσταση από τον επαγγελματία παίκτη, ο Δρ Τζον Πέρινς, καρδιολόγος, λέει ότι «η πραγματική καρδιακή πίεση - αύξηση του καρδιακού ρυθμού και της αρτηριακής πίεσης - που βιώνει ο οπαδός μπορεί να είναι μεγαλύτερη από αυτή του παίκτη».

«Όσο πιο κοντά φτάνει μια ομάδα να κερδίσει ένα παιχνίδι, τόσο περισσότερη πίεση οι παίκτες αισθάνονται να σκοράρουν - οδηγώντας σε μια αυξημένη αίσθηση αδρεναλίνης που αισθάνονται εξίσου και οι θεατές», είπε ο Δρ Μαρκ Γουίνγουντ, διευθυντής ψυχολογικών υπηρεσιών στην AXA PPP healthcare.

«Όταν τα σώματά μας είναι υπό άγχος, παράγουν την ορμόνη κορτιζόλη και λιγότερη σεροτονίνη, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο θυμό, καταθλιπτική διάθεση και αίσθημα άγχους», εξήγησε ο Γουίνγουντ. Κι ενώ οι σημερινές ομάδες έχουν αθλητικούς ψυχολόγους στο τιμ για να τους βοηθήσουν να αντιμετωπίσουν το στρες, οι οπαδοί του ποδοσφαίρου δεν έχουν τέτοια υποστήριξη.

Ευτυχώς, η αύξηση του καρδιακού ρυθμού που βιώνουν είναι σπάνια επικίνδυνη, αν και μπορεί κάποια στιγμή να είναι. Το 1996, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα καρδιακά επεισόδια και τα εγκεφαλικά επεισόδια αυξήθηκαν κατά 50% κατά τη διάρκεια του αγώνα μεταξύ Ολλανδίας και Γαλλίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.

«Τα έντονα συναισθήματα που βιώνει ένας οπαδός είναι πολύ αληθινά και το να το παίρνεις σοβαρά αξίζει», είπε ο Λέιν. «Εάν η ομάδα σας χάσει, μπορεί να αισθανθείτε κατάθλιψη και εξαιρετικά αναστατωμένοι, γι 'αυτό αξίζει να έχετε έτοιμες μερικές στρατηγικές».

Το να συγκεντρωθείτε σε κάτι άλλο είναι μια καλή μέθοδος ρύθμισης των συναισθημάτων. Ο Λέιν συνιστά επίσης να ασκείστε μετά το παιχνίδι ή την επόμενη μέρα, καθώς αυτό μπορεί να αλλάξει τα συναισθήματά σας και να σας κάνει να ξεχάσετε γιατί πάσχετε από κατάθλιψη.

«Η αλλαγή του τρόπου με τον οποίο σκέφτεστε το γεγονός είναι μια καλή στρατηγική ρυθμίσεων συναισθημάτων. Αξίζει να θυμηθείτε ότι το παιχνίδι δεν είναι στην πραγματικότητα ζήτημα ζωής και θανάτου, αλλά ένας αγώνας που θα προσφέρει ψυχαγωγία.

«Η ομάδα σας θα έχει περισσότερες ευκαιρίες, παρόλο που τέτοιες σκέψεις είναι δύσκολες εκείνη την εποχή. Οι σκοτεινές προσπάθειες να σκεφτούμε διαφορετικά το γεγονός, τοποθετώντας το σε συνάρτηση με άλλα γεγονότα της ζωής, μπορούν να μειώσουν την ένταση ανεπιθύμητων συναισθημάτων.

«Ο αθλητισμός είναι συναισθηματικός», πρόσθεσε ο Λέιν. «Τα έντονα συναισθήματα που αντιμετωπίζουμε ως οπαδοί είναι μέρος του λόγου για τον οποίο το απολαμβάνουμε. Ναι, είναι κάποιες στιγμές σαν αν βρίσκεσαι στο τρενάκι του Λούνα Παρκ, αλλά η βόλτα με αυτό το τρενάκι θα έπρεπε πραγματικά να είναι ευχάριστη».